Ingrid Bergman

Ingrid Bergman
Ingrid Bergman w 1944 roku
Data i miejsce urodzenia	29 sierpnia 1915 Sztokholm , Szwecja
Data i miejsce śmierci	29 sierpnia 1982 Londyn , Wielka Brytania
Zawód	Aktorka
Współmałżonek	Lars Schmidt (1958-1976) Roberto Rossellini (1950-1957) Petter Aron Lindström (1937-1950)
Lata aktywności	1932 − 1982
Nagrody Nagroda Akademii Filmowej Najlepsza aktorka drugoplanowa 1975 Morderstwo w Orient Expressie Najlepsza aktorka pierwszoplanowa 1957 Anastazja 1945 Gasnący płomień Złoty Glob Najlepsza aktorka w filmie dramatycznym 1957 Anastazja 1946 Dzwony Najświętszej Marii Panny 1945 Gasnący płomień Najlepsza aktorka w miniserialu lub filmie telewizyjnym 1983 A Woman Called Golda Nagroda BAFTA Najlepsza aktorka drugoplanowa 1975 Morderstwo w Orient Expressie Nagroda Emmy Najlepsza aktorka w miniserialu lub filmie telewizyjnym 1982 A Woman Called Golda 1960 The Turn of the Screw Cezar 1976 Cezar Honorowy Nagroda Tony Najlepsza aktorka w sztuce 1947 Joan of Lorraine
Multimedia w Wikimedia Commons
Ingrid Bergman w Wikicytatach
Strona internetowa

Sesja dla magazynu Yank, the Army Weekly (1945)

Ingrid Bergman w filmie Dr. Jekyll i Mr. Hyde (1941)

W filmie Casablanca (1942)

W filmie Gasnący płomień (1944)

W filmie Osławiona (1946)

Wyspa Stromboli, dom w którym mieszkała Ingrid Bergman podczas kręcenia filmu "Stromboli, ziemia Boga" w 1949 r.

Tablica pamiątkowa na domu na wyspie Stromboli , w którym mieszkała Ingrid Bergman podczas kręcenia filmu "Stromboli, ziemia Boga", 1949

Ingrid Bergman (ur. 29 sierpnia 1915 w Sztokholmie , zm. 29 sierpnia 1982 w Londynie ) – aktorka szwedzka , zarówno filmowa jak i teatralna .

Biografia

Urodziła się w Sztokholmie w 1915 r. Początkowo grywała tylko niewielkie role w szwedzkich filmach. Przełomem w jej karierze okazał się film Intermezzo, w którym zagrała pianistkę zakochaną w starszym, żonatym skrzypku. Rolą tą zwróciła na siebie uwagę Davida O. Selznicka , amerykańskiego producenta, który postanowił zrobić remake tego filmu i w tym celu zaprosił Ingrid do Hollywood . Film odniósł sukces, a Bergman podpisała siedmioletni kontrakt z Selznickiem. Zagrała w wielu dobrych filmach – wystarczy wymienić chociażby takie tytuły, jak Dr Jekyll i Mr Hyde, Komu bije dzwon czy Joanna d'Arc. Najsłynniejszym dziełem z udziałem Ingrid Bergman jest niewątpliwie Casablanca – jeden z najsmutniejszych dramatów w historii kina, w którym partnerował jej Humphrey Bogart. Amerykańska Akademia Filmowa przyznała Ingrid statuetki za role w filmach: Gasnący płomień , Anastazja i Morderstwo w Orient Expresie. Życie osobiste aktorki było dość burzliwe. W 1949 opuściła męża Petera Lindstroma i córkę, aby związać się z włoskim reżyserem Roberto Rossellinim. Owocami ich miłości są dzieci (Robertino, Isotta i Isabella ) oraz filmy, które razem nakręcili. Po dziewięciu latach wspólnego życia, Ingrid i Roberto rozstali się. Aktorka poślubiła producenta teatralnego Larsa Schmidta, z którym rozwiodła się w 1975 roku. Jej ostatnią rolą była postać izraelskiej pani premier, Goldy Meir , w miniserialu telewizyjnym A Woman Called Golda (1982), za którą otrzymała nagrodę Emmy. Ingrid Bergman zmarła w dniu swoich urodzin, w wieku 67 lat, po długotrwałej walce z rakiem. Jej prochy rozsypano nad szwedzkim wybrzeżem.

