Anna Kurnikowa
| Anna Kurnikowa | |
 |
|
| Państwo |  Rosja |
| Miejsce zamieszkania | Miami |
| Data i miejsce urodzenia | 7 czerwca 1981 Moskwa |
| Wzrost | 173 cm |
| Masa ciała | 56 kg |
| Gra | praworęczna |
| Status profesjonalny | październik 1995 |
| Zakończenie kariery | 2003 |
| Trener | Larysa Preobrażenska |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 0 (2 ITF) |
| Najwyżej w rankingu | 8 (20 listopada 2000) |
| Australian Open | QF (2001) |
| Roland Garros | 4R (1998, 1999) |
| Wimbledon | SF (1997) |
| US Open | 4R (1996, 1998) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 16 |
| Najwyżej w rankingu | 1 (22 listopada 1999) |
| Australian Open | W (1999, 2002) |
| Roland Garros | F (1999) |
| Wimbledon | SF (2000, 2002) |
| US Open | QF (1996, 2002) |
| Strona internetowa | |
Anna Siergiejewna Kurnikowa, ros. А́нна Серге́евна Ку́рникова (ur. 7 czerwca 1981 w Moskwie ) – rosyjska tenisistka , posiadająca również obywatelstwo amerykańskie , mistrzyni Australian Open 1999 i Australian Open 2002 w grze podwójnej, wicemistrzyni dwóch turniejów wielkoszlemowych w grze mieszanej, półfinalistka Wimbledonu 1997 w grze pojedynczej, dwukrotna triumfatorka Mistrzostw WTA w grze podwójnej, była liderka rankingu WTA deblistek , reprezentantka Rosji w Pucharze Federacji i na letnich igrzyskach olimpijskich. Tenisistka praworęczna z oburęcznym backhandem.
Spis treści |
[ edytuj ] Kariera tenisowa
Anna Kurnikowa rozpoczęła treningi tenisowe w wieku pięciu lat. Pomiędzy 1992 a 1997 trenowała w Akademii Tenisowej Nicka Bollettieriego na Florydzie w Stanach Zjednoczonych . W 1994 rozpoczęła występy w rozgrywkach juniorskich Międzynarodowej Federacji Tenisowej . Jeszcze w tym samym sezonie zagrała w ćwierćfinale Wimbledonu , zatrzymana przez Martinę Hingis . Rok później w Londynie była w półfinale, pokonana przez Tamarine Tanasugarn . W 1995 w parze z Polką Aleksandrą Olszą odnotowała wicemistrzostwo US Open . Według notowań z 31 grudnia 1995 była najlepszą juniorką świata w rankingu singlowym.
Status profesjonalnej tenisistki otrzymała w 1995 roku. We wrześniu tego roku zadebiutowała w turnieju WTA w grze pojedynczej, przechodząc pomyślnie eliminacje w Moskwie . Pierwszy mecz w ramach drabinki głównej rozegrała z Niemką Marketą Kochta i wygrała 6:4, 3:6, 6:3; w drugiej rundzie po wyrównanym pojedynku musiała uznać wyższość Sabine Appelmans (28 WTA). Przełom w jej karierze nastąpił w sierpniu 1996, kiedy to po przejściu kwalifikacji doszła do czwartej rundy wielkoszlemowego US Open – był to jej wielkoszlemowy debiut i dopiero drugi zawodowy występ. W trzeciej rundzie ograła Barbarę Paulus (14 WTA), a uległa Steffi Graf . Awansowała do czołowej setki rankingu WTA.
W maju 1997 w Berlinie ograła Arantxę Sanchez Vicario , a wkrótce w swoim wimbledońskim debiucie doszła aż do finału. To był drugi przypadek w erze open, gdy kobieta w pierwszym swoim występie osiągnęła półfinał (poprzednia była Chris Evert , 1976, a następna Alexandra Stevenson w 1999). Na liście wyeliminowanych przez Kurnikową tenisistek znalazły się Anke Huber , Helena Suková i Iva Majoli ; przegrała natomiast z Hingis. W Miami w 1998 po raz pierwszy w karierze awansowała do indywidualnego finału. Ograła same wybitne rywalki: Mirjanę Lučić , Monicę Seles , Conchitę Martinez , Lindsay Davenport i Arantxę Sanchez Vicario, nie dając rady jedenastej w światowym rankingu Venus Williams . Występ ten dał jej miejsce w gronie dwudziestu najlepiej grających kobiet świata. W maju po raz pierwszy zwyciężyła Hingis (ówczesną liderkę tenisa damskiego, stało się to w ćwierćfinale w Berlinie). Była to pierwsza porażka Szwajcarki z tenisistką młodszą od niej. W Eastbourne Rosjanka awansowała po raz pierwszy do półfinału na kortach trawiastych, po trzysetowym zwycięstwie z Graf oddała walkowerem mecz z Sanchez Vicario. Podczas pojedynku z Niemką niefortunnie upadła, czego skutkiem była kontuzja prawego nadgarstka i rozbrat z tenisem na kilka tygodni. Powróciła latem, dochodząc do czwartej rundy US Open . Po raz pierwszy zakwalifikowała się do Mistrzostw WTA , rozgrywanych systemem pucharowym. W pierwszym meczu nie dała rady Monice Seles.
