Hesja-Kassel

	Państwa Europy w XVIII wieku ;
	Państwo
	Austria
	Bawaria
	Brunszwik-Lüneburg
	Dania
	Francja
	Republika Genui
	Elektorat Hanoweru
	Hesja-Kassel
	Hesja-Darmstadt
	Hiszpania
	Holandia
	Meklemburgia
	Księstwo Parmy i Piacenzy
	Polska-Litwa
	Królestwo Portugalii
	Królestwo Prus
	Rosja
	Saksonia
	Szwecja
	Wielkie Księstwo Toskanii
	Imperium osmańskie
	Republika Wenecka
	Wielka Brytania

	Landgrafschaft Hessen-Kassel; Kurfürstentum Hessen; Landgrafostwo Hesja-Kassel; Elektorat Hesji-Kassel
Flaga Hesji-Kassel	Herb Hesji-Kassel
Język urzędowy	niemiecki
Stolica	Kassel
Ustrój polityczny	monarchia absolutna
Typ państwa	terytorium Rzeszy ; kraj Związku Niemieckiego
Powierzchnia ; • całkowita	; 9581 km²
Liczba ludności (1864); • całkowita ; • gęstość zaludnienia	; 745 063; 77, 8 osób/km²
Jednostka monetarna	talar hesko-kasselski
Data powstania	1567
Aneksja	Prusy; 1866
Religia dominująca	kalwinizm

Karol I Heski

Wilhelm VIII Heski

Pułk Fizylierów von Knyphausen w 1783 - oficer i szeregowiec

Fryderyk II Heski

Hesja-Kassel ( niem. Landgrafschaft Hessen-Kassel) było państwem wchodzącym w skład Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego . Państwo to powstało w 1567 roku w następstwie śmierci ostatniego landgrafa Hesji Filipa Wielkodusznego , który rządzone przez siebie terytoria podzielił między swoich czterech synów. Najstarszy syn Wilhelm IV Mądry odziedziczył północną część ze stolicą w Kassel . Pozostali synowie otrzymali Hesję-Marburg , Hesję-Rheinfels i Hesję-Darmstadt . Na dwa lata przed wcieleniem do Prus , w 1864 roku, w Hesji-Kassel na powierzchni 9581 km² żyło 745 063 mieszkańców.

[ edytuj ] Historia

[ edytuj ] do XVI wieku

Heska dynastia pochodzi ze środowisk głęboko związanych z religią protestancką . Zarówno Filip Wielkoduszny , Wilhelm V jak i Maurycy poślubili potomkinie króla Czech Jerzego z Podiebradów , pierwszego w Europie władcy, który odrzucił wiarę katolicką . Począwszy od Wilhelma VI matki władców Hesji-Kassel zawsze były potomkiniami Wilhelma Cichego , zarówno przywódcy Holendrów podczas ich walki o niepodległość , jaki i opoki holenderskiego Kalwinizmu .

[ edytuj ] XVII wiek

Hesja-Kassel powiększyła swój obszar w 1604 roku po tym, jak Maurycy Uczony odziedziczył po bezpotomnej śmierci swego wuja i władcy Hesji-Marburg Ludwika IV część jego księstwa z Marburgiem . Reszta dostała się władcy Hesji-Darmstadt .

Podczas wojny trzydziestoletniej kalwińska Hesja-Kassel okazała się najwierniejszym z niemieckich sojuszników Szwecji . Landgraf Wilhelm V, a po jego śmierci w 1637 roku wdowa po nim Amalia z Hanau (wnuczka Wilhelma Cichego ) jako regentka, wspierali stronę protestancką oraz Francję i Szwecję poprzez utrzymywanie silnej armii, garnizonów w licznych twierdzach, i to nawet w czasie, gdy sama Hesja-Kassel okupowana była przez wojska cesarskie . Następcą Wilhelma V został Wilhelm VI, a po nim panował Wilhelm VII.

[ edytuj ] XVIII wiek

Karol I Heski był władcą landgrafstwa Hesji-Kassel w latach 1670-1730. Pod rządami Karola miasto Kassel zostało odbudowane ze zniszczeń jakie przyniosła z sobą wojna trzydziestoletnia . Gdy w 1685 roku król Francji Ludwik XIV odwołał Edykt nantejski , do landgrafstwa napłynęli hugenoci . Karol zagwarantował im wolność kultu i wyznania. Około 4000 hugenotów osiedliło się w Kassel . Specjalnie dla nich zbudował miasto Sieburg (dziś Bad Karlshafen ) w 1699 roku. Dostali kartę 10 praw specjalnie dla nich i autonomię administracyjną. Karol dbał o przemysł metalowy, obróbkę i wydobycie żelaza. był zwolennikiem merkantylizmu , więc popierał protekcjonizm handlowy i manufaktury. Stworzył w Kassel fabrykę przedmiotów z mosiądzu - " Messinghof ". Był to pierwszy zakład metalurgiczny landgrafstwa. Interesował sie też archeologią. Brał udział w wykopaliskach w 1709 roku w Mader Heiden , jednych z pierwszych naukowych wykopalisk zorganizowanych w Niemczech .

