Dewa

Dhanwantari Dewa

Dewa ( dewanagari देव, trl. deva - "świetlisty", "jaśniejący", "oświecony", ang. Deva, synonimy w innych językach: tybetański lha, chiński tiān (天）, koreański chǒn, japoński ten, wiet. thiên) — nieposiadająca ciała fizycznego istota nadprzyrodzona, bóg lub półbóg, występujący w religiach dharmicznych i mitach kultur azjatyckich . Żeńskim odpowiednikiem dewy jest dewi .

Hinduizm

• W tradycji wedyjskiej dewa to mieszkaniec niebios ( loka ), bóstwo o dobrym, łaskawym charakterze, i dużej mądrości. Również istoty będące podmiotami wedyjskich ceremonii.
• Najbardziej znanymi dewami panteonu hinduistycznego jest trójca bogów: Brahma , Wisznu i Śiwa .

Przeciwnikami dewów (bogów), zwanych inaczej surami, są istoty zwane asurami (demony).

• Według Śrimadbhagawatam Brahma, stwórca wszechświata, stworzył osiem rodzajów wyższych rodzajów istot:

1. półbogów,
2. przodków ( pitry )
3. asury
4. gandharwów i apsary, czyli anioły ,
5. jakszasów i rakszasów,
6. siddhów, ćaranów i widjadharów ,
7. bhutów, pretów i piśaców,
8. istoty nadludzkie, śpiewaków niebiańskich.

Zaratusztrianizm

W zaratusztrianizmie dewy to złe duchy na usługach Angra Mainju ( Arymana ). Do tej kategorii zaliczane są automatycznie wszystkie obce bóstwa innych religii.

Buddyzm

Określenia używane w buddyjskich tekstach nawiązują do takich nadprzyrodzonych bytów jak devatā (bóstwa) i devaputra ( pāli : devaputta) "synowie bogów". Dewa w buddyzmie to jeden z wielu typów nieludzkich bytów bardziej potężnych, długowiecznych i żyjących w większym zadowoleniu niż przeciętny człowiek.