Aleksander Fredro
| Aleksander Fredro | |
| Portret Aleksandra Fredry autorstwa Aleksandra Raczyńskiego |
|
| Data i miejsce urodzenia | 20 czerwca 1793 Surochów |
| Data i miejsce śmierci | 15 lipca 1876 Lwów |
| Dziedzina sztuki | literatura |
| Ważne dzieła | Damy i Huzary Pan Jowialski Śluby panieńskie czyli Magnetyzm serca Zemsta |
| |
|
| |
|
| |
|
| Aleksander Fredro | |
| Bończa |
|
| Rodzina | Fredrowie |
| Rodzice | Jacek hrabia Fredro Marianna Fredrowa de domo Dembińska |
| Małżeństwo | Zofia Jabłonowska |
| Dzieci | Jan Aleksander Fredro Zofia Fredro |
Aleksander Fredro hrabia herbu Bończa (ur. 20 czerwca 1793 w Surochowie , zm. 15 lipca 1876 we Lwowie ) – polski komediopisarz , pamiętnikarz , poeta , wolnomularz . Tworzył w epoce romantyzmu .
Spis treści |
[ edytuj ] Życie
Urodził się 20 czerwca 1793 u stóp Karpat , w Surochowie niedaleko Jarosławia w bogatej rodzinie szlacheckiej (niegdyś senatorskiej). Do Beńkowej Wiszni rodzice Aleksandra Fredry sprowadzili się w 1797 . Nauki pobierał w domu rodzinnym, nigdy nie uczęszczał do szkół publicznych. 12 stycznia 1806 w pożarze dworu w Beńkowej Wiszni zginęła jego matka, Marianna Fredrowa . Ojciec, Jacek hrabia Fredro , przeniósł się wraz z nim do Lwowa .
Dalsze koleje losu przyszłego pisarza były następujące.
- W 1809 (w wieku 16 lat) zaciągnął się do armii Księstwa Warszawskiego , później był w wojsku Napoleona .
- W 1812 wziął udział w wyprawie Napoleona na Moskwę (otrzymał wówczas Złoty Krzyż Virtuti Militari ).
- W latach 1813 – 1814 przebył całą kampanię napoleońską jako oficer ordynansowy w sztabie cesarza.
- W 1814 został odznaczony Krzyżem Legii Honorowej .
- W 1815 , po abdykacji Napoleona, wrócił do domu i gospodarował w rodzinnym majątku Beńkowa Wisznia . Opuszczając Paryż po klęsce Napoleona, Aleksander hr. Fredro napisał: Wyjechaliśmy razem, z odmiennych pobudek: Napoleon na Elbę, ja zasię do Rudek.
- Wstąpił do lubelskiej loży wolnomularskiej .
- W 1818 , mając 25 lat, napisał pierwszą ważną komedię, " Pan Geldhab ". Sztuka, napisana z dużym humorem i wdziękiem, opowiada o perypetiach młodego szlachcica starającego się o rękę córki tytułowego dorobkiewicza, usiłującego jednocześnie wydać ją za księcia. Sztuka została wystawiona w 1821 r.
- 8 listopada 1828 [1] , po jedenastu latach starań, poślubił w kościele w Korczynie właścicielkę zamku w Odrzykoniu , Zofię de domo hrabinę Jabłonowską , primo voto hrabinę Skarbkową.
- W 1828 , po śmierci ojca, przejął i pomnożył odziedziczony majątek. Był już wtedy autorem kilkunastu komedii.
- Od 1829 był członkiem Towarzystwa Przyjaciół Nauk .
- 1830 – udział w pracach Obywatelskiego Komitetu Pomocy dla Powstania, który został utworzony we Lwowie.
- W 1832 przechowywał w swoim majątku dwóch powstańców z Wielkopolski, którzy w obawie przed represjami ze strony władz pruskich schronili się w Galicji .
- W 1839 otrzymał Honorowe Obywatelstwo Miasta Lwowa.
- W 1846 , po 18 latach pobytu na wsi, Fredrowie zakupili we Lwowie dworek z ogrodem na Chorążczyźnie, w którym zamieszkali.
- W rewolucyjnym roku 1848 był członkiem lwowskiej Rady Narodowej .
- W latach 1850 – 1855 (z niewielkimi przerwami) przebywał po raz drugi we Francji , gdzie po powstaniu węgierskim znalazł schronienie jego syn, Jan Aleksander Fredro (także komediopisarz, lecz niższego lotu).
