Asyż

	Asyż
Herb Asyżu	Flaga Asyżu
Państwo	Włochy
region	Umbria
Powierzchnia	186 km²
Wysokość	424 m n.p.m.
Ludność (2004); • liczba ludności	; 26 196;
Nr kierunkowy	075
Kod pocztowy	06081
	Położenie na mapie Włoch ; Asyż
	43°04′17″N 12°36′47″E / 43.07139, 12.61306 Na mapach: 43°04′17″N 12°36′47″E / 43.07139, 12.61306
	Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
	Hasło Asyż w Wikisłowniku
	Strona internetowa miasta

Panorama Asyżu

Asyż ( włoski Assisi) – włoskie miasto i gmina położone na południowy wschód od Perugii , w regionie Umbria , w prowincji Perugia . Według danych na rok 2004 gminę zamieszkują 24 443 osoby, 131, 4 os./km². W starożytności istniała na tym terenie niewielka osada etruska . W III wieku p.n.e. pod panowaniem rzymskim jako Asisium. Od XII wieku należał do Księstwa Spoleto i uczestniczył w wielu wojnach z sąsiednimi miastami, a zwłaszcza z Perugią. Pod koniec XII wieku Asyż zdobył niepodległość i w 1184 ustanowiono w nim samorząd miejski. Miasto brało udział licznych zatargach z Państwem Kościelnym , do którego zostało włączone w 1367 . Dopiero w 1860 Asyż został włączony w skład Zjednoczonego Królestwa Włoch .

26 września 1997 roku silne trzęsienie ziemi spowodowało zawalenie się części sklepienia Bazyliki św. Franciszka. Zginęło czterech zakonników (jeden z nich był Polakiem). Dzisiaj Bazylika jest odrestaurowana, ale fragmentów fresków sklepienia nie udało się odtworzyć.

Asyż jest najbardziej znany jako miejsce narodzin św. Franciszka i św. Klary oraz z pojednania międzynarodowego, religijnego i pokoju na świecie. W mieście odbywają się zapoczątkowane przez papieża Jana Pawła II Światowe Dni Modlitw o Pokój. Pierwsze miało miejsce 27 października 1986 . Wspólnie modlili się wówczas przedstawiciele chrześcijaństwa , żydzi , muzułmanie , buddyści , hinduiści , sintoiści , dżiniści , wyznawcy religii afrykańskich oraz indiańskich religii plemiennych ^[1].

[ edytuj ] Zabytki

Ratusz i fasada adaptowanej na kościół świątyni korynckiej w Asyżu

Bazylika Santa Maria degli Angeli (Bazylika Matki Bożej Anielskiej) – kolebka zakonu franciszkańskiego z odbudowaną przez św. Franciszka kaplicą Porcjunkuli i zabytkowym klasztorem
Bazylika św. Franciszka (wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO ) – z relikwiami św. Franciszka i cyklami fresków Cimabue, Giotta i Pisano
Bazylika św. Klary – z relikwiami św. Klary oraz autentycznym Krzyżem z San Damiano ^[1]
Katedra św. Rufina – budowę tego romańskiego kościoła rozpoczęto w 1140 r. pod kierunkiem Jano z Gubio. W latach 1571 - 1578 przebudowano wnętrze katedry, pozostawiając jej fasadę ozdobioną trzema rozetami umieszczonymi nad trzema portalami oraz licznymi rzeźbami i fryzem arkadkowym . W kościele zachowana jest chrzcielnica, w której został ochrzczony św. Franciszek (w tym okresie była to jedyna chrzcielnica w Asyżu). Przed głównym ołtarzem pochowany jest św. Rufin. Przylegająca do katedry Kaplica Najświętszego Sakramentu ozdobiona jest freskami Giorettiego, Carboniego i Ciro Ferrittiego.
Plac Ratuszowy – już w starożytności istniało w tym miejscu forum . Z tego okresu pochodzi świątynia Minerwy , którą adaptowano na kościół Matki Bożej z Lourdes. Z starożytnej świątyni pozostała jedynie fasada w porządku korynckim . W XII wieku plac istniał w obecnym kształcie. Stojąca obok kościoła wieża ratuszowa została zbudowana ok. 1275 - 1305 . Obecnie mieści się w niej pinakoteka z dziełami szkoły umbryjskiej z okresu XII – XVIII w.
Zamek Rocca Maggiore – zachowały się tylko ruiny zamku wybudowanego przez księcia Spoleto, Konrada z Lützen. W 1198 zamek został zdobyty przez zbuntowanych mieszkańców Asyżu. Odbudowano go w 1367 . Nie zamieszkany od 1538 .