Regularnie dochodziła przynajmniej do turniejowych ćwierćfinałów. W marcu 1999 zagrała w finale w Hilton Head, gdzie poległa z Hingis, swoją deblową partnerką. W Amelia Island wyeliminowała Jennifer Capriati i wiceliderkę klasyfikacji światowej, Lindsay Davenport . Odnotowała czwarte rundy trzech imprez wielkoszlemowych (w czwartej, US Open, nie wystąpiła; przyczyną była kontuzja prawej stopy, której nabawiła się w Kanadzie ). Jednocześnie zakończyła rok jako najlepsza deblistka świata.
Po serii półfinałów, w październiku 2000 otrzymała kolejną szansę na zdobycie singlowego tytułu WTA. Zagrała w finale w Moskwie, ale na jej drodze do pucharu ponownie stanęła Hingis. Szwajcarka wyeliminowała też Kurnikową w półfinale Mistrzostw WTA, choć i tak był to najlepszy jak dotąd występ Rosjanki w tej imprezie. W grze podwójnej Hingis i Kurnikowa bezsprzecznie zdobyły główne trofeum.
Kontuzja lewej stopy znacznie zredukowała kalendarz startów Anny w roku 2001. W styczniu osiągnęła ćwierćfinał Australian Open i półfinał w Tokio (obydwa mecze przegrała z Davenport). Po wielomiesięcznej przerwie dopiero w październiku w Luksemburg udało się jej wygrać mecz, doszła do ćwierćfinału pokonana przez Kim Clijsters . W styczniu 2002 doszła do jednej drugiej finału w Auckland , ale z kretesem przegrała w spotkaniu otwarcia w Melbourne z Justine Henin . Była w najlepszej czwórce w Tokio, Acapulco i San Diego . Jesienią w Szanghaju po raz ostatni doszła do finału zawodów WTA, jednak i tym razem nie zdołała sięgnąć po mistrzostwo, zdobywając tylko pięć gemów w konfrontacji z Anną Smasznową .
W sezonie 2003 walczyła z kontuzją pleców i seryjnie odpadała we wczesnych fazach imprez. Jej ostatni mecz w WTA Tour miał miejsce w kwietniu w Charleston w rundzie numer jeden; skreczowała w starciu z Conchitą Martinez przy stanie 4:6, 1:1. W maju próbowała jeszcze swoich sił w zawodach Międzynarodowej Federacji Tenisowej w Sea Island i Charlottesville; w tym drugim turnieju przegrała z Brazylijką Bruną Colosio (384 WTA) w trzech setach i to był jej ostatni oficjalny pojedynek.
Anna Kurnikowa to utytułowana deblistka. Passa jej sukcesów rozpoczęła się w 1995 roku finałem w Moskwie , osiągniętym w parze z Aleksandrą Olszą . Pierwsze mistrzostwo zdobyła w 1998 w Tokio w duecie z Monicą Seles . Jej drugi tytuł był jednocześnie jej pierwszym triumfem w Wielkim Szlemie – w finale Australian Open 1999 razem z Hingis pokonały Lindsay Davenport i Nataszę Zwieriewą . W tym samym sezonie wygrały Mistrzostwa WTA w Nowym Jorku po finale z Larysą Sawczenko i Arantxą Sanchez Vicario . W tym samym turnieju okazały się najlepsze w edycji 2000, ale tym razem ograły w decydującym spotkaniu Nicole Arendt i Manon Bollegraf . W styczniu 2002 Kurnikowa wygrała swój ostatni turniej wielkoszlemowy w ramach Australian Open . Finałowymi rywalkami Rosjanki i partnerującej jej niezmiennie Szwajcarki były Daniela Hantuchová i Sanchez Vicario. Ostatni tytuł Anna zdobyła we wrześniu 2002 w Szanghaju w parze z Tajwanką Janet Lee . Jej partnerkami deblowymi były również Julie Halard , Natasza Zwieriewa, Barbara Schett i Lindsay Davenport. Rosjanka przez dziesięć tygodni, od 22 listopada 1999 do 30 stycznia 2000, zajmowała pierwsze miejsce w światowej klasyfikacji deblistek WTA; jak dotąd jest jedyną kobietą z Rosji, która była najlepszą deblistką globu.
