AT-4

Granatnik AT-4
Marine z granatnikiem AT-4 (M136)
Dane podstawowe
Państwo	Szwecja
Producent	Saab Bofors Dynamics
Rodzaj	granatnik przeciwpancerny
Historia
Prototypy	lata 80.
Dane techniczne
Kaliber	84 mm
Wymiary
Długość	1, 0 m (w położeniu bojowym)
Masa
broni	6, 7 kg (w położeniu bojowym)
Inne
Prędkość pocz. pocisku	290 m/s
Zasięg skuteczny	ok. 300 m
Przebijalność pancerza	ponad 420 mm
Multimedia w Wikimedia Commons

AT-4 – szwedzki granatnik przeciwpancerny skonstruowany i produkowany w zakładach Förenade fabriksverken (FFV) (obecnie część koncernu Saab Bofors Dynamics ).

Na początku lat 80. w Szwecji rozpoczęto prace nad nowym jednorazowym granatnikiem, następcą Pskott m/68 . W połowie lat 80. gotowa była seria prototypowa granatników oznaczonych jako AT-4. Wśród potencjalnych nabywców znalazły się także Siły Zbrojne Stanów Zjednoczonych , które po anulowaniu programu granatnika Viper rozpoczęły poszukiwania następcy przestarzałego granatnika M72 LAW poza granicami USA. Poszukiwania zakończyły się testami, podczas których AT-4 konkurował z niemieckim granatnikiem Armbrust . Po testach dowództwo amerykańskich postanowiło przyjąć do uzbrojenia AT-4 pod oznaczeniem M136 AT-4. Przed rozpoczęciem zakupów seryjnych granatników zażądano jednak wprowadzania zmian. Zmodyfikowany, wyposażony w nowe przyrządy celownicze AT-4 został przyjęty do uzbrojenia amerykańskich sił zbrojnych pod oznaczeniem M136 AT-4. Zmodyfikowana wersja została także przyjęta do uzbrojenia armii szwedzkiej pod oznaczeniem Pansarskott m/86 (Pskott m/86). W następnych latach AT-4 trafił do uzbrojenia kilkunastu armii świata. Niewielką liczbą tych granatników otrzymaną w ramach amerykańskiego programu FMS dysponuje także Wojsko Polskie (polska desygnata – ręczny granatnik przeciwpancerny AT-4).

Dane taktyczno-techniczne

• Kaliber: 84 mm
• Masa: 6, 7 kg
• Masa pocisku: 1, 8 kg
• Długość: 1020 mm
• Prędkość początkowa pocisku: 290 m/s
• Donośność: 300 m
• Przebijalność: 400 mm

Bibliografia

• Jacek Szymański, Ryszard Woźniak. Granatniki przeciwpancerne (II). „ Nowa Technika Wojskowa ”. 1995. Nr. 12. S. 14-16. ISSN   1230-1655 . 
• Field Manual No. 3-23.25 (FM 23-25) Light Antiarmor Weapons. 2001.