Jefferson Airplane
| Jefferson Airplane | |
| Rok założenia | 1965 |
| Rok rozwiązania | 1973 |
| Pochodzenie | San Francisco , Kalifornia , |
| Gatunek | psychodeliczny rock , acid rock , folk rock |
| Aktywność | 1963 - 1975 , 1989 - |
| Powiązania | Jefferson Starship , Hot Tuna |
Jefferson Airplane – amerykańska grupa rockowa powstała w 1965 i rozwiązana w 1973 . Zespół był jedną z grup grających amerykańskiego psychodelicznego rocka , acid rocka i hipisowskiego folk rocka . Zespół ten powiązany był amerykańskim ruchem hippisowskim . Muzyka grupy charakteryzowała się długimi gitarowymi riffami oraz czystymi wokalami , z których na czoło wysuwał się egzaltowany śpiew wokalistki. Teksty grupy obracały się wokół anarcho - lewicowych i antywojennych ideologii popularnych pośród młodzieży amerykańskiej przełomu lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. W swych tekstach zespół często nawiązywał także do przeżyć związanych z zażywaniem narkotyków i środków psychotropowych. Jeden z największych przebojów grupy White Rabbit, oparty na motywach opowieści Alicja w Krainie Czarów , w istocie dotyczył narkotycznego transu . Podobnym utworem jest jawny hymn na cześć marihuany Mexico, który został ocenzurowany i mimo wysokiej sprzedaży nie pokazywany był w oficjalnych rankingach popularności. Na początku lat siedemdziesiątych czołowi artyści tworzący grupę rozpoczęli swe kariery solowe, z czasem tracąc zainteresowanie wspólnym muzykowaniem. Doprowadziło to do rozpadu grupy. Na jej bazie powstały jednak dwie inne formacje – Hot Tuna i Jefferson Starship , który w późniejszych latach przeistoczył się w Starship . Grupa wystąpiła na obu słynnych festiwalach w Woodstock i Monterey .
Uważa się, że grupa powstała z inicjatywy Marty'ego Balina ; na pierwszej płycie – Takes off obecny jest klasyczny skład: gitarzyści Paul Kantner i Jorma Kaukonen, basista Jack Casady, perkusista Skip Spence i Balin na wokalu. W dwóch utworach występuje również damski wokal, który odgrywała Signe Anderson Ettlin. W roku 1967, nagrano następną płytę Surrealistic Pillow (uznawaną za jeden z najważniejszych albumów lat 60), do zespołu przyjęta została Grace Slick , która w szybkim czasie zdobyła olbrzymi rozgłos (po części również dzięki brawurowym występom na Woodstocku 69) i stała się wizytówką grupy.
W 1996 grupa została wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame [1] .
[ edytuj ] Członkowie
- Marty Balin – gitara , śpiew
- Paul Kantner – gitara , śpiew
- Jorma Kaukonen – gitara , śpiew
- Grace Slick – śpiew , instrumenty klawiszowe , flet prosty
- Jack Casady – gitara basowa
- Spencer Dryden – perkusja
- Skip Spence – perkusja , gitara
- Joey Covington – perkusja
- Papa John Creach – skrzypce , śpiew
- Signe Anderson – śpiew
- John Barbata – perkusja
- David Freiberg – gitara , śpiew
[ edytuj ] Czas przynależności do zespołu

[ edytuj ] Dyskografia
- Jefferson Airplane Takes Off ( 1966 )
- Surrealistic Pillow ( 1967 )
- After Bathing at Baxter's ( 1967 )
- Crown of Creation ( 1968 )
- Bless Its Pointed Little Head ( 1969 )
- Volunteers ( 1969 )
- Bark ( 1971 )
- Long John Silver ( 1972 )
- Thirty Seconds Over Winterland ( 1973 )
- Jefferson Airplane ( 1989 )
- Live at the Fillmore East ( 1998 )
- Live in Monterey ( 2001 )
Przypisy
- ↑ Rock 'n' Roll Hall of Fame Inductees 1986 - 2010 ( ang. ). digitaldreamdoor.nutsie.com. [dostęp 2010-05-01].
|
|||||
Home Page , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

