Anna German
| Ten artykuł od 2007-12 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym , należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
| Anna German | |
| Imię i nazwisko | Anna Wiktoria German-Tucholska |
| Data i miejsce urodzenia | 14 lutego 1936 Urgencz |
| Pochodzenie | Polska |
| Data i miejsce śmierci | 26 sierpnia 1982 Warszawa |
| Gatunek | poezja śpiewana |
| Zawód | piosenkarka , kompozytorka , aktorka |
| Odznaczenia | |
| |
|
Anna German, od 1972 r. Anna German-Tucholska (ur. 14 lutego 1936 w Urgenczu w Uzbekistanie , zm. 26 sierpnia 1982 w Warszawie ) – polska piosenkarka i kompozytorka , aktorka , z wykształcenia geolog . Śpiewała w siedmiu językach. Występowała w USA , Kanadzie , Wielkiej Brytanii , Australii , Francji , Portugalii , Włoszech , na Węgrzech , Mongolii , dawnych NRD , RFN , CSRS , oraz ZSRR .
Laureatka festiwali m.in. w Monte Carlo , Wiesbaden , Bratysławie [1] , San Remo , Neapolu , Viareggio , Cannes , Ostendzie , Sopocie , Opolu , Kołobrzegu , Zielonej Górze . Dwukrotnie uznana za najpopularniejszą polską piosenkarkę wśród Polonii amerykańskiej (1966, 1969). Zdobywczyni złotej płyty za longplay "Człowieczy los" (1972 r.).
Spis treści |
[ edytuj ] Biografia
Matka Anny German Irma Berner z domu Irma Martens (zm. 30 stycznia 2007 r.) była potomkinią holenderskich mennonitów , których do Rosji sprowadziła caryca cesarzowa Katarzyna II . Mieszkali oni w Wielikokniażeskoje na Kubaniu . Matka Anny po wojnie przez wiele lat była wykładowcą języka niemieckiego na Akademii Rolniczej we Wrocławiu . Jej ojcem był Eugeniusz German, księgowy urodzony w Łodzi , z pochodzenia Niemiec. Ojciec Anny German został aresztowany i rozstrzelany w Urgenczu przez NKWD w 1937 r., pod zarzutem szpiegostwa w czasie, gdy Irma była po raz drugi w ciąży.
Anna z matką zostały wysiedlone z Fergany . NKWD zesłało je do Kirgistanu . W 1946 r. matka Anny, jako żona Polaka, złożyła dokumenty repatriacyjne i razem z córką, matką i babką wyjechały do Polski [2] . Początkowo mieszkały w Nowej Rudzie . W 1949 r. przeprowadziły się do Wrocławia i zamieszkały przy ulicy Trzebnickiej .
Anna German uczęszczała do VIII Liceum Ogólnokształcącego im. Bolesława Krzywoustego we Wrocławiu, które ukończyła w 1955 r. W styczniu 1962 r. uzyskała tytuł magistra geologii na Uniwersytecie Wrocławskim . Studia ukończyła z wyróżnieniem.
Jako piosenkarka debiutowała w 1960 r. we wrocławskim Kalamburze. W 1963 roku wzięła udział w III Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie, gdzie zdobyła II nagrodę w dniu polskim za utwór "Tak mi z tym źle". Natomiast w 1964 r. zdobyła drugą nagrodę na Festiwalu Piosenki w Opolu śpiewając piosenkę "Tańczące Eurydyki". Następnie zdobyła dwie nagrody za piosenkę pt. "Tańczące Eurydyki" podczas Międzynarodowego Festiwalu Piosenki w Sopocie w 1964 r.: I (w dniu polskim) i III (w dniu międzynarodowym).
Podczas III Festiwalu Piosenki w Opolu w 1965 r. zdobyła I nagrodę za piosenkę "Zakwitnę różą". W tym okresie spotkała przyszłego męża – Zbigniewa Tucholskiego. Została także zaproszona przez "Discografica Italiana", do Włoch . W 1966 r. podpisała trzyletni kontrakt z włoską firmą fonograficzną CDI. W tym samym roku wystąpiła na scenie paryskiej Olimpii . W 1967 r. jako pierwsza i jedyna w historii polska artystka zaśpiewała na XVII Festiwalu San Remo , a także jako pierwsza cudzoziemka na XV Festiwalu Piosenki Neapolitańskiej.
