Fryderyk Wilhelm I Pruski

Fryderyk Wilhelm I Hohenzollern
Król Prus
Okres panowania	od 1713 do 1740
Poprzednik	Fryderyk I Hohenzollern
Następca	Fryderyk II Hohenzollern
Dane biograficzne
Dynastia	Hohenzollernowie
Urodzony	14 sierpnia 1688
Zmarł	31 maja 1740
Ojciec	Fryderyk I Hohenzollern
Matka	Zofia Charlotta Hanowerska
Żona	Zofia Dorota Hanowerska

Fryderyk Wilhelm I (ur. 14 sierpnia 1688 w Berlinie , zm. 31 maja 1740 w Poczdamie ), od 1713 roku król w Prusach, twórca militarnej potęgi Prus .

Fryderyk Wilhelm był jedynym synem Fryderyka I Hohenzollerna i Zofii Charlotty Hanowerskiej .

Ożenił się z Zofia Dorotą Hanowerską i był ojcem 14 dzieci w tym m.in.:

• Fryderyki Wilheminy (1709–1758) - żony Fryderyka Hohenzollerna, margrabiego Brandenburgii- Bayreuth ;
• Fryderyka II (1712–1786) - króla Prus;
• Fryderyki Luizy (1714–1784) - żony Karola Hohenzollerna, margrabiego Brandenburgii-Ansbach;
• Filipy Charlotty (1716–1801) - żony Karola Welfa, księcia Brunswick-Wolfenbüttel;
• Zofii Doroty (1719–1765) - żony Fryderyka Wilhelma Hohenzollerna, margrabiego Brandenburg-Schwedt;
• Ludwiki Ulryki (1720–1782) - żony Adolf Fryderyk Holstein-Gottorp , króla Szwecji;
• Augusta Wilhelma (1722–1758) - ojca króla Prus Fryderyka Wilhelma II ;
• Anny Amalii (1723–1787)
• Henryka Ludwika (1726–1802)
• Augusta Ferdynanda (1730–1813)

Fryderyk Wilhelm I Hohenzollern

Podporządkował państwo potrzebom armii, zorganizował system powszechnej służby wojskowej (oparty na zasadzie kantonalnej, czym zapewnił armii stały dopływ wyszkolonych rekrutów, choć werbunek zagraniczny nadal stanowił istotny procent wojska), wprowadził zwyczaj noszenia munduru na co dzień, co przetrwało w armii pruskiej i innych armiach do późnych lat XIX wieku, był twórcą żelaznej dyscypliny wojskowej oraz musztry, dzięki której ludzi zamieniono niemal w automaty, wprowadził koszarowe zwyczaje na dworze i w administracji. Prowadził politykę unikania konfliktów międzynarodowych (właściwie jedyną wojną, jaką prowadził, była wojna ze Szwecją , będąca epizodem wojny północnej , w wyniku której przyłączył Pomorze Szczecińskie). Nazywany był "królem-kapralem", ponieważ doprowadził Prusy do potęgi militarnej (za jego panowania armia pruska liczyła 83 tys. ludzi). Był człowiekiem oschłym, ale też prawdomównym lojalnym wobec zasad. Na oczach swojego syna, przyszłego króla Fryderyka II , stracił jego przyjaciela, który pomagał młodemu Fryderykowi uciec z kraju. Był też ostatnim władcą pruskim, który wyznawał lojalność wobec cesarza i Rzeszy Niemieckiej . W polityce zagranicznej nie odniósł większych sukcesów, ale też nie odniósł większych porażek. Mimo marsowych min i nieustannego treningu swoich ulubionych żołnierzy był przeciwnikiem wojen niesprawiedliwych i opowiadał się za pokojem (głównie ze strachu przed sąsiadami Prus).

Za jego panowania w 1732 roku podpisany został traktat Loewenwolda (po przystąpieniu doń Prus zwany traktatem trzech czarnych orłów), mający na celu utrzymanie beznadziejnej sytuacji wewnętrznej i gospodarczej Polski. Był przeciwnikiem wprowadzenia przez pozostałych sygnatariuszy traktatu na tron Rzeczypospolitej Augusta III .

Nazywany był też "ojcem pruskiego stanu urzędniczego" lub nawet "ojcem pruskiej biurokracji". Dewizy jego rządów brzmiały obedieren nicht raisonnieren (słuchać, a nie rezonować) oraz "Plus machen" (powiększać). Ta ostatnia odnosiła się także do tego, że król był reformatorem finansów państwa. Za jego rządów monarchia pruska dysponowała ustabilizowanym budżetem i sporą nadwyżką finansową, stezauryzowaną w postaci beczek ze złotem, ukrytych w podziemiach zamku berlińskiego. W ówczesnych czasach prawie każde państwo miało długi, więc sytuacja finansowa Prus była niebywałym osiągnięciem. Był gorliwym protestantem, niezwykle pracowitym, człowiekiem o raczej niskich horyzontach intelektualnych, choć pełnym sprzeczności (był miłośnikiem Haendla , a w wolnych chwilach malował). Mimo iż był tyranem dla rodziny i dla poddanych, zorganizował nowoczesny i dobrze funkcjonujący aparat państwowy. Do jego ulubionych zajęć - prócz pełnienia obowiązków króla - należało palenie fajki i kolekcjonowanie wysokich i postawnych żołnierzy w swojej gwardii przybocznej.

Genealogia

Prapradziadkowie	elektor Brandenburgii Jan Zygmunt Hohenzollern (1572-1619) ∞1594 Anna Hohenzollern (1576-1625)	elektor Palatynatu Fryderyk IV Wittelsbach (1574-1610) ∞1593 Luiza Julianna Orańska (1576-1644)	Wilhelm I Orański (1533-1584) ∞1583 Louise de Coligny (1555-1620)	Jan Albert I Solms-Braunfels (1563–1623) ∞ Agnes Sayn-Wittgenstein (1569–1617)	Wilhelm Braunschweig-Lüneburg (1535-1592) ∞1561 Dorota Oldenburg (1546 - 1617)	landgraf Hesji-Darmstad Ludwik V (1577-1626) ∞1598 Magdalena Hohenzollern (1582-1616)	elektor Palatynatu Fryderyk IV Wittelsbach (1574-1610) ∞1593 Luiza Julianna Orańska (1576-1644)	król Anglii Jakub I Stuart (1566-1625) 1589 Anna Oldenburg (1574-1619)
Pradziadkowie	elektor Brandenburgii Jerzy Wilhelm Hohenzollern (1595-1640) ∞1616 Elżbieta Charlotta Wittelsbach (1597-1660)		Fryderyk Henryk Orański (1584-1647) ∞1625 Amalia Solms-Braunfels (1602–1675)		Jerzy Braunschweig-Calenberg (1582-1641) ∞1617 Anna Eleonora Hessen-Darmstadt (1601–1649)		elektor Palatynatu Fryderyk V Wittelsbach (1596-1632) ∞1613 Elżbieta Stuart (1596-1662)
Dziadkowie	elektor Brandenburgii Fryderyk Wilhelm I Hohenzollern (1620-1688) ∞1646 Luiza Henriette Nassau (1627-1667)				elektor Hanoweru Ernest August Hanowerski (1629-1698) ∞1658 Zofia Dorota Wittelsbach (1630-1714)
Rodzice	Król w Prusach Fryderyk I Hohenzollern (1657-1713) ∞1684 Zofia Charlotta Hanowerska (1668-1705)
Fryderyk Wilhelm I Hohenzollern (1688-1740), Król w Prusach

Poprzednik Fryderyk I

król w Prusach 1713 - 1740

Następca Fryderyk II Wielki