Ceuta

	Ceuta; Ciudad Autónoma de Ceuta
Herb Ceuty	Flaga Ceuty
	Hymn : Hymn Ceuty
Powierzchnia ; • razem; • proc. Hiszpanii	. miejsce; 19, 3 km²; 0, 003824%
Populacja ( 2011 ); • liczba ludności ; • gęstość ; • proc. Hiszpanii	. miejsce; 82 376 ▲; 4 240, 5 os./km²; 0, 17%
Język urzędowy	hiszpański
Autonomia od	14 marca 1995
ISO 3166-2	ES-CE
Reprezentacja; w parlamencie ; • Kongres ; • Senat	; ; 1; 2
Prezydent	Juan Jesús Vivas ; ( Partia Ludowa )
	Strona internetowa

Ceuta (['θewta], hiszp. Ciudad Autónoma de Ceuta), hiszpańska jednostka administracyjna, miasto i twierdza położone na afrykańskim cyplu tworzącym Cieśninę Gibraltarską , niemal naprzeciw Gibraltaru . Jest eksklawą na terytorium Maroka . Powierzchnia około 19, 3 km². Liczba mieszkańców: 78 230 (2008). Pod względem administracyjnym Ceuta jest miastem autonomicznym, poprzednio należała do hiszpańskiej prowincji Kadyks . W Ceucie znajduje się najbliższy Europie port afrykański i baza marynarki wojennej. Podobnie jak Melilla , jednomandatowy okręg wyborczy do hiszpańskiego Kongresu Deputowanych , jednej z dwóch izb parlamentu ( Kortezów Generalnych ).

[ edytuj ] Geografia

Osobny artykuł: Geografia Ceuty .

Ceuta stanowi w zachodniej części skalisty cypel, zaś we wschodniej jest to stały ląd. W zachodniej części obszar ma górzysty charakter, są tereny wchodzące w skład marokańskich gór Ar Rif . Klimat podzwrotnikowy , śródziemnomorski. Roślinność skupia się w zachodniej części i jest to formacja twardolistna. Fauna jest uboga, powszechne jest jedynie ptactwo morskie i gatunki zwierząt przystosowane do życia w sąsiedztwie człowieka.

[ edytuj ] Historia

Ceuta

Ceuta była strategiczną lokacją, gdzie stykało się wiele kultur, rozwijał się handel. Początkowo w V wieku p.n.e. istniała tu miejscowość zwana przez Kartagińczyków Abyla. Od 45 kolonia rzymska o nazwie Septem Fratres. Około 400 lat później Wandalowie wypędzili Rzymian z miasta i przejęli nad nim kontrolę. Następnie Ceuta była w posiadaniu Wizygotów oraz Bizancjum

Gdy w 710 armie Arabów wkraczały do miasta, jego wizygocki namiestnik Julian nakłonił agresorów do opuszczenia tych terenów i inwazji na Półwysep Iberyjski (chodziło tu o prywatne porachunki wizygockiego króla Roderyka ). Wkrótce Ceuta stała się głównym miejscem przerzutu wojsk do atakowanej Europy .

Po śmierci Juliana Arabowie przejęli całkowitą kontrolę nad miastem. Atakowana była często przez plemiona berberyjskie, najbardziej podczas buntu charydżystów . Po tej rewolcie dowodzonej przez Maysarę al-Haqira miasto zostało opuszczone. Zostało odbudowane w IX wieku przez Majakasa i jego plemię. Tak została zapoczątkowana dynastia Banu Isam .

W 1309 Ceuta została zdobyta przez Fez z pomocą Aragończyków .

Od 1415 była okupowana przez portugalskiego króla Jana I . Głównymi celami władcy były przywrócenie chrześcijaństwa , zdobycie saharyjskiego złota , stworzenie szlaków handlowych dla niewolników i kości słoniowej .

W 1580 Hiszpanie zajęli Ceutę. Było tak aż do roku 1640 , kiedy to w czasie wojny Portugalia odzyskała miasto.

O przynależności Ceuty do Hiszpanii zadecydował traktat lizboński . 1 stycznia 1688 król Alfons VI Zwycięski oficjalnie oddał Ceutę Karolowi II . Pomimo to Ceuta dalej posiada swój symbol na portugalskim godle.

Gdy w 1956 Hiszpania uznała niepodległość Maroka Ceuta została przyłączona do Hiszpanii jako integralna część jej terytorium.

Obecnie Ceuta należy do regionu Andaluzja . Posiada autonomię . Od wybrzeża Hiszpanii jest zaledwie 12 mil. Dzisiaj jest to kosmopolityczne miasto z przewagą berberyjskich muzułmanów i Żydów .

[ edytuj ] Miasta partnerskie

[ edytuj ] Zobacz też

W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Ceuta

Zobacz hasło Ceuta w Wikisłowniku

Wikipedia - Wolna Encyklopedia

Ceuta

Spis treści

[ edytuj ] Geografia

[ edytuj ] Historia

[ edytuj ] Miasta partnerskie

[ edytuj ] Zobacz też

[ edytuj ] Linki zewnętrzne