Jazz-rock

Jazz-rock (jazz fusion, fusion) – nurt w muzyce jazzowej i rockowej będący wypadkową elementów tych dwóch koncepcji muzycznych.

Charakterystyczne elementy jazz rocka to: mocny rockowy rytm, bardzo istotna rola improwizujących solistów - wirtuozów, użycie elektrycznych instrumentów takich jak gitara elektryczna , gitara basowa , skrzypce czy instrumenty klawiszowe . W muzyce fusion ważną rolę odgrywa saksofon tenorowy i sopranowy oraz aparatura wzmacniająca. Brzmienie instrumentów często urozmaicane jest przez efekty elektroniczne. Muzycy fusion jazzowi, tacy jak Jaco Pastorius , Stanley Clarke, Scott Ambush, John Patitucci czy Tetsuo Sakurai zrewolucjonizowali brzmienie gitary basowej i uczynili z niej instrument solowy.

Początków jazz-rocka należy szukać w drugiej połowie lat 60. XX wieku , gdy jazzmani zainteresowali się intensywnością i rosnącą popularnością rocka, a ambitni rockmani szukali sposobów poszerzenia granic swojej twórczości. Do prekursorskich grup, które rozpoczęły swoją działalność przed 1965 r. lub ok. 1965 r. należą Graham Bond Organisation , Soft Machine , Free Spirits Larry'ego Coryella i Paul Butterfield Blues Band (album East West). W drugiej połowie lat 60. pojawiły się takie grupy jak Blood, Sweat and Tears , Chicago Transit Authority , Brian Auger & The Trinity i Colosseum . W 1969 r. jazz-rockowy album Hot Rats wydaje Frank Zappa a Tony Williams Lifetime album Emergency!

Jazz-rock stał się popularnym zjawiskiem na scenie muzycznej wraz z pojawieniem się płyt Milesa Davisa In a Silent Way i Bitches Brew , chociaż pomysł połączenia tych gatunków nie pochodził od genialnego trębacza, za jego jednak sprawą nowa koncepcja stała się znana i (za wyłączeniem purystów, którzy odsądzali jazz-rock od czci i wiary) powszechnie uznana. Najwybitniejsze dokonania tego nurtu należą do Milesa Davisa i jego współpracowników: Chicka Corei , Herbiego Hancocka , Billy'ego Cobhama , Tony'ego Williamsa , Wayne'ego Shortera , Joe Zawinula (zespół Weather Report ) i Johna McLaughlina . Grupa McLaughlina The Mahavishnu Orchestra popularnością dorównywała gwiazdom rocka i właśnie jej brzmienie powszechnie jest kojarzone z jazz-rockiem. Za jeden z najwybitniejszych zespołów fusion jazzu uznano Return to Forever .

Popularność jazz-rocka apogeum osiągnęła w pierwszej połowie lat 70. XX wieku . Do dzisiaj jazz-rock jest często grany i słuchany (np. Spyro Gyra , Kazumi Watanabe, Niacin , Tribal Tech i wielu innych).

W stronę jazzu zerkali rockmani, którzy także dążyli do syntezy. Ciekawe rezultaty osiągnęły m.in. takie grupy jak: Soft Machine , orkiestra Centipede , Brand X , King Crimson (zwłaszcza Robert Fripp ) czy Blood, Sweat and Tears . W Polsce z powodzeniem jazz-rock prezentowali: SBB , Czesław Niemen , Laboratorium , String Connection , Air Condition , Extra Ball oraz współcześnie Snowman .

Jednym z prekursorów polskiego fusion była krakowska formacja Laboratorium z Markiem Stryszowskim ( saksofon , wokal ) oraz Januszem Grzywaczem ( instrumenty klawiszowe ) na czele. Obecnie czołowymi polskimi zespołami grającymi fusion jazz są: ΠR2 (trio: Pilichowski, Raduli, Łosowski), Walk Away oraz zespół Krzak .^{[ potrzebne źródło ]}

Linki zewnętrzne

• Jazz-Rock w Serwisie ProgRock.org.pl