Kurnikowa regularnie brała udział w rozgrywkach gry mieszanej, dwukrotnie kończąc swoje występy na finałach. W 1999 z Jonasem Björkmanem została wicemistrzynią Wimbledonu , przegrali wówczas z Lisą Raymond i Leanderem Paesem . Po raz drugi zagrała w decydującym meczu podczas US Open 2000 u boku Maksa Mirnego , nie sprostali Arantxy Sanchez Vicario i Jaredowi Palmerowi. Najlepszy wynik Rosjanki w Australian Open to półfinał (w edycji 1997 z Markiem Knowlesem i w 2000 z Bjorkmanem), a we French Open ćwierćfinał w 1997 z Knowlesem.
Reprezentowała Rosję w Pucharze Federacji w latach 1996–2000. Zadebiutowała w konfrontacji Rosjanek ze Słowenkami w ramach strefy Europy i Afryki. Dopiero cztery lata później miała szansę zagrać w Grupie Światowej, ale wygrała spośród sześciu pojedynków jedynie deblowy mecz z Australijkami w parze z Jeleną Lichowcewą. Jej bilans meczów singlowych w tym turnieju to 2-5, deblowych natomiast 10-2. Została najmłodszą tenisistką, która brała udział w tych zawodach.
W 1996 w Atlancie zadebiutowała w letnich igrzyskach olimpijskich. W grze pojedynczej przegrała w pierwszej rundzie w trzech setach z Belgijką Laurence Courtois . Podobnie zakończył się jej występ deblowy u boku Jekatieriny Makarowej , ale tu trafiły na dużo bardziej utytułowane przeciwniczki z Czech, Janę Novotną i Helenę Sukovą .
Kurnikowa otrzymała od WTA nagrody za Debiut Roku w 1996 oraz razem z Martiną Hingis dla Debla Roku w 1999.
Rosjanka zakończyła swoją sportową karierę w 2003 roku z powodu chronicznego urazu pleców. Mimo, że zajmowała ósme miejsce w rankingu WTA (2000), nigdy nie wygrała turnieju zawodowego w grze pojedynczej (była w czterech finałach). Zdobyła szesnaście tytułów deblowych, w tym dwa wielkoszlemowe i dwa podczas Mistrzostw WTA, była jedyną w dziejach rosyjską liderką deblowego rankingu kobiet. Dochodziła do finałów imprez Wielkiego Szlema w grze mieszanej.
[ edytuj ] Po zakończeniu kariery tenisowej
Kurnikowa od 2003 roku występuje w ligowych rozgrywkach na terenie Stanów Zjednoczonych , znanych jako World Team Tennis . Do 2007 broniła barw Kansas City Explorers , potem przeniosła sie do Sacramento Capitals , a obecnie gra dla St. Louis Aces .
Regularnie bierze udział w meczach pokazowych i charytatywnych. W 2004 była gościem trzech pokazówek zorganizowanych przez Eltona Johna z udziałem Sereny Williams i Andy'ego Roddicka . W styczniu 2005 zagrała po to, by zebrać pieniądze dla ofiar tsunami w Azji Południowo – Wschodniej; towarzyszyli jej Roddick, John McEnroe i Chris Evert . We wrześniu 2008 wzięła udział w Nautica Malibu Triathlon, który odbywał się na Zuma Beach w kalifornijskim Malibu . Wygrała ten wyścig dla kobiecego zespołu K-Swiss. W październiku grała w corocznym meczu charytatywnym, z którego dochód wspiera fundację Eltona Johna pomagającą ludziom chorym na AIDS. Zwyciężyła wówczas w spotkaniu mikstowym w parze z Andym Roddickiem.
2 maja 2009 wystąpiła w Legendary Night w Nowym Jorku razem z McEnroe, Tracy Austin i Jimem Courierem . W czerwcu 2010 po raz pierwszy od siedmiu lat zagrała w parze z Martiną Hingis . Panie wzięły udział w turnieju legend podczas wielkoszlemowego Wimbledonu .
