Afrodyzjak

Afrodyzjaki – substancje, co do których panuje opinia, że powodują one zwiększony popęd płciowy lub potencję . Zwykle działają bezpośrednio lub pośrednio na przewodnictwo dopaminergiczne lub modyfikują poziom hormonów płciowych . Często są to zwykłe pokarmy i napoje. Uważa się, że działanie takie ma szampan , kawa z dodatkiem imbiru , cynamonu i koziego mleka, owoce morza , morele zmiksowane z mleczkiem pszczelim . Jednym z najsilniejszych afrodyzjaków jest johimbina .

Podział afrodyzjaków

Ze względu na cel działania, afrodyzjaki można podzielić na dwie grupy:

• Afrodyzjakami określa się środki, zwykle o charakterze magicznym, często tzw. napoje miłosne, mające spowodować zakochanie się lub ukierunkowany pociąg seksualny, dawniej nazywane lubczykami.
• Afrodyzjakami nazywa się też substancje mające zwiększyć możliwości seksualne, najczęściej przez pobudzenie (lub poprawienie) erekcji mężczyzny lub pobudzenie seksualne kobiety, niekoniecznie powiązane z miłością.

Ze względu na sposób działania afrodyzjaki można dzielić na

• magiczne, w większości przypadków nie mające w swym składzie żadnych substancji oddziaływających w oczekiwany sposób na organizm.
• magiczne lub ludowe, mogące rzeczywiście skutecznie działać, dzięki zawartym w nich substancjom
• ludowe lub tradycyjne środki, bez działania magicznego, często określone pokarmy lub napoje. Niekiedy tradycja przypisuje właściwości afrodyzjaku potrawom przyrządzonym z produktów przypominających członek w stanie erekcji ( szparagi , smardze , młode pędy bambusa , pora ). Niekiedy badania naukowe wykazały, że niektóre z nich mogą pozytywnie wpływać na seksualność, np. dzięki dużej zawartości pewnych mikroelementów lub witamin albo dużą kaloryczność. Jedzenie niektórych afrodyzjaków może być bardzo niebezpieczne – np. japońskiej ryby fugu .
• lekarstwa medycyny naturalnej i ludowej, skuteczne działanie niektórych zostało w pozytywnie zweryfikowane przez naukę. Często jednak stosowanie niektórych środków (np. hiszpańskiej muchy ) może mieć niekorzystne uboczne skutki. Wiara w niektóre tradycyjne medykamenty czasem przyczynia się do polowania na zagrożone lub zanikające gatunki zwierząt lub zbieranie chronionych roślin. (np. róg nosorożca stosowany w medycynie chińskiej)
• współczesne lekarstwa – oferowane przez firmy farmaceutyczne mają różne działanie. Niekiedy tylko efektem placebo , wzmocnionym odpowiednio dobranymi witaminami i mikroelementami, czasem oddziaływanie na ciała jamiste członka, poprawiającymi lub zwiększającymi ukrwienie lub wpływającymi pozytywnie na system nerwowy. Mają formy tabletek, kapsułek, kropli lub maści.
• narkotyki, środki odurzające, alkohol – najczęściej ich działanie opiera się na zmniejszeniu lub zniesieniu hamulców moralnych, nieśmiałości, wstydu lub spowodowaniu stanu ogólnej euforii lub pobudzenia.
• Pewnego rodzaju afrodyzjakami są kosmetyki zawierające według producentów ludzkie feromony , mające zwiększać atrakcyjność seksualną osoby ich używającej.

Przykłady afrodyzjaków

• pokarmy: awokado , truskawki , befsztyki (zwłaszcza krwiste lub tatarskie), cebula (szczególnie zupa cebulowa ), czekolada , dziczyzna , grzyby ( pierścieniaki , smardze , trufle ), jaja (szczególnie przepiórcze ), kawior , małże , miód , orzechy włoskie , ostrygi , pory , ryby (szczególnie fugu , pstrągi , rekin , sardynki ), seler , sery ( roquefort , sery kozie), suszone owoce ( daktyle , figi , morele ), szparagi ;
• przyprawy: chili , chrzan , cynamon , czosnek , cząber , gałka muszkatołowa , imbir , kardamon , pieprz , pieprz kajeński , wanilia , kapary , seler ;
• zioła i preparaty roślinne: epimedium wielkokwiatowe lotos , lubczyk ogrodowy , muira-puama , niektóre kaktusy , nasiona powoju amerykańskiego, Damiana ( Turnera diffusa ), preparaty z miłorzębu , preparaty, cukierki i herbaty z żeń-szenia ; ruta stepowa
• napoje: czekolada , kakao , kawa , szampan , różne koktajle alkoholowe i mleczne, mleko kozie;
• medykamenty i paramedykamenty: johimbina , kantarydyna , mleczko pszczele , papaweryna , preparaty witaminowe, DHEA .
• leki wydawane z przepisu lekarza o udowodnionej skuteczności w pewnych formach zaburzeń erekcji: Cialis , Viagra , preparaty hormonalne (np. zawierające testosteron , estrogen ).

Afrodyzjaki w przeszłości

W średniowieczu z umiejętności przygotowywania magicznych eliksirów wzmagających popęd płciowy słynęły czarownice . Do typowych składników tychże mikstur należały: żywica drzew , jądra zwierząt, pomidory , zwane jabłkami miłości (oczywiście dopiero po odkryciu Ameryki przez Kolumba ), ostrygi , jaszczurki , przepiórki , fasola oraz włosy należące do mężczyzny , na którego miał zostać rzucony czar . Warzywami pełniącymi rolę afrodyzjaków były: karczochy , szparagi , por , pasternak , rzepa , sałata , kapusta , a wśród grzybów : trufle . Do środków roślinnych należała mandragora oraz przedstawiciel storczykowatych – Coeloglossum bracteatum, którego ziele należało rozpuścić w kozim mleku . Popularny był także sproszkowany róg nosorożca fałszywie uważany jako afrodyzjak. Korzeń żeń-szenia jest znany od wieków w Chinach. Częstą praktyką wśród kobiet było przygotowywanie potraw i specyfików wzmagających pociąg seksualny partnera. Jednym z bardziej drastycznych sposobów było przyrządzanie mężowi potrawy z ryby , którą należało żywą włożyć do pochwy , poczekać, aż zdechnie a następnie wyjąć i ugotować. Popularne wśród kobiet było też posmarowanie skóry miodem , posypanie jej pszenicą , następnie zeskrobanie ziarna i zmielenie go w młynku , przy czym najważniejszą rzeczą było, aby obracać rączkę w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara (obracanie jej w drugą stronę wywoływało impotencję ). Z tak uzyskanej mąki należało upiec chleb i podać go do zjedzenia partnerowi. Istotny był także sposób wyrabiania ciasta, otóż należało to robić między udami, a im wyżej, tym lepsze przynosiło efekty. W kręgu kultury francuskiej obfitość orzechów laskowych wiązano ze wzrostem urodzin dzieci. Z tego też względu od XV do XVIII w. za afrodyzjak uznawano popiół ze spalonych skorupek tych orzechów.