Henryk Szumski

	Henryk Szumski
	generał broni
Data i miejsce urodzenia	6 kwietnia 1941 ; Potulice
Data i miejsce śmierci	30 stycznia 2012 ; Komorów
	Przebieg służby
Lata służby	1964 – 2000
Siły zbrojne	Siły Zbrojne RP
Stanowiska	dowódca: 16 DPanc , 12 DZ , Śląskiego Okręgu Wojskowego , szef SG WP
	Odznaczenia

Powołanie gen. Henryka Szumskiego w skład Rady Bezpieczeństwa Narodowego przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego

Grób Henryka Szumskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Henryk Szumski (ur. 6 kwietnia 1941 w Potulicach , zm. 30 stycznia 2012 ^[1] w Komorowie ) – polski dowódca wojskowy, generał broni Wojska Polskiego , dowódca Śląskiego Okręgu Wojskowego (1987–1989), szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego (1997–2000), członek Rady Bezpieczeństwa Narodowego (2000–2005).

[ edytuj ] Życiorys

W latach 1961–1964 był podchorążym Oficerskiej Szkoły Wojsk Pancernych im. Stefana Czarnieckiego w Poznaniu. Od 1964 był dowódcą plutonu, a następnie kompanii w 68 Pułku Czołgów Średnich w Budowie. W latach 1968–1971 był słuchaczem Akademii Sztabu Generalnego im. gen. broni Karola Świerczewskiego w Rembertowie. Po ukończeniu studiów został przydzielony do 24 Pułku Czołgów Średnich w Stargardzie Szczecińskim, w którym pełnił funkcję szefa sztabu, a następnie dowódcy pułku .

Podczas dowodzenia 16 Kaszubską Dywizją Pancerną w Elblągu został skierowany na studia do Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. Klimenta Woroszyłowa w Moskwie. Ukończywszy ją w 1980 objął dowództwo w 12 Dywizji Zmechanizowanej im. Armii Ludowej w Szczecinie.

W grudniu 1981 uczestniczył w pacyfikacji strajku w Stoczni Szczecińskiej i innych szczecińskich zakładach pracy. Drogą wodną dokonano desantu na położoną na wyspie Stocznię "Gryfia". Podporządkowane płk. Szumskiemu oddziały wojskowe wjechały na teren PP "Polmozbyt" i PP "Wutech".

11 października 1982 roku Minister Obrony Narodowej wyróżnił go wpisem do "Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich" "za wzorową służbę i pracę w Siłach Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz szczególne zasługi dla socjalistycznej Ojczyzny w okresie stanu wojennego". W 1983 otrzymał nominację na stopień generała brygady .

W latach 1984–1986 był szefem sztabu w Pomorskim Okręgu Wojskowym , a następnie zastępcą szefa Sztabu Generalnego do spraw operacyjnych. Dowódca Śląskiego Okręgu Wojskowego w okresie 19 października 1987 – 4 września 1989. W 1988 otrzymał stopień generała dywizji . W latach 1989–1993 służył na różnych stanowiskach w Sztabie Generalnym i Biurze Bezpieczeństwa Narodowego.

Między 10 marca 1997 a 28 września 2000, na mocy decyzji Prezydenta RP , pełnił funkcję szefa Sztabu Generalnego WP . Otrzymał także nominację na stopień generała broni . 23 grudnia 2000 został mianowany przez Prezydenta RP na członka Rady Bezpieczeństwa Narodowego , w której zasiadał do 2005 roku.

30 stycznia 2012 roku zmarł po ugodzeniu nożem przez swojego syna^[1].

9 lutego 2012 odbył się pogrzeb gen. Szumskiego na cmentarzu wojskowym na Powązkach , w którym uczestniczyli m.in. prezydent Aleksander Kwaśniewski , szef BBN Stanisław Koziej , minister obrony Tomasz Siemoniak , były minister obrony Janusz Onyszkiewicz i gen. Mirosław Hermaszewski . W trakcie pogrzebu odczytano także list od gen. Wojciecha Jaruzelskiego ^[2].

[ edytuj ] Awanse

podporucznik – 1964
generał brygady – 1983
generał dywizji – 1988
generał broni – 1997

[ edytuj ] Ordery i odznaczenia

Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski – 2000^[3]
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski^[4]
Order Sztandaru Pracy ^[4]
Złoty Krzyż Zasługi ^[4]
Srebrny Krzyż Zasługi^[4]
Złoty Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny" ^[4]
Srebrny Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny"^[4]
Brązowy Medal "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny"^[4]
Złoty Medal "Za Zasługi dla Obronności Kraju"
Srebrny Medal "Za Zasługi dla Obronności Kraju"
Brązowy Medal "Za Zasługi dla Obronności Kraju"
Medal "Milito Pro Christo" – 2012^[2]^[5]
Commandeur Legii Honorowej – Francja ^[4]
Krzyż Honoru Bundeswehry w Złocie – Niemcy ^[6]
Commander Legii Zasługi – Stany Zjednoczone ^[4]
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Zasługi Republiki Węgierskiej (wojskowy) – Węgry ^[4]
Grande Ufficiale Orderu Zasługi Republiki Włoskiej – 2000, Włochy ^[7]^[4]

[ edytuj ] Książki

Henryk Szumski, Ryszard Kaczorowski , Rzeczpospolita Polska czasu wojny. Rozkazy Naczelnego Wodza do żołnierzy 1939–1945, Wydawnictwo Adiutor, ISBN 83-86100-61-3 .