Dunkierka

	Dunkierka; Dunkerque
	Herb Dunkierki
	; Beffroi w Dunkierce
Państwo	Francja
Region	Nord-Pas-de-Calais
Departament	Nord
Mer	Michel Delebarre
Powierzchnia	43, 89 km²
Wysokość	mini. 0 — maxi. 17 m n.p.m.
Ludność (2009); • liczba ludności; • gęstość; • aglomeracja	; 92 923; 2 117 os./km²; 265 974
Kod pocztowy	59140 - 59240 - 59640
Miasta partnerskie	Krefeld ( Niemcy ); Middlesbrough ( Wielka Brytania ); Rostock ( Niemcy ); Ryga ( Łotwa ); Vitória ( Brazylia ); Suwałki ( Polska )
	Położenie na mapie Francji ; Dunkierka
	51°02′N 2°22′E / 51.033, 2.367 Na mapach: 51°02′N 2°22′E / 51.033, 2.367
	Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
	Hasło Dunkierka w Wikisłowniku
	Strona internetowa miasta

Panorama Dunkierki

Dunkierka ( franc. Dunkerque), francuskie miasto położone nad Morzem Północnym , niedaleko granicy z Belgią (w regionie Nord-Pas-de-Calais , w departamencie Nord ).

[ edytuj ] Geografia

[ edytuj ] Demografia

Według danych na rok 2008 miasto liczyło 69 572 mieszkańców^[1], a gęstość zaludnienia wynosiła 1859 osób/km².

[ edytuj ] Historia

Dunkierka powstała około 800 r. jako flamandzka osada rybacka.

W 1622 dla osłony portu od strony zachodniej Hiszpanie zbudowali fort Mardyck . W 1646 po 17 dniach oblężenia Kondeusz zdobył Dunkierkę dla Francji . 16 września 1652 miasto znów przechodzi w ręce Hiszpanów. 26 maja 1658 Turenne rozpoczął ponowne oblężenie. Po zwycięstwie koalicji anglo-francuskiej w bitwie na wydmach ( 14 czerwca 1658 ), w której Turenne i Lockhart pobili przybyłą na odsiecz Dunkierce armię don Juana d'Austria i Kondeusza , miasto poddaje się Francuzom 25 czerwca 1658 . Wieczorem Ludwik XIV przekazał je Cromwellowi (tzw. "la folle journée", dzień, w którym Dunkierka znajdowała się kolejno pod panowaniem hiszpańskim, francuskim i angielskim)^[2].

Po śmierci Cromwella , po ponad czteroletnim panowaniu angielskim, potrzebujący pieniędzy Karol II Stuart zaoferował Dunkierkę Francji za dwanaście milionów liwrów. Negocjacje ze strony francuskiej prowadził Godefroi d'Estrades. Ostatecznie Francja przekazała 5 milionów i otrzymała za tę sumę Dunkierkę i Mardyck . 27 września 1662 Francuzi weszli do miasta, a 2 grudnia odbył się tryumfalny wjazd Ludwika XIV ^[3].

W XIX w. szybki rozwój miasta dzięki wybudowaniu połączenia kolejowego łączącego region hutniczo-górniczy północnej Francji z portem w Dunkierce.

Podczas II wojny światowej miejsce ewakuacji brytyjskiego korpusu ekspedycyjnego i wojsk francuskich między 26 maja i 3 czerwca 1940 roku, znanej pod kryptonimem " Dynamo ". Do ewakuacji wykorzystano wszystkie dostępne w porcie rodzaje statków i łodzi, pozostawiając na francuskim brzegu ogromne ilości sprzętu wojskowego (2 tys. dział, 500 tys. ton wyposażenia) oraz około 40 tysięcy francuskich żołnierzy. Ewakuowano 338.226 brytyjskich i francuskich żołnierzy. Brytyjska i francuska flota straciły około 300 statków różnego typu. Jednak sam fakt ewakuacji prawie 340 tys. ludzi był nie lada osiągnięciem, zawdzięcza się to w dużej mierze Royal Navy , która prowadziła ostrzał pozycji niemieckich, oraz dowództwu brytyjskiemu, które wykazało solidne zdolności organizacyjne. Dunkierka została wyzwolona spod okupacji niemieckiej dopiero w maju 1945 przez wojska francuskie i Czechosłowacką Samodzielną Brygadę Pancerną.

4 marca 1947 r. Wielka Brytania i Francja podpisały tutaj traktat z Dunkierki .

[ edytuj ] Gospodarka

Przemysł hutniczy, metalurgiczny i stoczniowy.

[ edytuj ] Transport i komunikacja

W mieście znajduje się duży port pasażerski i rybacki, także stacja kolejowa Gare de Dunkerque . Połączenie autostradą A 25 z Lille . Port w Dunkierce jest trzecim co do wielkości we Francji. Ze względu na swoje strategiczne położenie odgrywa dużą rolę w transporcie pasażerskim i frachtowym między Europą i Wielką Brytanią. Promy pasażerskie wypływają co godzinę do angielskiego portu w Dover . Dunkierka stała się popularnym portem promowym wśród polskich emigrantów, przemieszczających się między Polską a Wielką Brytanią i Irlandią. Z Dunkierki mogą się przeprawić tylko zmotoryzowani pasażerowie.

[ edytuj ] Edukacja i nauka

[ edytuj ] Turystyka

Znajduje się tam Muzeum Sztuk Pięknych oraz Muzeum Portowe z 6 statkami muzealnymi oraz Statua Jana Barta .

Przypisy

↑ ^1,0 ^1,1 INSEE: Recensement de la population 2008 ( fr. ). [dostęp 6 stycznia 2011].
↑ Pierre Gaxotte : Ludwik XIV. Warszawa: PIW, 1984, s. 38. ISBN 83-06-01050-7 .
↑ Pierre Gaxotte : Ludwik XIV. Warszawa: PIW, 1984, s. 79. ISBN 83-06-01050-7 .

Karnawał w Dunkierce

[ edytuj ] Linki zewnętrzne

Źródło danych: Francuski urząd statystyczny ( fr. )., Port promowy Dunkerque

[Insee-0] 1,0 ^1,1 INSEE: Recensement de la population 2008 ( fr. ). [dostęp 6 stycznia 2011].

[1] Pierre Gaxotte : Ludwik XIV. Warszawa: PIW, 1984, s. 38. ISBN 83-06-01050-7 .

[2] Pierre Gaxotte : Ludwik XIV. Warszawa: PIW, 1984, s. 79. ISBN 83-06-01050-7 .

[1]

[2]

[3]

Wikipedia - Wolna Encyklopedia