Irena Jarocka

Irena Jarocka
Irena Jarocka w 2010 roku w Poznaniu
Data i miejsce urodzenia	18 sierpnia 1946 Srebrna Góra
Pochodzenie	Polska
Data i miejsce śmierci	21 stycznia 2012 Warszawa
Instrument	wokal
Gatunek	muzyka rozrywkowa, pop , ballada
Zawód	piosenkarka
Aktywność	1968-2012
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa

Grób Ireny Jarockiej w katakumbach Starych Powązek

Irena Jarocka (ur. 18 sierpnia 1946 w Srebrnej Górze , zm. 21 stycznia 2012 w Warszawie ) – polska piosenkarka .

Życiorys

Ukończyła V Liceum Ogólnokształcące im. Stefana Żeromskiego w Gdańsku - Oliwie przy ulicy Polanki 130 oraz studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Gdańsku na wydziale wychowania muzycznego; w tym śpiew u profesor Haliny Mickiewiczówny . Następnie ukończyła Wydział Biologii Studium Nauczycielskiego także w Gdańsku.

Uczestniczyła w konkursach dla piosenkarzy amatorów, współpracowała z Zespołem Estradowym Marynarki Wojennej Flotylla. Debiutowała w wieku 20 lat w Klubie "Rudy Kot" w Gdańsku , w tym też roku pierwszy raz wystąpiła na KFPP w Opolu . Wielokrotnie występowała także na MFP w Sopocie .

W latach 1969–1973 przebywała na stypendium w Paryżu . Doskonaliła tam swoje umiejętności wokalne i sceniczne m.in. w Petit Conservatoire de la Chanson przy paryskiej Olympii . Nagrywała tam płyty dla wytwórni Philips i koncertowała u boku takich gwiazd jak: Charles Aznavour , Mireille Mathieu , Michel Sardou czy Enrico Macias.

W Polsce współpracowała m.in. z zespołami Polanie , Czerwone Gitary i Budka Suflera . Koncertowała w kraju i za granicą, w RFN , NRD , Czechosłowacji , Bułgarii , Szwajcarii , we Włoszech , Portugalii , Luksemburgu , Australii , we Francji oraz w ośrodkach polonijnych USA i Kanady .

Po wydaniu w kraju pięciu albumów studyjnych, jednego świątecznego i jednego koncertowego, postanowiła w 1990 wyjechać na stałe do Stanów Zjednoczonych . W tym okresie nagrała jednak kolejne trzy płyty: z francuskimi szlagierami w 1992, z premierowymi piosenkami w 2001 oraz świąteczną w 2004. W roku 2003 była gwiazdą festiwalu w Syracuse . W roku 2007 powróciła do Polski . W listopadzie tego samego roku opublikowała autobiografię (wywiad-rzekę), zatytułowaną Motylem jestem, czyli piosenka o mnie samej.

W 2008 nagrała ostatnią płytę z premierowymi piosenkami, Małe rzeczy, z tytułowym przebojem na czele. W 2010 wspólnie z Michaelem Boltonem nagrała swój ostatni przebój "Break Free". W tym samym roku nagrała jeszcze nowy świąteczny album.

Zmarła po ciężkiej chorobie (złośliwy nowotwór mózgu) w jednym z warszawskich szpitali. Pogrzeb Ireny Jarockiej odbył się 27 stycznia 2012 w Kościele św. Karola Boromeusza na Powązkach. Pochowana została w katakumbach na warszawskich Powązkach

Życie prywatne

Pierwszym mężem artystki był Marian Zacharewicz, z którym jednak rozwiodła się po 6 latach. W Leningradzie poznała Michała Sobolewskiego, który został jej drugim mężem. W roku 1982 przyszła na świat ich córka Monika.

W filmie i teatrze

Irena Jarocka, 2008

W 1976 wystąpiła u boku Andrzeja Kopiczyńskiego w filmie Motylem jestem, czyli romans 40-latka . Była to kinowa ekranizacja losów inż. Stefana Karwowskiego z serialu telewizyjnego Czterdziestolatek , do scenariusza Jerzego Gruzy (który był także reżyserem ) i Krzysztofa Teodora Toeplitza . Piosenkarka zaśpiewała do filmu kilka piosenek takich jak: "Motylem jestem" czy "Po prostu człowiek". Zagrała również w Teatrze Polskim w Waszyngtonie w sztuce „Piękny Widok” Sławomira Mrożka.

Działalność publiczna

Zarejestrowano wiele recitali i programów z udziałem piosenkarki w Ośrodkach TVP Gdańska, Łodzi , Poznania , Wrocławia , Katowic i Warszawy , takich jak: Irena Jarocka zaprasza, Irena Jarocka i jej goście, Spotkanie z gwiazdą (z udziałem Michaela Delpecha ), Mężczyzna na niepogodę (z Romanem Franklem ), Największe przeboje Ireny Jarockiej, Zwariowany dzień, Bo wszystko jest piosenką francuską i innych. Występowała w programie TVP 3 Muzyka łączy pokolenia.

Piosenkarka włączyła się w działalność organizacji Echo International, czego efektem były dwie konferencje w Gdyni promujące zdrowie kobiety .

Irena Jarocka była bardzo aktywna publicznie i medialnie także w USA , gdzie występowała w 2006 roku w specjalnym programie Ewy Drzyzgi Amerykańskie Rozmowy w toku , którego tematem byli znani Polacy próbujący ułożyć sobie życie za oceanem.

