Frank Sinatra

Frank Sinatra
Frank Sinatra (1960)
Imię i nazwisko	Francis Albert Sinatra
Data i miejsce urodzenia	12 grudnia 1915 Hoboken
Pochodzenie	amerykańskie
Data i miejsce śmierci	14 maja 1998 Los Angeles
Gatunek	pop tradycyjny , swing
Zawód	piosenkarz , aktor
Aktywność	1935–1995
Odznaczenia
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa

Francis Albert Sinatra (ur. 12 grudnia 1915 w Hoboken , zm. 14 maja 1998 w Los Angeles ) – amerykański piosenkarz i aktor filmowy włoskiego pochodzenia.

Sinatrę uważa się za jednego z najlepszych wokalistów wszech czasów. Jego wykonania są znane z nienagannego frazowania i synchronizacji.

Biografia

Sinatra postanowił zostać piosenkarzem, gdy usłyszał w radiu Binga Crosby'ego . Karierę rozpoczynał śpiewając w małych lokalach w New Jersey , aż zwrócił na niego uwagę lider zespołu i trębacz Harry James .

Po krótkim okresie współpracy z zespołem Jamesa, w 1940 roku Sinatra przyłączył się do zespołu Tommy'ego Dorseya , w którym stał się znanym wokalistą. Zdobył popularność również wśród młodzieży, stając się pierwszym idolem nastolatków. Dzięki niemu muzyka popularna , przedtem słuchana głównie przez dorosłych, zwiększyła grono swoich odbiorców o nowe pokolenie.

Później rozpoczął karierę solową i odnosił pewne sukcesy, szczególnie w okresie strajku muzyków. Ponieważ wokaliści nie należeli do związku zawodowego muzyków, mogli nagrywać płyty (często z innymi wokalistami akompaniującymi im własnym głosem).

Armed Forces Radio Show, 1944 r.

Frank Sinatra i Eleanor Roosevelt (5 czerwca 1947 r.)

W późnych latach 40. i na początku lat 50. kariera muzyczna Sinatry podupadła. Jednak w 1953 roku Sinatra powrócił w wielkim stylu, tym razem jako aktor, występując w Stąd do wieczności (From Here to Eternity). Po sukcesie filmowym, Sinatra odbił się od dna również w muzyce. W późniejszych latach występował jeszcze w wielu filmach. Z najważniejszych należy wymienić The Man with the Golden Arm oraz Przeżyliśmy wojnę (The Manchurian Candidate).

Początkowo, w latach 40., Sinatra nagrywał dla wytwórni Columbia Records . W latach 50. przeniósł się do Capitol Records , gdzie współpracował z najlepszymi producentami i aranżerami tamtych czasów, do których należeli m.in. Nelson Riddle i Billy May . Z tym ostatnim Sinatra nagrał wiele ze swoich najlepszych utworów. Na początku lat 60. muzyk miał już wyrobione nazwisko i mógł pozwolić sobie na stworzenie własnej wytwórni: Reprise Records.

Sinatra w Białym Domu w 1973 r.

Przyznanie Medalu Wolności (23 maja 1985 r.)

W latach 50. i 60. Sinatra był jedną z atrakcji Las Vegas . Śpiewał pod koniec lat 60 w duecie m.in. z polską piosenkarką Violettą Villas utwór "Strangers in the Night" w Casino de Paris. Dean Martin i Sammy Davis, Jr. byli jednymi z wielu artystów estrady, z którymi Sinatra się przyjaźnił. Sinatra, aktor Peter Lawford i komik Joey Bishop byli głównymi filarami Rat Pack (dosł. paczka szczurów) – luźnej grupy artystów estrady, którzy przyjaźnili się i razem się bawili.

W latach 60. Sinatra odegrał ważną rolę w desegregacji rasowej w hotelach i kasynach w Nevadzie . Sinatra i koledzy z Rat Pack nie pokazywali się w hotelach i kasynach, które odmówiły obsłużenia Sammy'ego Davisa – czarnoskórego członka ich paczki. Gdy po wprowadzeniu filmu Ocean's Eleven Rat Pack przyciągnął uwagę amerykańskich mediów, wszystkie hotele i kasyna, które chciały by artyści bawili się w właśnie u nich, musiały zmienić swoje podejście do segregacji.