- Od 1861 był posłem do Sejmu Krajowego , czynił starania o budowę w Galicji pierwszej linii kolejowej, organizował Towarzystwo Kredytowe Ziemskie i Galicyjską Kasę Oszczędności.
- Od 1873 był członkiem Akademii Umiejętności .
- Zmarł we Lwowie 15 lipca 1876 , został pochowany w rodzinnej krypcie kościoła w Rudkach koło Lwowa .
- W latach 70. XX wieku wrocławski znawca i miłośnik twórczości Fredry, profesor Bogdan Zakrzewski , odwiedzając Rudki miał skraść z grobowca poety jeden z palców jego szkieletu; kości te zamurowano w ścianie kościoła św. Maurycego we Wrocławiu .
Aleksander Fredro był człowiekiem pełnym wewnętrznych sprzeczności: aktywny i zaangażowany w sprawy publiczne, szukał zarazem samotności i przejawiał skłonność do mizantropii . Ostatnie lata życia, naznaczone chorobami, spędził z dala od świata w ścisłym gronie rodzinnym.
Był autorem komedii obyczajowych z życia szlachty , głównie prowincjonalnej. Pisywał również wiersze , poematy , aforyzmy . Debiutował w 1817 , jednak pozostał obcy problemom romantyzmu . Naraziło go to na ostre ataki ze strony Seweryna Goszczyńskiego i Leszka Dunina Borkowskiego , w wyniku których zaprzestał publikowania swoich utworów, pisując do szuflady przez ok. 18 lat. Wychowany w tradycjach oświecenia , był bliski L. Sterne'owi .
W swych komediach Fredro ukazał mistrzostwo w charakterystyce bohaterów, kształtowaniu akcji i giętkości języka. Do utworów wprowadzał akcenty humorystyczne i elementy komiki ludowego teatru , ówcześnie właściwe tylko farsie . Utwory Fredry weszły na stałe do kanonu polskiej literatury i teatru . Jego bajki , jak np. " Małpa w kąpieli ", " Zupa na gwoździu " czy " Paweł i Gaweł ", są lekturami literatury dziecięcej .
Etapy jego edukacji:
- I – nauka w domu (pod okiem guwernera), polegała na pamięciowym opanowywaniu wiedzy książkowej, Fredro wspomina ją następująco: "w młodych latach nie okazywałem zdolności do nauki",
- II (szkoła życia) – nabieranie doświadczenia życiowego, "odtąd zaczęła się dla mnie szkoła świata, najpraktyczniejsza, najbardziej urozmaicona".
[ edytuj ] Rodzina
Jesienią 1828 r. ożenił się z Zofią z Jabłonowskich primo voto Skarbkową . Miał z nią syna Jana Aleksandra i córkę Zofię z Fredrów, zamężną hrabinę Szeptycką , która była matką m.in. biskupa Andrzeja Szeptyckiego i generała Stanisława .
[ edytuj ] Twórczość
- Gwałtu, co się dzieje!
- Intryga naprędce (wystawiona 1815 )
- Damy i Huzary
- Dożywocie (wystawiona 1835 )
- Mąż i żona (wystawiona 1821 )
- Cudzoziemszczyzna
- Nowy Don Kiszot, czyli sto szaleństw ( wodewil )
- Odludki i poeta
- Pan Geldhab (wystawiona 1821 )
- Pan Jowialski (wystawiona 1832 )
- Śluby panieńskie czyli Magnetyzm serca (wystawiona 1833 )
- Trzy po trzy
- Nocleg w Apeninach
- Wielki człowiek do małych interesów (wystawiona 1877 )
- Wychowanka
- Paweł i Gaweł
- Ożenić się nie mogę
- Zapiski starucha
- Zemsta (wystawiona 1834 ).
- Piczomira królowa Branlomanii
- Sztuka obłapiania
- Rewolwer (komedia)
- Brytan-Bryś
[ edytuj ] Utwory przypisywane A. Fredrze
[ edytuj ] Ekranizacje
Przypisy
- ↑ Mieczysław Czuma i Leszek Mazan . Poczet Serc Polskich. Kraków 2005. ISBN 83-85931-15-5
[ edytuj ] Linki zewnętrzne
Home Page , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

