Elżbieta Charlotta z Palatynatu

Elżbieta "Lisolette" z Palatynatu

Elżbieta Charlotta zwana Lisolettą, niem . Elisabeth Charlotte von der Pfalz fr . Élisabeth Charlotte de Bavière lub Charlotte-Élisabeth de Bavière. (ur. 27 maja 1652 w Heidelbergu , zm. 8 grudnia 1722 w Saint-Cloud ) – księżniczka Palatynatu Reńskiego, księżna orleańska.

Córka elektora Karola Ludwika i Charlotty Hessen-Kassel . Jej dziadkami byli Fryderyk V "Zimowy król" i Elżbieta Stuart , oraz Wilhelm V landgraf Hesji-Kassel i Amalia Elżbieta Hanau-Münzenberg.

"Lisolette" zaczęto ją nazywać w dzieciństwie - był to skrót obu jej imion. Jej rodzice nie byli szczęśliwym małżeństwem, Elżbietę i jej brata Karola wychowywała ich ciotka Zofia Dorota Wittelsbach . Ojciec Elżbiety rozwiódł się z żoną w 1653 i ożenił z Marią Luizą Degenfeld. Liselotte miała wyjść za swojego kuzyna Wilhelma Orańskiego , jednak ojciec postanowił zwrócić się w stronę Francji i wydał swoją córkę za owdowiałego księcia orleańskiego Filipa I , brata króla Francji Ludwika XIV .

Liselotte z dziećmi, Filipem i Elżbietą Charlottą

16 listopada 1671 w Metz odbył się ślub per procura. Ślub wiązał się ze zmianą wiary Liselotte z kalwinizmu na katolicyzm . Był to już drugi ślub Filipa, który ze swoją pierwszą żoną, Henriettą Anna Stuart , miał 4 dzieci. Powszechnie znane były jego homoseksualne skłonności, na swoim dworze utrzymywał wielu faworytów^{[ potrzebne źródło ]}. Liselotte w przeciwieństwie do pierwszej żony Filipa patrzyła przychylniejszym okiem na upodobania męża, aczkolwiek dochodziło między nimi do kłótni na temat stałej obecności faworytów Filipa w ich rezydencji. Para doczekała się trojga dzieci:

• Aleksander Ludwik (2 czerwca 1673 – 16 marca 1676), książę de Valois,
• Filip II (2 sierpnia 1674 – 2 grudnia 1723), książę Orleanu i regent Francji,
• Elżbieta Charlotta (13 września 1676 – 23 grudnia 1744), mademoiselle de Chartres, żona księcia Lotaryngii Leopolda Józefa , matka cesarza Franciszka I .

Po narodzinach córki para wzajemnie uzgodniła zaprzestanie stosunków małżeńskich. Liselotte zajęła się pisaniem listów. Jej ogromna korespondencja zawiera szczegółowe uwagi na temat dworu Ludwika XIV . Po bezpotomnej śmierci Karola II , elektora Palatynatu Reńskiego, jego ziemie miały przejść w ręce katolickiej linii Wittelsbachów Reńskich. Król Francji wystąpił w imieniu Liselotte z żądaniami dziedziczenia Palatynatu . W wyniku jego wojskowej interwencji wybuchła wojna palatynacka , ale ostatecznie tytuł elektora Palatynatu Reńskiego przeszedł do katolickiej linii Wittelsbachów Reńskich reprezentowanej przez Filipa Wilhelma Wittelsbacha .