W 1967 r. [3] wracając z koncertu we Włoszech , uległa wypadkowi samochodowemu na Autostradzie Słońca [4] . Powracała do zdrowia przez trzy lata. Podczas rekonwalescencji napisała książkę biograficzną pt. "Wróć do Sorrento?", w której wspominała swoją karierę oraz pracę artystyczną we Włoszech.
W 1968 r. otrzymała Nagrodę Komitetu ds. Radia i TV za wybitne osiągnięcia w dziedzinie polskiej piosenki popularyzowanej w radiu i telewizji [5] .
Na scenę powróciła w 1970 r. Nagrała trzecią płytę po polsku pt. "Człowieczy los".
W czerwcu 1970 r. pojawiła się znowu na Festiwalu Piosenki w Opolu . Zdobyła tam nagrodę za piosenkę "Człowieczy los" oraz "Być Może". W 1971 r., także na festiwalu w Opolu, otrzymała nagrodę publiczności za "Cztery Karty". W maju 1971 r. brała udział w gali podczas otwarcia katowickiego Spodka przy 12 tys. publiczności. Również w 1971 r. otrzymała Nagrodę Miasta Warszawy za wybitne osiągnięcia w dziedzinie upowszechniania kultury [5] .
23 marca 1972 r. zawarła związek małżeński ze Zbigniewem Tucholskim. Oboje byli członkami Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego . 27 listopada 1975 r. urodził się ich syn Zbigniew. Z powodu macierzyństwa German na rok zawiesiła swoją działalność artystyczną.
W 1973 r. na Festiwalu Piosenki w Opolu otrzymała wyróżnienie za piosenkę "Ballada o niebie i ziemi". W 1974 w związku z jubileuszem Polski Ludowej odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi [6] .
W 1978 r. na cześć pierwszego Polaka lecącego w kosmos, Mirosława Hermaszewskiego nagrała utwór pt. "W wielkiej kosmicznej rodzinie".
Artystka wielokrotnie występowała na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu , gdzie w 1979 r. zdobyła Złoty Pierścień za piosenkę "O czym Bałtyk opowiada" i Złoty Kord (honorową nagrodę tygodnika "Żołnierz Polski") oraz na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze (ostatni raz w 1979 r.).
Jej ostatnia polska płyta została zarejestrowana w 1979 r., a ostatnia w języku rosyjskim w 1980 r.
W 1980 za osiągnięcia artystyczne została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski . Za popularyzację polskiej piosenki w ZSRR otrzymała Honorową Odznakę TPPR ( Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej ).
W połowie lat 70. wykryto u niej raka . Jesienią 1980 r. po powrocie z koncertów w Australii nastąpił nawrót choroby zdiagnozowanej jako rak kości . Będąc w zaawansowanym stadium choroby komponowała psalmy i pieśni poświęcone Bogu. Wykonywane utwory zapisywała na domowym magnetofonie. Po dwóch latach przegrała walkę z ciężką chorobą umierając nocą 25 sierpnia / 26 sierpnia 1982 r. w warszawskim Szpitalu Klinicznym przy ulicy Szaserów.
Pogrzeb Anny German odbył się 30 sierpnia 1982 r. Artystka została pochowana na Cmentarzu Ewangelicko-Reformowanym w Warszawie (kw. 3, rząd 4, grób 9). Na jej tablicy nagrobnej widnieje napis z Psalmu 23 : "Pan jest pasterzem moim".
Wykonywała w polskiej wersji językowej piosenkę "Je te remercie mon cœur" (I nagroda w Sopocie 1964 – Nadia Constantopoulou ), a podczas koncertów we Włoszech śpiewała z Domenico Modugno .
Piosenkarka wydała płyty w języku polskim , rosyjskim i włoskim .
W 1966 r. zagrała w filmie Zofii Dybowskiej-Aleksandrowicz pt. "Marynarka to męska przygoda", a w 1970 r. w dramacie " Krajobraz po bitwie ", którego reżyserem był Andrzej Wajda .