Kariera

Zamarzyła o aktorstwie po tym, jak wzięła udział w filmie Landskamp jako statystka. Ingrid została uczennicą prestiżowej szkoły Swedish Royal Theatre, ale stwierdziła, że teatr jej nie pociąga.

W 1935 pojawiła się w pierwszej roli, w której miała kwestie. W 1936 wcieliła się w Anitę Hoffman w filmie Intermezzo. Szczęśliwie dla niej, wielki producent David O. Selznick , autor sukcesów wielu hollywoodzkich gwiazd, obejrzał film i postanowił zrealizować jego amerykańską wersję z Ingrid Bergman w roli głównej. W 1939 doszło do produkcji Intermezzo w Hollywood . Potem aktorka pojechała do Szwecji, gdzie zagrała w dwóch filmach i wróciła do USA , by pojawić się w trzech dobrze odebranych obrazach. W 1941 otrzymała propozycję zagrania głównej roli kobiecej u boku Humphreya Bogarta w filmie Casablanca .

W 1943 pojawiła się w głównej roli w filmie Komu bije dzwon na podstawie powieści Hemingwaya . Otrzymała za nią pierwszą nominację do Oscara . Rok później wcieliła się w Paulę Alquist w Gasnący płomień i za tę kreację otrzymała nagrodę Akademii Filmowej. Trzecią nominację przyniosła jej rola siostry Benedyktyny w Dzwony Najświętszej Marii Panny . Rola Joanny d'Arc zaowocowała nominacją numer 4.

W 1949 roku Ingrid kręciła we Włoszech film Stromboli w reżyserii Roberta Rosselliniego , z którym wkrótce się związała. Podczas pobytu we Włoszech nakręciła kilka filmów. Do Hollywood wróciła obrazem Anastazja (1956), za rolę w którym uhonorowano ją drugim Oscarem. W 1974 zagrała w Morderstwie w Orient Expressie , co z kolei zaowocowało 3 statuetką w jej karierze. Ostatnią nominację przyniósł jej film Jesienna sonata (1978). Uważała, że była to jej najlepsza rola.

Jej ostatnim triumfem był serial Kobieta o imieniu Golda z 1982, w którym za rolę Goldy Meir przyznano jej nagrodę Emmy . Jednak Ingrid tego nie doczekała. Zmarła w 67. rocznicę urodzin na raka piersi .

Amerykański Instytut Filmowy sklasyfikował ją na czwartym miejscu na liście najlepszych aktorek w dziejach kina. Ma także swoją gwiazdę na hollywoodzkim Walk of Fame przy 6759 Hollywood Blvd.

Napisała również autobiografię My story, która stała się bestsellerem.

