Karol Olgierd Borchardt

Karol Olgierd Borchardt
Data i miejsce urodzenia	25 marca 1905 Moskwa
Data i miejsce śmierci	20 maja 1986 Gdynia
Zawód	pisarz, marynarz
Odznaczenia

Dom na Kamiennej Górze w Gdyni , w którym Karol Olgierd Borchardt żył i tworzył

Gabinet kpt. Borchardta odtworzony w Muzeum Obrony Wybrzeża w Helu

Karol Olgierd Borchardt (ur. 25 marca 1905 w Moskwie , zm. 20 maja 1986 w Gdyni ) – polski pisarz i marynarz, kapitan żeglugi wielkiej .

Życiorys

Karol Olgierd Borchardt był synem lekarza i urzędniczki. W dzieciństwie wraz z matką wyjechał do Paryża . Po powrocie do kraju mieszkał w Wilnie , gdzie uczęszczał do szkoły podstawowej, a potem do Gimnazjum Humanistycznego im. Adama Mickiewicza. W 1924 roku zdał maturę i wstąpił na Wydział Prawa Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie . Rok później rozpoczął naukę w Szkole Morskiej w Tczewie , którą ukończył w roku 1928. W 1936 roku otrzymał dyplom kapitana żeglugi wielkiej , a dwa lata później rozpoczął pracę w Państwowej Szkole Morskiej w Gdyni .

Wybuch drugiej wojny światowej zastał go na Darze Pomorza w czasie rejsu szkolnego. Na polecenie władz udał się do Sztokholmu , a potem do Szkocji . Następnie pływał na transportowcach, przeżył zatopienie statków: MS Piłsudski i MS Chrobry , podczas obu został poważnie ranny.

W latach 1942–1945 pracował w różnych instytucjach brytyjskich . Po wojnie był organizatorem, a potem dyrektorem polskiego gimnazjum i liceum morskiego w Landwood w Anglii . Po odejściu ze szkoły pływał w angielskiej linii żeglugowej. W 1949 roku wrócił do kraju na pokładzie statku MS Batory , pełniąc funkcję I oficera .

W Polsce rozpoczął pracę dydaktyczną w Państwowym Centrum Wychowania Morskiego , następnie uczył w Technikum Rybołówstwa Morskiego w Gdyni (1951–1954) i w gdyńskiej Szkole Rybołówstwa Morskiego (1954–1968). 1 września 1968 roku, po połączeniu Szkoły Rybołówstwa Morskiego z Państwową Szkołą Morską, powstała Wyższa Szkoła Morska w Gdyni , w której wykładał aż do przejścia na emeryturę w listopadzie 1970.

W Gdyni dostał przydział mieszkania w składającej się z dwu pomieszczeń "nadbudówce" (nazwanej przez Borchardta "Siódme niebo"), umieszczonej na dachu odebranej przedwojennym właścicielom willi w Kamiennej Górze . Obecny właściciel rozbudował willę tworząc na miejscu tej nadbudówki dodatkowe piętro, tak że obecnie tylko odtworzony z pietyzmem w Muzeum Obrony Wybrzeża gabinet kpt. Borchardta przypomina minione czasy.

Od 1958 roku publikował artykuły w czasopismach Morze , Tygodnik Morski, Litery. W 1960 roku wydał książkę Znaczy Kapitan , która cieszyła się dużą popularnością i przyniosła autorowi wiele nagród i wyróżnień. Pozycja ta była wielokrotnie wznawiana i przekładana na języki obce.

Do innych jego zainteresowań należały plastyka , malarstwo akwarelowe i rzeźba . Brał udział w programach telewizyjnych Gawędy wilków morskich i Latający Holender.

Zmarł w 1986 roku i został pochowany na Cmentarzu Witomińskim w Gdyni.

Twórczość

• Znaczy Kapitan (1960; wspomnienia)
• Krążownik spod Somosierry (1963; wspomnienia)
• Szaman morski (1986)

Wydane pośmiertnie:

• Pod czerwoną różą
• Znaczy równik na rumbie – część I Kolebki nawigatorów
• Potem, potem – część II Kolebki nawigatorów
• Kolebka nawigatorów
• Astronawigacja

Upamiętnienie

Będąca przez 8 ostatnich lat życia kpt. Borchardta jego osobistą sekretarką Ewa Wanda Ostrowska napisała dwie książki biograficzno-wspomnieniowe Pod białą różą i Kapitan własnej duszy. Borchardt znany i nieznany. Dzięki jej pomocy Muzeum Obrony Wybrzeża w Helu otwarło w 2008 roku stałą wystawę poświęconą Borchardtowi.

Na cześć Karola Olgierda Borchardta nazwany został żaglowiec .

Nagrody i odznaczenia

• Krzyż Walecznych (1920 i 1941)
• Złoty Krzyż Zasługi (1957)
• Medal Komisji Edukacji Narodowej (1970)
• Nagroda Prezydenta Miasta Gdyni za całokształt twórczości (1974)

Linki zewnętrzne

• Strona o kpt. Borchardtcie
• Bibliografia pisarza