Charles Ives

Charles Ives
Charles Ives, 1913
Data i miejsce urodzenia	20 października 1874 Danbury , USA
Data i miejsce śmierci	19 maja 1954 Nowy Jork , USA

Charles Edward Ives (ur. 20 października 1874 w Danbury , zm. 19 maja 1954 w Nowym Jorku ) – amerykański kompozytor, który tworzył po koniec XIX i na początku XX wieku . Przez całe swe twórcze życie łączył komponowanie z pracą w firmie ubezpieczeniowej . Do jego najwybitniejszych dzieł należą cztery symfonie . Uważa się, że Ives wyprzedził eksperymenty Strawinskiego , Debussy’ego , Schönberga , Berga i Weberna .

Życie i twórczość

Charles Ives był znany z fotograficznej pamięci – zapamiętywał wszystko, co usłyszał. W dzieciństwie był świadkiem spotkania się dwóch orkiestr marszowych , spośród których każda grała inną muzykę. Wywarło to na nim wielkie wrażenie i odcisnęło piętno na jego późniejszych kompozycjach.

Ives pracował w dzień jako agent ubezpieczeniowy , później zaś jako współwłaściciel firmy ubezpieczeniowej, a nocami pisał swe utwory. Łączył ze sobą: atonalność , politonalność , dysonanse , ćwierćtony i asymetryczne rytmy . Zaprzestał komponowania w wieku pięćdziesięciu paru lat – powody tej niemocy artystycznej są nieznane. Do najwybitniejszych dzieł Ivesa należą jego cztery symfonie .

W 1946 roku Lou Harrison – miłośnik twórczości Ivesa – poprowadził premierowe wykonanie jego III Symfonii . Rok później kompozycja ta zdobyła Muzyczną Nagrodę Pulitzera . Ives zrezygnował z tych pieniędzy, przekazując ich połowę Harrisonowi. Kompozytor skomentował to słowami: „Nagrody są dla dzieci – ja jestem dorosły”.

Muzyka Ivesa zaczęła zyskiwać sobie prawdziwą popularność dopiero po jego śmierci. Jego najważniejszą kompozycją jest prawdopodobnie IV Symfonia . Ponieważ wymaga ona użycia bardzo dużych środków, pierwsze jej wykonanie miało miejsce dopiero w 1965 roku – niemal pół wieku po jej powstaniu i ponad dekadę po śmierci kompozytora.

Ważniejsze kompozycje

• Variations on America na organy ( 1891 )
• I Symfonia d-moll ( 1898 – 1901 )
• Largo na skrzypce, klarnet i fortepian ( 1901 )
• The Unanswered Question na orkiestrę kameralną ( 1908 )
• II Symfonia ( 1907 – 1909 )
• III Symfonia (The Camp Meeting) ( 1908 – 1910 )
• II Sonata fortepianowa „Concord, Mass.” (1909–1915)
• Three Places in New England (Orchestral Set No. 1) ( 1912 – 1917 )
• IV Symfonia ( 1912 – 1918 )

Podstawowa dyskografia

• The Symphonies I–IV, Orchestral Sets 1 (Three Places in New England) & 2, Los Angeles Philharmonic Orchestra , Zubin Mehta , The Cleveland Orchestra and Chorus , Christoph von Dohnányi , Academy of St Martin-in-the-Fields , Neville Mariner , Decca Music Group Limited , 466 745-2 ( ADD ).
• Central Park in the Dark, The Gong on the Hook and Ladder, Symphony No 2, Tone Roads et al, Fast „All Roads Lead to the Centre”, The Unanswered Question, Halloween, A Set of Three Short Pieces, Largo cantabile: Hymn, New York Philharmonic Orchestra , Leonard Bernstein , Deutsche Grammophon , 429 220-2GH ( DDD ).
• The „Concord” Sonata, Songs, Pierre-Laurent Aimard (fortepian), Susan Graham (mezzosopran), Warner Bros. 2564 60297-2.
• Central Park in the Dark, Holidays, The Unanswered Question, Adolph Herseth (trąbka), Chicago Symphony Orchestra , Chicago Symphony Chorus , Michael Tilson Thomas , Sony Classical LP , 42381 ( DDD ).
• Central Park in the Dark, Holidays, The Unanswered Question, Adolph Herseth (trąbka), Chicago Symphony Orchestra , Chicago Symphony Chorus , Michael Tilson Thomas , Sony Classical CASS 40-42381 ( DDD ).

Zobacz też

• kompozytorzy muzyki poważnej

Bibliografia

• Charles Ives, Eseje przed Sonatą, tłum. P. Graff, w: Res facta nr 5, Kraków , PWM , 1971, ss. 56-95.
• Henry i Sidney Cowell, Ives, przekład zbiorowy, Kraków , PWM , 1982.

Linki zewnętrzne

• The Charles Ives Society
• Strona domowa Charlesa Ivesa
• Leicestershire Schools Symphony Orchestra – próba wykonania Putnam's Camp pod dyrekcją sir Michaela Tippetta – krótki film z 1969 roku
• Art of the States: Charles Ives – dwa dzieła kompozytora do odsłuchania