Filmografia

Filmy fabularne

• 1932 : Landskamp jako Dziewczyna czekająca na połączenie (niewymieniona w czołówce)
• 1935 : Munkbrogreven jako Elsa Edlund
• 1935 : Bränningar jako Karin Ingman
• 1935 : Swedenhielms jako Astrid
• 1935 : Noce Walpurgii (Valborgsmässoafton) jako Lena Bergström, sekretarka Johana
• 1936 : Intermezzo jako Anita Hoffman
• 1936 : Po słonecznej stronie (Pa solsidan) jako Eva Bergh
• 1938 : Nasza czwórka (Die Vier Gesellen) jako Marianne
• 1938 : Dollar jako Julia Balzar
• 1938 : En Kvinnas ansikte jako Anna Holm / Panna Paulsson
• 1939 : Samotna noc (En enda natt) jako Eva Beckman
• 1939 : Intermezzo: A Love Story jako Anita Hoffman
• 1940 : Juninatten jako Kerstin Norbäck/Sara Nordana
• 1941 : Doktor Jekyll i pan Hyde (Dr. Jekyll and Mr. Hyde) jako Iva
• 1941 : Adam Had Four Sons jako Emilie Gallatin
• 1941 : Rage in Heaven jako Stella Bergen
• 1942 : Casablanca jako Ilsa Lund Laszlo
• 1943 : Komu bije dzwon (For Whom the Bell Tolls) jako Maria
• 1944 : Gasnący płomień (Gaslight) jako Paula Alquist
• 1945 : Saratoga Trunk jako Clio Dulaine
• 1945 : Urzeczona (Spellbound) jako Constance Peterson
• 1945 : Dzwony Najświętszej Marii Panny (The Bells of St. Mary's) jako Siostra Benedict
• 1946 : Osławiona (Notorious) jako Alicia Huberman
• 1946 : American Creed
• 1948 : Łuk triumfalny (Arch of Triumph) jako Joan Madou
• 1948 : Joanna d'Arc (Joan of Arc) jako Joanna D'Arc
• 1949 : Pod znakiem Koziorożca (Under Capricorn) jako Lady Henrietta Flusky
• 1950 : Stromboli, ziemia Boga (Stromboli) jako Karin
• 1952 : Europa '51 jako Irene Girard
• 1953 : Podróż do Włoch (Viaggio in Italia) jako Katherine Joyce
• 1954 : Strach (La Paura) jako Irene Wagner
• 1954 : Joanna d'Arc na stosie (Giovanna d'Arco al rogo) jako Joanna d'Arc
• 1956 : Anastazja (Anastasia) jako Anastasia
• 1956 : Helena i mężczyźni (Eléna et les hommes) jako Helena Sokorowska
• 1958 : Niedyskrecja (Indiscreet) jako Anne Kalman
• 1958 : Gospoda Szóstego Dobrodziejstwa (The Inn of the sixth happiness) jako Gladys Aylward
• 1959 : The Turn of the Screw jako Governess
• 1961 : 24 godziny z życia kobiety (Twenty-Four Hours in a Woman's Life) jako Clare Lester
• 1961 : Żegnaj ponownie (Goodbye Again) jako Paula
• 1961 : Auguste jako Epizod (niewymieniona w czołówce)
• 1963 : Hedda Gabler jako Hedda Gabler
• 1964 : Żółty Rolls-Royce (The Yellow Rolls-Royce) jako Gerda Millett
• 1964 : Wizyta starszej pani (The Visit) jako Karla Zachanassian
• 1966 : The Human Voice
• 1967 : Stymulacja (Stimulantia) jako Mathilde Hartman
• 1969 : Kwiat kaktusa (Cactus Flower) jako Stephanie Dickinson
• 1970 : Spacerując w wiosennym deszczu (A Walk in the Spring Rain) jako Libby Meredith
• 1973 : From the Mixed-Up Files of Mrs. Basil E. Frankweiler jako Pani Frankweiler
• 1974 : Morderstwo w Orient Expressie (Murder on the Orient Express) jako Greta Ohlsson
• 1976 : Kwestia czasu (A Matter of Time) jako Hrabina Sanziani
• 1978 : Jesienna sonata (Höstsonaten) jako Charlotte
• 1982 : A Woman Called Golda jako Golda Meir

Seriale telewizyjne

• 1959 : Startime jako Guwernantka

Bibliografia

• Ingrid Bergman i Alan Burgess, Ingrid Bergman: My Story, New York: Delacorte Press (1980), ISBN 0-440032-99-7
• Charlotte Chandler, Ingrid: Ingrid Bergman, A Personal Biography, New York: Simon & Schuster (2007), ISBN 0-7432-9421-1
• Laurence Leamer, As Time Goes By: The Life of Ingrid Bergman, New York: Harper & Row (1986), ISBN 0-060154-85-3

Linki zewnętrzne

• Ingrid Bergman w bazie Internet Movie Database (IMDb) ( ang. )
• Ingrid Bergman w bazie filmweb.pl
• Ingrid Bergman w bazie stopklatka.pl
• Ingrid Bergman w NNDB ( ang. )

Nagrody
Poprzednik Anna Magnani za Tatuowana róża	Oscar dla Najlepszej aktorki pierwszoplanowej 1957 za Anastazja	Następca Joanne Woodward za Trzy oblicza Ewy
Poprzednik Jennifer Jones za Pieśń o Bernadette	Oscar dla Najlepszej aktorki pierwszoplanowej 1945 za Gasnący płomień	Następca Joan Crawford za Mildred Pierce
Poprzednik Tatum O'Neal za Papierowy księżyc	Oscar dla Najlepszej aktorki drugoplanowej 1975 za Morderstwo w Orient Expressie	Następca Lee Grant za Szampon