Nagrody i odznaczenia

• 1968 - I miejsce w Telewizyjnej Giełdzie Piosenki (za piosenkę: Gondolierzy znad Wisły)
• 1971 - Nagroda Srebrny Gronostaj na festiwalu w Rennes (za interpretacje muzyczną)
• 1973 - Nagroda Srebrny Pierścień na FPŻ w Kołobrzegu (za piosenkę: Ballada o żołnierzu, któremu udało się powrócić)
• 1975 - Nagroda Srebrny Gwóźdź Sezonu 1974 przyznawany przez redakcję " Kuriera Polskiego "
• 1975 - II nagroda na Coupe d'Europe Musicale w Villach ( Austria )
• 1976 - Nagroda Srebrny Gwóźdź Sezonu 1975 przyznawany przez redakcję "Kuriera Polskiego"
• 1976 - Wyróżnienia na festiwalu w Tokio ( Japonia ) (za piosenkę: Odpływają kawiarenki)
• 1977 - Nagroda Srebrny Gwóźdź Sezonu 1976 przyznawany przez redakcję "Kuriera Polskiego"
• 1978 - Wyróżnienia na Festiwalu w Palma de Mallorca (za piosenkę: Wymyśliłam cię)
• 1978 - II nagroda na festiwalu w Dreźnie ( NRD ) (za piosenkę: Mój słodki Charlie)
• 1978 - Wyróżnienia na festiwalu w Limassol ( Cypr )
• 1979 - Nagroda Srebrny Gwóźdź Sezonu 1978 przyznawany przez redakcję "Kuriera Polskiego"

Filmografia

• 1974 – Ile jest życia – wykonanie piosenki
• 1976 – Motylem jestem czyli romans 40-latka – rola piosenkarki Ireny Orskiej oraz wykonanie piosenek
• 1996 – Bar „Atlantic” – wykonanie piosenki
• 2000 – Twarze i maski – wykonanie piosenki

Źródło

Dyskografia

Albumy studyjne

• 1974 - W cieniu dobrego drzewa, reedycja 2001
• 1976 - Gondolierzy znad Wisły, reedycja 2001
• 1977 - Wigilijne życzenie, reedycja 2001
• 1977 - Koncert
• 1978 - Być narzeczoną twą, reedycja 2001
• 1981 - Irena Jarocka
• 1987 - Irena Jarocka
• 1992 - My French Favorites
• 2001 - Mój wielki sen
• 2004 - Kolędy bez granic
• 2008 - Małe rzeczy
• 2010 - Ponieważ znów są Święta
• 2012 - Piosenki francuskie

Single

• 1969 - Il faut y croire/Tu me reviendras
• 1970 - Tant que la barque va/Et ce sera moi
• 1974 - Śpiewam pod gołym niebem/Wymyśliłam Cię/Nie wrócą te lata/W cieniu dobrego drzewa
• 1975 - Junge Liebe/Warum weint der Wind
• 1975 - Kocha się raz/Zawsze pójdę z tobą
• 1976 - Sag ihm, das ich ihn liebe/Auf dem Bahnsteig Nr. 8
• 1976 - Odpływają kawiarenki/Przeczucie
• 1976 - Sto lat czekam na twój list/By coś zostało z tych dni
• 1977 - Morgenrot/Unser Zelt aus Stroh
• 1978 - Garść piasku/Chyba się warto o mnie bić
• 1978 - Niech tańczą nasze serca/Mój słodki Charlie
• 1978 - Nie wiadomo, który dzień/Wszystko dam
• 1978 - Być narzeczoną twą/Przeoczone, zawinione
• 1978 - Nadzieja/Był ktoś
• 1979 - Piosenka spod welonu/Mon Harley Davidson/Plaisir d'amour/Aranjuez mon amour
• 1980 - To za mało/Nie odchodź jeszcze
• 1981 - Tańczy niedziela/Gimmie Some Lovin'
• 1981 - Mam temat na życie/Bliski sercu dzień
• 2001 - Magia księżyca/Dance Remix: Motylem jestem, Kawiarenki, Nie wrócą te lata
• 2002 - Na krakowską nutę - duet z zespołem Wawele
• 2008 - Małe rzeczy
• 2009 - No to co
• 2010 - Break Free - duet z Michaelem Boltonem
• 2010 - Ponieważ znów są Święta

Składanki

• 1995 - Wielkie przeboje
• 1995 - Kolekcja vol.1
• 1995 - Kolekcja vol.2
• 1998 - Odpływają kawiarenki - Złota kolekcja
• 2002 - Złote przeboje - Platynowa kolekcja
• 2003 - Motylem jestem
• 2006 - Moje złote przeboje - Platynowa kolekcja
• 2006 - Piosenki o miłości - Platynowa kolekcja
• 2010 - Największe przeboje 1 - nowe nagrania największych przebojów, cz. 1
• 2010 - Największe przeboje 2 - nowe nagrania największych przebojów, cz. 2

16 listopada 1998 w serii płytowej Złota Kolekcja ukazała się płyta Odpływają Kawiarenki z największymi przebojami Ireny Jarockiej, w której skład weszły 23 piosenki (m.in. Gondolierzy Znad Wisły, Wymyśliłam Cię).

W październiku 2001 roku ukazała się jej płyta Mój wielki sen. Różnorodny stylowo krążek zawiera ballady i przeboje w nowej aranżacji twórców najmłodszego pokolenia.

Bibliografia

• Wolański R., Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995, Agencja Wydawnicza MOREX, ISBN 83-86848-05-7 , tu hasło Jarocka Irena, s. 78-79.

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona
• Irena Jarocka w bazie Katalog Polskich Płyt Gramofonowych
• z bazy imdb