W późniejszym okresie kariery Sinatrę oskarżano o kontakty z mafią . Mówiło się, że jego kariera była wspierana przez osoby powiązane ze środowiskiem przestępczym. John Edgar Hoover , szef FBI w latach 1924 - 1972 , najwyraźniej wierzył w te oskarżenia, gdyż FBI zebrało ponad 2400 stron akt dotyczących muzyka. Sam Sinatra wielokrotnie zaprzeczał tym oskarżeniom. Nigdy też nie doszło do oficjalnego postawienia zarzutów. Z drugiej strony niektórzy twierdzą, że postać Johnny'ego Fontane – jednego z bohaterów książki i filmu Ojciec chrzestny – w znacznym stopniu opiera się na postaci Sinatry i jego rzekomych powiązaniach z mafią.

Sinatra kontynuował swoją karierę muzyczną aż do lat 90., kiedy to ukazał się album Duets, na którym usłyszeć można Sinatrę śpiewającego w duecie z innymi gwiazdami, m.in. Bono z U2 . Sinatra dawał koncerty aż do 1995 roku, ale prawie 80-letni muzyk miał problemy z pamięcią i często musiał korzystać z promptera , na którym wyświetlano teksty jego piosenek.

Po kolejnym ataku serca, Frank Sinatra zmarł o 10:50, 14 maja 1998 roku, w Cedars-Sinai Medical Center . W czasie śmierci towarzyszyła mu żona Barbara i córka Nancy. Ostatnie słowa Sinatry brzmiały: "I'm losing." Miał 82 lata.

W ciągu swojego życia Sinatra był częstym gościem w Palm Springs w Kalifornii . Sinatra, który był znanym dobroczyńcą oraz właścicielem nieruchomości w tamtym regionie, chciał, by pochowano go na pustyni. Chociaż zmarł w 1998 roku w Los Angeles , jego pogrzeb odbył się w katolickim kościele św. Teresy w Palm Springs, około 120 mil od Los Angeles. Pochowano go w Cathedral City, w miejscu gdzie spoczywają jego rodzice. Cmentarz, na którym został złożony leży w pobliżu Rancho Mirage, znanej posiadłości Sinatry. W jego pobliżu pochowani są również jego przyjaciel Killy Rizzo, który zginął w wypadku samochodowym krótko przed Sinatrą, oraz burmistrz Palm Springs i kongresman Sonny Bono .

Według legendy Sinatra został pochowany z piersiówką whisky Jacka Daniel'sa oraz garścią dziesięciocentówek. Sinatra nosił przy sobie monety dziesięciocentowe od czasu gdy jego syn, Frank Jr., został porwany, a porywacze żądali od Sinatry kontaktu tylko z automatów telefonicznych (patrz niżej).

Życie rodzinne

Sinatra ożenił się z miłością swojej młodości Nancy Barbato Sinatra , w Jersey City ( New Jersey ) 4 lutego 1939 . Mieli razem trójkę dzieci: Nancy Sinatra (ur. 8 czerwca 1940 r.), Frank Sinatra, Jr. (ur. 10 stycznia 1943 r.) i Tina Sinatra (ur. 20 czerwca 1948 r.). Chociaż Sinatra nie pozostał wierny swojej żonie, uważany był za troskliwego i opiekuńczego ojca. Gdy w 1950 jego romans z Avą Gardner wyszedł na jaw, małżonkowie skorzystali z prawa separacji, a 29 października 1951 roku rozwiedli się.

Sinatra i Ava Gardner pobrali się 7 listopada 1951 , ale oni również wzięli rozwód (w 1957 ), poprzedzony separacją ( 27 października 1953 ).

8 grudnia 1963 , młody Frank Sinatra, Jr. został porwany. Sinatra zapłacił porywaczom 240.000 dolarów okupu i jego syn został wypuszczony 10 grudnia bez żadnych obrażeń. Przez cały ten czas Sinatra nosił przy sobie garść dziesięciocentówek, ponieważ porywacze żądali, by Sinatra dzwonił do nich tylko z budek telefonicznych. Mimo że porywacze zostali złapani i skazani, Sinatra jeszcze przez długi czas nosił ze sobą monety.

W 1966 roku Sinatra ożenił się z młodszą od niego o 30 lat aktorką Mią Farrow . Rozwiedli się dwa lata później.

