Jean-Luc Godard

Jean-Luc Godard
Data i miejsce urodzenia	3 grudnia 1930 Paryż
Zawód	reżyser , scenarzysta , aktor
Nagrody Nagroda Akademii Filmowej 2011: nagroda honorowa Cezar 1987: nagroda honorowa
Multimedia w Wikimedia Commons
Jean-Luc Godard w Wikicytatach

Jean-Luc Godard (ur. 3 grudnia 1930 w Paryżu ) – francuski reżyser filmowy, scenarzysta i krytyk. Jest często utożsamiany z grupą filmowców określanych jako przedstawicieli francuskiej Nowej Fali ( fr. Nouvelle Vague).

Wiele z filmów Godarda stało się wyzwaniem dla tradycyjnej konwencji kina Hollywood, a także francuskim odpowiednikiem czegoś, co można nazwać "tradycją jakości". Jako reżyser jest często uważany za jednego z najbardziej ekstremalnych lub radykalnych przedstawicieli Nowej Fali. Jego filmy są odzwierciedleniem jego politycznych ideologii, jak również jego znajomości historii filmu. Godard był zapalonym czytelnikiem filozofii egzystencjalnej i marksistowskiej , dlatego filmy często odwołują się do egzystencjalizmu. Jego radykalne podejście w konwencji filmu, polityki i filozofii uczyniły go jednym z najbardziej wpływowych twórców francuskiej Nowej Fali. Filmy Godarda okazały się inspiracją dla wielu różnych reżyserów, jak Quentin Tarantino , Martin Scorsese , Bernardo Bertolucci , Arthur Penn , Richard Linklater , Gregg Araki , John Woo , Mike Figgis , Robert Altman , Steven Soderbergh , Richard Lester , Jim Jarmusch , Rainer Werner Fassbinder , Brian De Palma , Wim Wenders , Oliver Stone i Ken Loach . W 2002 roku w plebiscycie magazynu filmowego " Sight and Sound ", krytycy umieścili Godarda na trzecim miejscu w rankingu dziesięciu reżyserów wszech czasów. W sierpniu 2010 r. Amerykańska Akademia Sztuki i Wiedzy Filmowej ogłosiła, że w tym roku za całokształt twórczości zostanie przyznana Godardowi Nagroda Honorowa Akademii.

Wybrana filmografia

• Charlotte et Véronique, ou Tous les garçons s'appellent Patrick ( 1959 )
• Charlotte et son jules ( 1960 )
• Do utraty tchu ( 1960 , À bout de souffle)
• Kobieta jest kobietą ( 1961 , Femme est une femme, Une)
• Żyć własnym życiem ( 1962 , Vivre sa vie: Film en douze tableaux)
• Żołnierzyk ( 1963 , Petit soldat, Le)
• Karabinierzy ( 1963 , Carabiniers, Les)
• Pogarda ( 1963 , Mépris, Le)
• Amatorski gang ( 1964 , Bande á part)
• Szalony Piotruś ( 1965 , Pierrot le fou)
• Alphaville ( 1965 , Alphaville, une étrange aventure de Lemmy Caution)
• Made in U.S.A. ( 1966 )
• Męski - żeński ( 1966 , Masculin, féminin: 15 faits précis)
• 2 lub 3 rzeczy, które o niej wiem... ( 1967 , 2 ou 3 choses que je sais d'elle)
• Weekend ( 1967 , Week End)
• Chinka ( 1967 , Chinoise, La)
• Wszystko w porządku ( 1972 , Tout va bien)
• Comment ça va? ( 1978 )
• Ratuj kto może (życie) ( 1980 , Sauve qui peut (la vie))
• Lettre à Freddy Buache ( 1981 )
• Pasja ( 1982 , Passion)
• Imię: Carmen ( 1983 , Prénom Carmen)
• Uważaj z prawej ( 1987 , Soigne ta droite)
• Król Lear ( 1987 , King Lear)
• Nowa fala ( 1990 , Nouvelle vague)
• Pochwała miłości ( 2001 , Éloge de l'amour)
• Nasza muzyka ( 2004 , Notre musique)

Nagrody i wyróżnienia

W 1983 za film Imię: Carmen (Prénom Carmen) otrzymał nagrodę Złotego Lwa na Festiwalu Filmowym w Wenecji .

W 1965 za film Alphaville (Alphaville, une étrange aventure de Lemmy Caution) otrzymał nagrodę Złotego Niedźwiedzia na Festiwalu Filmowym w Berlinie .

6-krotnie nominowany do nagrody Złotej Palmy na Festiwalu Filmowym w Cannes .

Życie prywatne

Potomek dawnych kalwińskich rodzin. Godard był trzy razy żonaty, m.in. z francuską aktorką Anną Kariną .

Bibliografia

• Ewa Mazierska: Pasja. Filmy Jean-Luca Godarda. Warszawa: ha!art, 2010, s. 352. ISBN 978-83-61407-23-2 . 
• Paweł Mościcki: Godard. Pasaże. Warszawa: ha!art, 2010, s. 400. ISBN 978-83-61407-87-4 . 

Linki zewnętrzne

• Jean-Luc Godard w bazie Internet Movie Database (IMDb) ( ang. )
• Jean-Luc Godard w bazie filmweb.pl
• Jean-Luc Godard w bazie stopklatka.pl
• Cinema=Jean-Luc Godard=Cinema
• Céline Scemama : Histoire(s) du cinéma
• Jean-Luc Godard w IMDB
• Jean-Luc Godard w Stopklatka