Alex Higgins
| Alex Higgins | |
| Alex Higgins w 2008 roku |
|
| Pseudonim | Hurricane |
| Urodzony(-a) | 18 marca 1949 |
| Zmarł(-a) | 24 lipca 2010 |
| Gra zawodowa | 1971–1997, 2005–2006 |
| Najwyższy ranking | 2 (przez 2 sezony) |
| Najwyższy break | 147 |
| Zwycięstwa w turniejach | |
| Rankingowe | 1 |
| Nierankingowe | 21 |
| Mistrz świata | 2 – 1972 , 1982 |
| Masters | 2 – 1978 , 1981 |
Alex Higgins, właśc. Alexander Gordon Higgins (ur. 18 marca 1949 w Belfaście , zm. 24 lipca 2010 tamże) – północnoirlandzki snookerzysta .
Wyróżniał się dynamicznym stylem i zaskakiwał skutecznością trudnych rozwiązań. Dwukrotnie był mistrzem świata w snookerze, a w latach 1976–1977 i 1982–1983 był wiceliderem światowego rankingu.
[ edytuj ] Biografia
Urodził się w Belfaście . Miał trzy siostry. W dzieciństwie zarabiał drobne sumy pieniędzy, prowadząc wyniki meczów w lokalnym klubie snookerowym „The Jampot”. Pomimo dużego zainteresowania snookerem miał dobre wyniki w szkole [1] . Mając 11 lat zaczął grać w snookera, ale marzył też o karierze dżokeja [2] . Kiedy się to nie udało, skupił się na grze na zielonym suknie. Obserwując innych graczy, zdobywał doświadczenie w grze, które przełożyło się później na jego pierwsze sukcesy [3] . W 1968 zdobył mistrzostwo Irlandii i Irlandii Północnej w snookerze w kategorii amatorów.
W 1971 został zawodowym snookerzystą. Już niespełna rok później, w 1972 roku, w swoim debiucie w snookerowych Mistrzostwach świata, zdobył tytuł Mistrza świata po finałowym sukcesie nad Johnem Spencerem 37:32. Dzięki temu sukcesowi stał się najmłodszym zdobywcą tytułu Mistrza świata, aż do czasu, kiedy po tytuł w 1990 roku sięgnął 21-letni wówczas Stephen Hendry . W kolejnych latach odpadał wcześniej z turnieju mistrzowskiego: w 1973 i 1975 w półfinale, w 1974 w ćwierćfinale. W 1976 ponownie awansował do finału, gdzie przegrał z Rayem Reardonem . Po porażkach już w pierwszych rundach w dwóch kolejnych latach w 1979 nieznacznie przegrał w ćwierćfinale z późniejszym mistrzem Terrym Griffithsem . W 1980 ponownie zagrał w finale, tym razem przegrywając z Cliffem Thorburnem . W 1982 po raz drugi został mistrzem świata, w finale rewanżując się Reardonowi (wygrywając 18-15). Do historii przeszedł również półfinał z tych mistrzostw z Jimmym White'em , uchodzący za jeden z najlepszych pojedynków w historii turniejów o mistrzostwo świata [4] .
W 1990 – po kolejnej przegranej walce o tytuł mistrza świata – ogłosił, że przechodzi na emeryturę, twierdząc przy tym, że snooker jest najbardziej skorumpowaną grą na świecie. Składając to oświadczenie, uderzył rzekomo rzecznika prasowego, co w połączeniu z groźbami pod adresem Dennisa Taylora spowodowało, że został wykluczony z rozgrywek na kolejny sezon [5] . W późniejszych latach nie udało mu się powrócić na szczyty listy rankingowej i jego kariera powoli wygasła.
Higgins był nałogowym palaczem. W 1997 zdiagnozowano u niego raka gardła . Pomimo postępującej choroby wciąż występował w imprezach krajowych. Problemy zdrowotne nie były u Higginsa rzadkością. Przeszedł między innymi radioterapię, która pomogła częściowo wygrać walkę z nowotworem gardła. Niestety leczenie doprowadziło do utraty zębów, a w konsekwencji pojawiły się problemy wynikające ze stosowania nieregularnej i niepełnowartościowej diety. W krótkim czasie organizm Higginsa stał się zbyt słaby, żeby móc poddać się koniecznej operacji [4] [6] .
Jednym z jego ostatnich profesjonalnych występów był udział w Mistrzostwach Irlandii 2007, które jednak zakończył w swoim pierwszym meczu po porażce z Fergalem O'Brienem 5:0.
W 2007 roku opublikował autobiografię pod tytułem „From the Eye of the Hurricane: My Story” („W oku huraganu: moja historia”).
Zmarł 24 lipca 2010 . Ostateczną przyczyną śmierci Aleksa Higginsa był głód [7] .
Alex Higgins miał córkę Lauren i syna Jordana.
[ edytuj ] Osiągnięcia
W latach 1985–1987 prowadził drużynę Irlandii Północnej do sukcesów w Pucharze Świata. Inne sukcesy:
- Benson & Hedges Masters 1978, 1981,
- Benson & Hedges Irish Masters 1989,
- Coral UK 1983,
- British Gold Cup 1980,
- zawodowe mistrzostwo Irlandii 1972, 1978, 1979, 1983, 1989.
Przypisy
- ↑ Alex Higgins ( ang. ). talksnooker.co.uk. [dostęp 2010-07-25].
- ↑ Frank Malley: Alex Higgins 1949 – 2010: Hurricane by name and nature ( ang. ). Belfast Telegraph, 2010-07-24. [dostęp 2010-07-30].
- ↑ Przemysław Kruk : Alex Higgins – zobacz, kim był „The Hurricane” ( ang. ). Eurosport.pl. [dostęp 2010-07-25].
- ↑ 4,0 4,1 Przemysław Kruk : Alex Higgins nie żyje . Eurosport.pl, 2010-07-24. [dostęp 2010-07-24].
- ↑ Obituary: Alex Higgins ( ang. ). bbc.co.uk, 2010-07-24. [dostęp 2010-07-24].
- ↑ Snooker legend Alex 'Hurricane' Higgins dies at 61 ( ang. ). bbc.co.uk, 2010-07-24. [dostęp 2010-07-24].
- ↑ Przemysław Kruk : Alex zmarł z głodu. Ważył niecałe 40 kg ( pol. ). Eurosport.pl, 2010-07-26. [dostęp 2010-09-09].
|
||||||||||||||||||||
Home Page , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