Podczas panowania Fryderyka I Hesja-Kassel w latach 1730 - 1751 znajdowała się w unii personalnej ze Szwecją. Wilhelm VIII Heski rządził landgrafstwem w latach w latach 1751-1760. Wilhelm de facto sprawował władzę o wiele dłużej gdyż już w latach 1730-1751 zastępował oficjalnie panującego landgrafa (w latach 1730-1751), swojego starszego brata Fryderyka I , który jako król Szwecji (od 1720 roku) musiał przebywać w Sztokholmie .

Gdy końca dobiegła wojna siedmioletnia , Fryderyk II Heski starał się wzmocnić Hesję-Kassel gospodarczo. Zakładał manufaktury i magazyny. 1779 roku założył pierwsze publicznie dostępne muzeum Fridericianum w Kassel , a jeszcze dwa lata przedtem, w roku 1777 Akademię nauk ( Kunsthochschule Kassel ). Chociaż w XVII i XVIII wieku często spotykaną praktyką wśród ówczesnych monarchów było wypożyczanie swych oddziałów wojskowych, to jednak szczególnie zasłynęli na tym polu landgrafowie Hesji-Kassel, którzy wyjątkowo często w zamian za pieniądze wypożyczali swoje kontyngenty wojskowe innym państwom. Najbardziej znany jest fakt wypożyczenia znakomicie wyposażonych i wyszkolonych wojsk heskich przez landgrafa Fryderyka II swemu siostrzeńcowi, królowi Wielkiej Brytanii Jerzemu III , by pomogły przywrócić do posłuszeństwa amerykańskie kolonie podczas amerykańskiej wojny o niepodległość . Uzyskane z tego tytułu pokaźne środki finansowe Fryderyk użył do utrzymania swego świetnego dworu i wystawnego trybu życia.

Osobny artykuł: Armia najemna Hesji-Kassel .

[ edytuj ] XIX wiek

Wilhelm I, elektor Hesji-Kassel (ur. 3 stycznia 1743 , zm. 27 lutego 1821 ). Był landgrafem Hesji-Kassel Wilhelmem IX od 1785 do 1803 roku, kiedy to został księciem-elektorem. W latach 1807-1813 państwo Hesja-Kassel nie istniało samodzielne, lecz było włączone w Królestwo Westfalii . W latach 1813 - 1821 znów istniało jako Elektorat.

W roku 1803 , w następstwie reorganizacji na terenie Rzeszy Niemieckiej podczas tzw. Reichsdeputationshauptschluss, margrabstwo Hesji-Kassel zostało wyniesione do poziomu księstwa, a landgraf Wilhelm IX został jednym z cesarskich elektorów (Kurfürst) i od tego momentu panował jako nowy heski książę-elektor Wilhelm I.

W 1806 roku Wilhelm I za swoje poparcie dla Prus został zdetronizowany przez Napoleona , a miasto Kassel stało się stolicą nowego Królestwa Westfalii rządzonego przez brata Napoleona Hieronima .

Po klęsce Napoleona w 1813 roku Hesja-Kassel została odtworzona. Pomimo tego, że Święte Cesarstwo Rzymskie Narodu Niemieckiego przestało istnieć, Wilhelm I zachował swój świeżo nabyty tytuł kurfürsta, gdyż dawał mu on wyższą rangę w porównaniu z kuzynem, Wielkim Księciem Hessen-Darmstadt .

Wnuk Wilhelma I, elektor Fryderyk Wilhelm w wojnie austriacko-pruskiej w 1866 roku stanął po stronie Austrii i dlatego po pruskim zwycięstwie jego ziemie zostały wcielone do Prus . Razem z wcielonymi do Prus ziemiami Nassau i z Frankfurtem nad Menem ziemie Hesji-Kassel utworzyły nową pruską prowincję o nazwie Hesja-Nassau (Hessen-Nassau).

Wikipedia - Wolna Encyklopedia