Dzikie Życie
| Dzikie Życie | |
|---|---|
| Częstotliwość | miesięcznik |
| Kraj | Polska |
| Wydawca | Pracownia na rzecz Wszystkich Istot |
| Rodzaj czasopisma | ekologiczny |
| Pierwsze wydanie | 1994 |
| Redaktor naczelny | Grzegorz Bożek |
| Średni nakład | 3500 egz. |
| Format | A4 |
| Liczba stron | 40 |
| ISSN | 1231-8094 |
| OCLC | 49854178 |
| Strona internetowa czasopisma | |
Dzikie Życie – ogólnopolski miesięcznik ekologiczny wydawany od 1994 przez stowarzyszenie Pracownia na rzecz Wszystkich Istot .
Pismo poświęcone ochronie dzikiej przyrody oraz filozofii głębokiej ekologii . Podejmuje kontrowersyjne sprawy niszczenia przyrody , krytykuje konformizm urzędników państwowych, chciwość sektora biznesowego, marazm i apatyczność ruchu ekologicznego. Miesięcznik Dzikie Życie dostępny jest w prenumeracie, sieci Empik i Ruch , w eGazetach i e-kioskach, numery archiwalne dostępne są w internecie. Redaktorem naczelnym pisma jest Grzegorz Bożek .
Spis treści |
[ edytuj ] Historia pisma
Pierwszy numer Dzikiego Życia ukazał się w czerwcu 1994, aby nagłośnić działania zmierzające do ochrony Puszczy Białowieskiej . Pomysłodawcą pisma i jego redaktorem naczelnym do 2001 był Janusz Korbel , lider i założyciel Pracowni na rzecz Wszystkich Istot, architekt. Po nim stanowisko to objęli kolejno Remigiusz Okraska i Radosław Szymczuk . Obecnie redaktorem naczelnym jest Grzegorz Bożek. Od początku istnienia pismo ukazuje się co miesiąc. Dostępne jest w salonach największych dystrybutorów prasy oraz bibliotekach uniwersyteckich w całym kraju. Od 2002 dostępne jest również w Internecie.
[ edytuj ] Charakter pisma
Dzikie Życie postrzegane jest jako periodyk opiniotwórczy. Jako jedno z niewielu pism w Polsce wiele miejsca i uwagi poświęca ochronie naturalnych, nie przekształconych obszarów przyrodniczych.
Odbiorcami pisma są naukowcy dziedzin przyrodniczych, urzędnicy wydający decyzje z zakresu ochrony i zagospodarowania miejsc cennych przyrodniczo, służby ochrony przyrody, nauczyciele oraz studenci i uczniowie, politycy, dziennikarze, a także członkowie polskiego ruchu ekologicznego oraz osoby zaangażowane w działalność proekologiczną. Niejednokrotnie Dzikie Życie inicjowało ważne dla ruchu ekologicznego debaty programowe oraz stymulowało działania na rzecz ochrony przyrody , niezależnie od podziałów organizacyjnych i specjalizacji.
Dzikie Życie nagłaśniało problemy ekologiczne dotyczące m.in. potrzeby ochrony Puszczy Białowieskiej , utworzenia na Pogórzu Przemyskim Turnickiego Parku Narodowego , ochrony dużych drapieżników – wilka i rysia , próby ratowania Parku Krajobrazowego Góra Św. Anny przed budową przez jego obszar autostrady, sprawę nielegalnych wyciągów narciarskich i dewastacji góry Pilsko , planów zniszczenie doliny Rospudy koło Augustowa przez budowniczych trasy Via Baltica i wiele innych.