W archiwach radiowych i studyjnych znajdują się piosenki artystki, które nie zostały zapisane jeszcze na płytach CD .
Rosyjski adwentystyczny ośrodek radiowo-telewizyjny "Głos Nadziei" zrealizował film biograficzny o Annie German.
[ edytuj ] Memoria
- Główna ulica 130-tysięcznego miasta Urgencz , w którym urodziła się Anna German, nosi jej imię [7] .
- Tamara Smirnowa z Leningradu, która odkryła niewielką asteroidę krążącą wokół Słońca pomiędzy Marsem a Jowiszem, nazwała ją imieniem Anny German [7] . Asteroida jest zarejestrowana oficjalnie jako 2519 Annagerman .
- Od 1987 r. zielonogórski amfiteatr im. Anny German.
- W 2001 r. w Zielonej Górze zorganizowano Ogólnopolski Konkurs na Interpretację Piosenki z Repertuaru Anny German. W 2002 r. przerodził się on w Festiwal Tańczące Eurydyki im. Anny German [8] . Festiwal skierowany do wokalistów z kraju i zagranicy organizuje Zielonogórski Ośrodek Kultury. Zadaniem imprezy jest popularyzacja repertuaru Anny German oraz twórczości polskich kompozytorów muzyki rozrywkowej [9] .
- Niepubliczna Szkoła Muzyczna I i II Stopnia im. Anny German w Białymstoku
- w lutym 2012 r. przy wejściu do domu, w którym mieszkała Anna German we Wrocławiu (ul. Trzebnicka 5) została odsłonięta tablica pamiątkowa ku jej czci [10] .
[ edytuj ] Dyskografia
[ edytuj ] Albumy studyjne w Polsce
- 1966 Tańczące Eurydyki LP
- 1967 Recital piosenek LP
- 1970 Człowieczy los LP
- 1971 Wiatr mieszka w dzikich topolach LP
- 1971 Domenico Scarlatti – Arie z opery "Tetida in Sciro" LP
- 1974 To chyba maj LP
- 1978 Anna German LP
- 1983 Niezapomniane przeboje LP
- 1984 Jesteś moją miłością LP
- 1989 Anna German LP
- 1989 Znaki zapytania LP
- 1990 Powracające słowa vol. 1 LP
- 1990 Powracające słowa vol. 2 LP
- 1991 Zakwitnę różą CD
- 1991 Recital piosenek CD
- 1994 Nasza ścieżka CD
- 1994 Złote przeboje neapolitańskie MC
- 1995 Planeta Anna vol.1 MC
- 1995 Planeta Anna vol.2 MC
- 1998 Wiatr mieszka w dzikich topolach CD
- 1999 Tańczące Eurydyki CD
- 1999 Platynowa kolekcja CD
- 1999 Złote przeboje CD
- 1999 Bal u Posejdona (Złota kolekcja) CD
- 2001 Tańczące Eurydyki CD
- 2001 Recital piosenek CD
- 2001 Człowieczy los CD
- 2001 Wiatr mieszka w dzikich topolach CD
- 2001 Domenico Scarlatti – Arie z opery "Tetida in Sciro" CD
- 2001 To chyba maj CD
- 2001 Pomyśl o mnie CD
- 2003 Człowieczy los CD
- 2004 Złote przeboje CD
- 2008 Z archiwum polskiego radia – Anna German nagrania z lat 1961 – 1979, vol 13
- 2012 Wspomnienie. Anna German o sobie autobiografia na CD2
[ edytuj ] Czwórki
[ edytuj ] Single
- 1967 Deszcz na szybie / Uroczysko
- 1967 Chcę być kochaną / Cygański wóz
- 1967 Cyganeria / Zimowe dzwony
- 1969 Melodia dla synka / Jesteś moją miłością
- 1970 Człowieczy los / Dziękuje ci mamo
- 1970 Gałązka snów / Trampowski szlak
- 1970 Złociste mgły / Za grosiki marzeń
- 1971 A mama asi como / Quadro cartas
- 1972 Warszawa w różach / Wiatr mieszka w dzikich topolach