oraz położone w pobliżu miasta:

Kościół św. Damiana – początki istnienia kościoła datowane są na VI - VII wiek . Jego odbudową zajmował się św. Franciszek, który umieścił w zbudowanym w pobliżu klasztorze św. Klarę i pierwsze siostry klaryski . W kościele zachowały się stalle z XIII w. oraz XIV -wieczne freski.
Pustelnia Carceri – położona jest na stoku góry Subasio. Jest to niewielki budynek konwentu i kościółek. Jest to miejsce podarowane przez benedyktynów św. Franciszkowi, w którym często przebywał w grocie położonej poniżej kościoła. W Grocie św. Franciszka zachowało się jego kamienne łoże, w drugiej części (Grota została podzielona po śmierci Franciszka na dwie części) umieszczony jest krzyż pochodzący z XV w. . Obok płynącego w pobliżu strumyka rośnie dąb nazywany "Drzewem Ptaków", siadały bowiem na nim ptaki, z którymi rozmawiał św. Franciszek.

Znajdujący się obecnie w tym miejscu klasztor został zbudowany przez św. Bernardyna ze Sieny w XV wieku . Przy wejściu do budynku Pustelni Carceri znajduje się wydrążony w skale refektarz ozdobiony pozostałościami fresków z XVI - XVIII wieku . Nad nim umieszczone są niewielkie cele zakonników. Obok stoi kościół z przylegającą do niego dwunastowieczną Kaplicą Matki Bożej.

Rivotorto – znajdujący się tu kościół został zbudowany w miejscu, gdzie jakiś czas przebywał św. Franciszek wraz ze swymi pierwszymi towarzyszami (w różnych okresach w latach 1209 - 1211 ). Pierwszy kościół postawiony w XVII wieku uległ całkowitemu zniszczeniu podczas trzęsienia ziemi w 1854 . Został on odbudowany w stylu neogotyckim. Jego wnętrza kryją w sobie ubogie chatki, w których mieli mieszkać bracia mniejsi^[2]^[3]^[4].

[ edytuj ] Miasta partnerskie

Przypisy

↑ ^1,0 ^1,1 Janusz Smołucha: Asyż. Warszawa: Mediaprofit, 2010. ISBN 978-83-61809-39-5 .
↑ Théophile Desponnets OFM: Na szlakach św. Franciszka z Asyżu. Przewodnik po sanktuariach franciszkanskich. Emil Henryk Brzuszek OFM (tłum.), Wacław Marian Michalczyk OFM (tłum. i red.). Kraków - Asyż: Franciszkanie, 1981, s. 60-63, seria: Biblioteka Franciszkańska. Nowa seria.
↑ Raoul Manselli OFM : Święty Franciszek z Asyżu: editio maior. Magdalena Bilińska, Alicja Paleta (tłum.). Kraków: Wydawnictwo OO. Franciszkanów "Bratni Zew", 2006, s. 199. ISBN 83-88903-93-4 .
↑ Tomasza z Celano biografie św. Franciszka. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2007, s. 129-131, seria: Źródła Franciszkańskie (XIII-XIV w.). ISBN 978-83-7177-484-3 .

[ edytuj ] Linki zewnętrzne

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
o Asyżu

Strona domowa miasta

Wikimedia Commons ma galerię ilustracji związaną z tematem:
Asyż

[Smo.C5.82uchAsy.C5.BC-0] 1,0 ^1,1 Janusz Smołucha: Asyż. Warszawa: Mediaprofit, 2010. ISBN 978-83-61809-39-5 .

[1] Théophile Desponnets OFM: Na szlakach św. Franciszka z Asyżu. Przewodnik po sanktuariach franciszkanskich. Emil Henryk Brzuszek OFM (tłum.), Wacław Marian Michalczyk OFM (tłum. i red.). Kraków - Asyż: Franciszkanie, 1981, s. 60-63, seria: Biblioteka Franciszkańska. Nowa seria.

[2] Raoul Manselli OFM : Święty Franciszek z Asyżu: editio maior. Magdalena Bilińska, Alicja Paleta (tłum.). Kraków: Wydawnictwo OO. Franciszkanów "Bratni Zew", 2006, s. 199. ISBN 83-88903-93-4 .

[3] Tomasza z Celano biografie św. Franciszka. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2007, s. 129-131, seria: Źródła Franciszkańskie (XIII-XIV w.). ISBN 978-83-7177-484-3 .

[1]

[2]

[3]

[4]