Doktryna powstrzymywania

Doktryna powstrzymywania ( ang. containment ), miała na celu powstrzymywanie wzrostu wpływów ZSRR , a później również Chin , przez niedopuszczenie do ekspansji komunizmu na świecie. Teoretyczne zasady polityki containment stworzył George Kennan w anonimowym artykule z 1947 r.

Kennan za główny cel polityki USA uznał zapobieganie rozprzestrzenianiu się komunizmu do krajów nim nieogarniętych, przez tworzenie systemu sojuszy wojskowych. Containment było jednym z głównych celów doktryny Trumana , a jego efektem m.in. powstanie NATO (1949), a później: ANZUS (1951), SEATO (1954) oraz CENTO (1955).

W latach sześćdziesiątych XX wieku, w związku z popularyzacją teorii efektu domina , (w skrócie - teorii domina) rozszerzono stosowanie doktryny powstrzymywania również na wsparcie dla proamerykańskich rządów na całym świecie (także reżimowych) oraz rozwiązania siłowe w celu zapobieżenia „ eksportowi rewolucji ”.

Najbardziej spektakularnymi operacjami, przeprowadzonymi wskutek stosowania filozofii powstrzymywania, były: wojna w Korei , kryzys kubański , wojna w Wietnamie oraz pomoc amerykańska w czasie wojny w Afganistanie .

Po wojnie wietnamskiej Kennan stwierdził, że doszło do nadinterpretacji jego idei i że sam nigdy nie usprawiedliwiłby w ten sposób interwencji wojskowej.

Zobacz też

• Doktryna Trumana
• Sowietologia
• George Kennan
• Plan Marshalla
• NATO
• zimna wojna
• wojna koreańska