Jarl Sigvaldi

Jarl Sigvaldi składa przysięgę na uczcie żałobnej ku czci swego ojca jarla Sturtharalda

Jarl Sigvaldi był synem jarla Skanii Strutharalda i bratem Thorkela Wysokiego . Zastąpił Palnatokiego jako wódz Jomswikingów , przy czym wyróżniał się raczej sprytem niż wojowniczością.

By pojąć za żonę Astrid, córkę wodza Wenedów Burysława , obiecał Wenedom uwolnienie ich od trybutu, który musieli płacić Duńczykom . Wywiązał się z obietnicy żeglując ku wybrzeżom Zelandii , skąd wysłał list do Swena Widłobrodego , że ma dlań ważne wiadomości, ale nie może przekazać ich osobiście, bo zachorował obłożnie i nie jest w stanie zejść ze statku. Zaciekawiony Swen odszukał okręt Sigvaldiego u brzegów wyspy i bez wahania wszedł na jego pokład, gdzie został natychmiast uwięziony przez Jomswikingów. By odzyskać wolność król duński musiał zrzec się jakichkolwiek roszczeń wobec Jomsborga i Wenedów, a na dodatek zapłacić sowity okup.

Podczas pogrzebu swego ojca Strutharalda Sigvaldi, za radą Swena, postanowił zaatakować Norwegię i obalić jarla Haakona , co w czasie uczty żałobnej uroczyście zaprzysiągł. Przysięga ta doprowadziła do bitwy pod Hjørungavágr w 986 roku, z pola której Sigvaldi uszedł, zostawiając swych towarzyszy i tym samym okrywając się hańbą.

W 1000 roku Sigvaldi raz jeszcze dowiódł swej dwulicowości, wciągając do bitwy pod Svold króla Olafa Tryggvasona , a następnie przechodząc na stronę przeciwnika.

Bibliografia

• Gwyn Jones: The Vikings, The Folio Society, London 1997
• Snorri Sturluson: Heimskringla : History of the Kings of Norway, University of Texas Press 1991, ISBN 0-2927-3061-6