Dorobek muzyczny

Sinatra pozostawił po sobie ogromną spuściznę muzyczną, rozpoczynając od pierwszych utworów z zespołem Harry'ego Jamesa w 1939 roku, przez olbrzymie zbiory Columbia Records z lat 40., Capitol Records z lat 50., i Reprise Records od lat 60. aż do jego ostatniego albumu Duets II z 1994 roku. Do jego najbardziej znanych utworów zalicza się " My Way ", "New York, New York", "Night and Day", "Love and Marriage", "I've Got You Under My Skin", "Strangers in the Night", "Fly Me to the Moon" oraz "Witchcraft". Najpopularniejszym i najlepiej sprzedającym się ze wszystkich jego albumów pozostaje Sinatra at the Sands z 1966 roku – zarejestrowany na żywo koncert z Las Vegas , z Sinatrą u szczytu formy, wspieranym przez zespół Counta Basiego .

Wybrana dyskografia

• 1944 Swing and Dance with Frank Sinatra Columbia
• 1946 The Voice of Frank Sinatra Columbia
• 1950 Songs by Sinatra CBS
• 1950 Songs by Sinatra, Vol. 1 CBS
• 1950 Sing and Dance with Frank Sinatra Columbia
• 1953 Requested by You CBS
• 1954 In the Wee Small Hours Capitol
• 1955 Frankie Columbia
• 1955 Songs for Swingin' Lovers! Capitol
• 1955 Swing Easy Capitol
• 1955 Young at Heart Capitol
• 1955 Our Town Capitol
• 1956 Frank Sinatra Conducts Tone Poems of Color Capitol
• 1956 High Society Capitol
• 1957 Come Fly with Me Capitol
• 1957 Close to You and More Capitol
• 1957 Pal Joey Capitol
• 1957 Where Are You Capitol
• 1957 A Swingin' Affair! Capitol
• 1957 A Jolly Christmas from Frank Sinatra Capitol
• 1958 Come Dance with Me! Capitol
• 1958 Only the Lonely Japanese
• 1959 The Broadway Kick CBS
• 1959 No One Cares Capitol
• 1959 With Red Norvo Quintet: Live in Australia... Blue Note
• 1962 At Villa Venice, Chicago, Live 1962, Vol. 1 Jazz Hour
• 1962 At Villa Venice, Chicago, Live 1962, Vol. 2 Jazz Hour
• 1962 Sinatra & Sextet: Live in Paris Reprise
• 1963 The Concert Sinatra Warner
• 1966 Sinatra at the Sands Reprise
• 1987 The Sinatra Christmas Album

Wybrana filmografia

Gwiazda Franka Sinatry w Hollywood

• 1944 – Higher and Higher
• 1945 – The House I Live In
• 1945 – Podnieść kotwicę (Anchors Aweigh)
• 1946 – Burzliwe życie Kerna (Till the Clouds Roll By)
• 1949 – Na przepustce (On the Town)
• 1949 - Zabierz mnie na mecz (Take Me Out to the Ball Game)
• 1953 – Stąd do wieczności (From Here to Eternity) – Oscar dla aktora w roli drugoplanowej
• 1954 – Suddenly
• 1955 – Faceci i laleczki (Guys and Dolls)
• 1955 – Złotoręki (The Man with the Golden Arm) – nominacja do Oscara dla aktora w roli głównej
• 1956 – Wyższe sfery (High Society)
• 1956 – W 80 dni dookoła świata (Around the World in Eighty Days) (jako pianista)
• 1957 – Kumpel Joey (Pal Joey)
• 1958 – Długi tydzień w Parkman (Some Came Running)
• 1959 – Tak niewielu (Never So Few)
• 1960 – Ryzykowna gra (Ocean's Eleven)
• 1962 – Przeżyliśmy wojnę (The Manchurian Candidate)
• 1965 – Von Ryan's Express
• 1966 – Napad na królową (Assault on a Queen)
• 1968 – Detektyw (The Detective)
• 1984 – Wyścig Cannonball II

Zobacz też

• doktryna Sinatry

Linki zewnętrzne

• Sinatra na stronach Medalu Wolności
• Frank Sinatra w bazie Internet Movie Database (IMDb) ( ang. )
• Frank Sinatra w NNDB ( ang. )
• Frank Sinatra w bazie filmweb.pl
• Frank Sinatra w bazie stopklatka.pl