Miesięcznik przedstawia różne aspekty zrównoważonego rozwoju i filozofii głębokiej ekologii oraz stosunku tego nurtu wobec najważniejszych problemów ekologicznych i społecznych, publikuje badania i poglądy intelektualistów w tych kwestiach, nagłaśnia konieczność ochrony bardzo wielu zagrożonych miejsc w Polsce i świecie . Na łamach miesięcznika naukowcy dziedzin przyrodniczych prezentują ideę ochrony przyrody, upowszechnienia rzeczywistej ochrony miejsc cennych przyrodniczo, myśli i wiedzy naukowej, a niejednokrotnie weryfikacji i publicznej negacji pseudonaukowych badań, opinii i ekspertyz. Poprzez wywiady z naukowcami i osobistościami akademickimi, prezentację wybitnych sylwetek z dziedziny ekologii zapoznawana jest opinia publiczna z postawami godnymi szacunku i naśladowania.
Na łamach gazety prezentowane są także korzystne z punktu widzenia ochrony przyrody decyzje polityków , wskazywane są również popełniane błędy. Poddawane analizie są akty prawne, wskazywane sposoby i możliwości dostosowania polskiego prawa i administracji do norm europejskich i światowych w dziedzinie środowiska, opisywane korzyści i zagrożenia płynące ze środków pomocy unijnej. Dzikie Życie często porusza tematy ochrony i racjonalnego gospodarowania zasobami leśnymi kraju, zwraca uwagę na proekologiczne gospodarowanie i niejednokrotnie wskazuje na błędy skutkujące utratą wartości przyrodniczych lasów wykorzystywanych w sposób niezrównoważony. Artykuły z Dzikiego Życia stwarzają szerokie pole do dyskusji i polemik na łamach różnych branżowych czasopism, w szczególności leśnych.
Dzikie Życie prezentuje także tematykę edukacji ekologicznej . Dla nauczycieli przedmiotów przyrodniczych oraz lokalnych edukatorów ekologicznych stanowi źródło alternatywnej wiedzy i nowych informacji z zakresu szeroko pojmowanej przyrody i jej ochrony. Opisywane są sposoby i problemy edukacji ekologicznej, prezentowane nowoczesne metody dydaktyczne, publikacje, warsztaty, konferencje i seminaria w tym zakresie.
Z Dzikim Życiem współpracowało kilkaset osób z kraju i zagranicy. Na jego łamach gościły tak szanowane osobistości jak m.in. Arne Næss , Stanisław Lem , Olga Tokarczuk , Wojciech Eichelberger , Peter Matthiessen , John Seed, Krzysztof Czyżewski , prof. Zbigniew Mirek, prof. Ludwik Tomiałojć , prof. Stefan Kozłowski (były Minister Ochrony Środowiska), prof. Henryk Okarma i wiele innych osób mających znaczny wkład we współczesną myśl humanistyczną. Pojawiały się również osoby związane z kulturą, sztuką i sportem m.in. prof. Andrzej Strumiłło, Renata Przemyk , Artur Barciś , Beata Tyszkiewicz , Maciej Żurawski i inni.
[ edytuj ] Zespół redakcyjny
[ edytuj ] Zespół redakcyjny
- Grzegorz Bożek - Redaktor Naczelny
- Adam Bohdan
- Ryszard Kulik
- Krzysztof Okrasiński
- Radosław Szymczuk
- Radosław Ślusarczyk
- Magda Warszawa - skład
- Krzysztof Wojciechowski
[ edytuj ] Stali współpracownicy
- Karolina Bielenin - Lenczowska
- Ryszard Dąbrowski
- Olgierd Dilis
- Andrzej Ginalski
- Stanisław Jaromi
- Rafał Jasiński
- Janusz Korbel
- Iwona Kukowka
- Łukasz Łuczaj
- Remigiusz Okraska
- Anna Patejuk
- Albert Rubacha
- Dagmara Stanosz
- Jan Marcin Węsławski
- Krzysztof A. Worobiec
[ edytuj ] Korespondenci zagraniczni
- Andrej Abramczuk (Białoruś)
- Władimir Borejko (Ukraina)
- Juraj Lukáč (Słowacja)
- John Seed (Australia)
- Mohammad Tajeran (Iran)
[ edytuj ] Linki zewnętrzne
Home Page , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