[ edytuj ] Pocztówki
- 1963 Cyganeria
- 1967 A jeżeli mnie pokochasz
- 1969 Melodia dla synka
- 1969 Chcę tańczyć w majową noc
- 1970 Księżyc i róże
- 1970 Śnieżna piosenka
- 1970 Być może
- 1970 Człowieczy los
- 1970 Skąd przyjdzie noc
- 1971 Cztery karty
- 1971 Trzeba się nam pośpieszyć
- 1974 Gdy śliczna panna
- 1975 Gdy śliczna panna/Lulajże Jezuniu
- 1975 Pozwól, żeby ktoś wziął twoje serce/Moje miejsce na ziemi
- 1978 List do Chopina
- 1979 Tylko w tangu/Dookoła kipi lato
[ edytuj ] Albumy studyjne w ZSRR
- 1977 Kogda cwieli sady (Когда цвели сады) LP
- 1979 Drug dielfin (Друг дельфин) LP
- 1980 Nadieżda (Надежда) LP
- 1982 Posledniaja wstriecza (Последняя встреча) LP
- 1987 Echo lubwi (Эхо любви) – live '79 LP
- 1996 Niezabytyj motiw (Незабытый мотив) CD
- 1996 Łuczszyje piesni (Лучшие песни) CD
- 1998 Kogda cweli sady (Когда цвели сады) CD
- 1999 Antołogija sowieckogo szlagiera (Антология советского шлягера) MC
- 2000 Rossijskaja estradnaja muzykalnaja encykłopedija (Российская эстрадная музыкальная энциклопедия) CD
- 2000 Posledniaja wstriecza (Последняя встреча) CD
- 2001 Lubwi niegromkije słowa (Любви негромкие слова) CD
- 2001 Waszy lubimyje piesni (Ваши любимые песни) CD
- 2003 Naszy lubimyje piesni (Наши любимые песни) CD
- 2003 Zołotoj wiek russkoj estrady (Золотой век русской эстрады) CD
- 2003 Posidim, pomołczim (Посидим помолчим) vol.1 CD
- 2003 Spasibo tiebie mojo sierdce (Спасибо тебе мое сердце) vol.2 CD
[ edytuj ] Czwórki
- 1967 Mieżdunarodnaja kniga (Международная книга)
- 1971 Cztoby sczastliwym byt' (Чтобы счастливым быть)
- 1977 Ty, tolko ty (Ты, только ты)
- 1978 Ja lublu tancewat' (Я люблю танцевать)
[ edytuj ] Albumy studyjne we Włoszech
- 1967 I classici della musica neapolitana
[ edytuj ] Single
[ edytuj ] Filmografia
- 1966 Marynarka to męska przygoda – obsada aktorska
- 1970 Krajobraz po bitwie – obsada aktorska (Amerykanka)
- 1970 Prom – wykonanie muzyki (śpiew)
- O tej samej godzinie - debiut Anny German (śpiewa "Bal u Posejdona")
- 1970 Spektakl telewizyjny "Balladyna" J. Słowackiego Anna German śpiewa do słów piosenki Jerzego Maksymiuka
Przypisy
- ↑ z okładki płyty "Anna German – Z archiwum polskiego radia, vol. 13"
- ↑ Anna German – biografia, emuzyka.pl
- ↑ Kościół Adwentystów Dnia Siódmego w RP, Niezapomniana Anna German, "Znaki Czasu", nr 02/2004
- ↑ Sprawy nauki, Biuletyn Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Tańczące Eurydyki, 2 maja 2005 r.
- ↑ 5,0 5,1 Anna German, Filmpolski.pl
- ↑ Dziennik Polski, rok XXX, nr 175 (9456), s. 2.
- ↑ 7,0 7,1 25 lat temu zmarła piosenkarka Anna German , portal Gazeta.pl, 2007-08-24
- ↑ Festiwal Tańczące Eurydyki im. Anny German w Zielonej Górze, www.art.zone.pl
- ↑ Zielona Góra: Festiwal Tańczące Eurydyki, Onet.pl, 14 maja 2007 r.
- ↑ Radio Wrocław, 16 II 2011 [1] i Polska Gazeta Wrocławska 17 II 2012 strona 9
Home Page , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