[ edytuj ] Kariera medialna
Anna Kurnikowa uważana jest za jedną z najpiękniejszych kobiet świata. Jej urodę dostrzeżono podczas US Open 1995 , gdy miała piętnaście lat. W 2002 magazyn FHM nazwał ją najseksowniejszą kobietą świata, w tym samym roku wystąpiła też w teledysku Enrique Iglesiasa do piosenki Escape oraz w filmie Me, myself and Irene, w którym grał również Jim Carrey . W 2003 zajęła szóste miejsce w zestawieniu magazynu Forbes na najbardziej zaangażowane w karierę medialną kobiety; wyżej od niej notowane były tylko dwie tenisistki – siostry Williams.
W pierwszej dekadzie XXI wieku jej nazwisko było najczęściej wpisywanym w wyszukiwarki internetowe.
22 sierpnia 2003 prowadziła otwarcie NASDAQ Market razem z Jeffem Bezosem i Bobem Greifeldem, współprowadziła World Music Awards 2003 i była prezenterką podczas GQ Men of the Year Awards 2003. Występowała też w licznych filmach dokumentalnych o tematyce tenisowej.
W 2010 wystąpiła w programie telewizyjnym zatytułowanym Co masz do stracenia? jako instruktorka w jednym z tenisowych zadań, wykonywanych przez uczestników programu. W maju 2011 ogłoszono, że tenisistka będzie regularnym gościem dwunastej edycji tego programu w Stanach Zjednoczonych .
[ edytuj ] Życie prywatne
Anna Kurnikowa jest córką Siergieja Kurnikowa i jego żony Ałły. Ma młodszego brata Allana. Jej bliskim kuzynem jest kazachski tenisista pochodzenia rosyjskiego , Jewgienij Korolow . Wychowała się w Moskwie , ale po dziesięciu latach razem z rodziną emigrowała do Stanów Zjednoczonych . Mieszka w Miami . Jej brat otrzymał amerykańskie obywatelstwo pod koniec 2009 roku, ona sama rok później.
W 1997 porzuciła jedną z wyższych szkół rosyjskich i rozpoczęła studia na Rosyjskiej Akademii Wychowania Fizycznego.
Kurnikowa związana była z dwoma rosyjskimi hokeistami, Siergiejem Fiedorowem (pojawiły się nawet spekulacje o ich ślubie, który miał mieć miejsce w 2001, małżeństwo miało zakończyć się rozwodem dwa lata później) oraz starszym od niej o dziesięć lat Pawłem Bure . Od 2001 jest partnerką piosenkarza Enrique Iglesiasa .
[ edytuj ] Wygrane turnieje
[ edytuj ] gra podwójna (16)
[ edytuj ] Linki zewnętrzne
- Anna Kurnikowa sylwetka na stronie WTA Tour ( ang. )
- Anna Kurnikowa sylwetka na stronie Pucharu Federacji ( ang. )
- Strona internetowa Anny Kurnikowej
| Merkel spieszy na ratunek niemieckiej rewolucji energetycznej | ||
Realizacja nowej niemieckiej strategii energetycznej to "herkulesowe zadanie" - przyznała w środę kanclerz Angela Merkel po rozmowie z premierami 16 landów Niemiec na temat kłopotów z wdrażaniem planów rezygnacji z atomu i przejścia na energię odnawialną.
|
||
| Syria: Sankcje kosztowały kraj około 4 mld dolarów | ||
Syryjski minister ds. ropy naftowej Sufian Alaw przyznał w środę, że surowe międzynarodowe sankcje wobec sektora paliwowego Syrii kosztowały kraj około 4 mld dolarów. Chodzi o zastosowane we wrześniu 2011 roku embargo na syryjską ropę naftową.
|
||
| Brazylia: Pilotka wyprosiła z samolotu pasażera za seksistowskie uwagi | ||
Pilotka brazylijskich linii lotniczych TRIP wyprosiła z samolotu przed startem pasażera. Mężczyzna głośno wypowiadał seksistowskie uwagi, kiedy dowiedział się, że samolotem pokieruje kobieta.
|
||
| Premier Tusk przyleciał na szczyt UE do Brukseli | ||
Premier Donald Tusk przybył do Brukseli na nieformalny szczyt UE, na którym przywódcy mają rozmawiać o wsparciu wzrostu i zatrudnienia. Wcześniej premier spotka się z prezydentem Francji Francois Hollande'em oraz przewodniczącym PE Martinem Schulzem.
|
||
| Trzęsienie ziemi we Włoszech. Ludzie proszą o dach nad głową | ||
Około 6 tys. mieszkańców regionu Emilia-Romania, na północy Włoch, zwróciło się po niedzielnym trzęsieniu ziemi z prośbą o zapewnienie miejsc w miasteczkach namiotowych i ośrodkach noclegowych - poinformowały miejscowe władze.
|
