Jiaozhou

	Jiaozhou (Kiautschou)
Flaga	Godło
Państwo	Cesarstwo Niemieckie
Stolica	Qingdao
Status terytorium	kolonia Niemiec
Powierzchnia ; • całkowita	; 552 km²
Liczba ludności ( 1912 ); • całkowita ; • gęstość zaludnienia	; 200 000; osób/km²
Jednostka monetarna	100 Pfennig , od 1905 1 dolar (meksykański)

Jiaozhou ( chin. trad. 膠州, chin. upr. 胶州, pinyin Jiāozhōu) – dawna kolonia niemiecka o powierzchni 552 km² na terytorium Chin (cesarska prowincja Szantung w północnych Chinach, na południowym wybrzeżu Półwyspu Szantung) przyznana II Rzeszy w formie koncesji przez Cesarstwo chińskie . Kolonia istniała w latach 1898 – 1914 . Nazwa Jiaozhou funkcjonuje w różnych zromanizowanych wersjach: Kiaochow, Kiauchau albo Kiao-Chau (w języku angielskim ) i Kiautschou (w języku niemieckim ), w wersji polskiej jako Kiauczou, Kiaoczou^[2] lub Kiauczau^[3]. Ośrodkiem administracyjnym pod które podlegało terytorium koncesyjne było Qingdao (Tsingtao). W przeciwieństwie do innych kolonii niemieckich, Jiaozhou podlegało urzędowi marynarki wojennej a nie urzędowi kolonialnemu.

W 1860 r. pruska flota wpłynęła w rejon zatoki Jiaozhou. W następnym roku została podpisana chińsko-pruska umowa handlowa. Ferdinand von Richthofen po swoich podróżach do Chin w latach pomiędzy 1868 a 1871 polecił tę zatokę jako dogodne miejsce dla bazy pruskiej marynarki wojennej. W 1896 r. z osobistą wizytą przybył tu dowódca Niemieckiej Floty Wschodnioazjatyckiej. W latach 1897 – 1914 stacjonowała tu Wschodnioazjatycka Eskadra Krążowników .

40-centowy znaczek z Jiaozhou (1905 r.)

Kiedy 1 listopada 1897 r. zamordowano dwóch misjonarzy niemieckich cesarz Wilhelm II użył tego jako pretekstu do zajęcia zatoki. 14 listopada niemiecka piechota morska wylądowała w tym rejonie i zajęła go bez walki.

Po kilku miesiącach Chiny zostały zmuszone do wydzierżawienia rejonu Zatoki Jiaozhou Niemcom na okres 99 lat. 6 tygodni później – 6 kwietnia 1898 r. teren ten został oficjalnie ogłoszony niemieckim protektoratem, port został natomiast otwarty 1 lipca 1899 r. Do tego czasu region ten był zamieszkiwany przez ok. 83 tys. mieszkańców.

W wyniku umowy dzierżawy rząd chiński musiał się zrzec wszelkiej suwerenności na wspomnianym terytorium, oprócz tego została utworzona specjalna strefa bezpieczeństwa o szerokości 50 km. Ponadto Niemcy otrzymali prawo do budowy linii kolejowych do lokalnych składów, także część półwyspu Szantung mimo że formalnie nie była częścią protektoratu dostała się do niemieckiej strefy wpływów. Wydzierżawienie Jiaozhou stało się także początkiem dla innych koncesji na terytorium Chin, takich jak: rosyjski Port Artur , brytyjskie Weihaiwei i francuskie Guangzhouwan .

Kolonia podlegała Urzędowi Cesarskiej Marynarki Wojennej i była zarządzana przez gubernatora . 23 sierpnia 1914 Chiny anulowały dzierżawę rządowi Niemiec. 7 listopada 1914 r. zatoka została zajęta przez Japonię, która po rozpoczęciu I wojny światowej przyłączyła się Ententy. Ostatecznie rejon ten został zwrócony Chinom 10 grudnia 1922 r., Japonia zagarnęła go raz jeszcze na okres od 1937 do 1945 r.

[ edytuj ] Gubernatorzy

07.03.1898 – 19.02.1899 Kurt Rosendahl (Kapitan Marynarki)
19.02.1899 – 27.01.1901 Otto Ferdinand Paul Jäschke (Kapitan Marynarki)
27.01.1901 – 08.06.1901 Max Rollmann (Kapitan Marynarki) (prowizorycznie)
08.06.1901 – 19.08.1911 Oskar von Truppel (Kapitan Marynarki)
19.08.1911 – 07.11.1914 Alfred Meyer-Waldeck (Kapitan Marynarki)

[ edytuj ] Linki zewnętrzne

Karta pocztowa 1898

WorldStatesmen

[ edytuj ] Zobacz też

Most Qingdao Haiwan

Przypisy

↑ W tym ok. 400 Niemców.
↑ Taka forma w: Tadeusz Dmochowski, Interwencja mocarstw na Syberii i Dalekim Wschodzie, wyd. Adam Marszałek, Toruń 2004.
↑ Taka forma w: Jerzy Krasuski, Historia Niemiec, wyd. Ossolineum, Wrocław 1998.

[0] W tym ok. 400 Niemców.

[1] Taka forma w: Tadeusz Dmochowski, Interwencja mocarstw na Syberii i Dalekim Wschodzie, wyd. Adam Marszałek, Toruń 2004.

[2] Taka forma w: Jerzy Krasuski, Historia Niemiec, wyd. Ossolineum, Wrocław 1998.

[1]

[2]

[3]