Królestwo Sycylii

	Regno di Sicilia; Królestwo Sycylii
Flaga Królestwa Sycylii	Godło Królestwa Sycylii
Stolica	Palermo
Ustrój polityczny	monarchia
Data powstania	1130
Data likwidacji	1282

Mapa Półwyspu Apenińskiego oraz Sycylii w 1810

Królestwo Sycylii - państwo założone w 1130 przez Rogera II . Obejmowało ono obszary całej wyspy Sycylii i południowej części Półwyspu Apenińskiego z Neapolem .

[ edytuj ] XII wiek

W wyniku ślubu Henryka Hohenstaufa , syna cesarza Fryderyka I Barbarossy , z Konstancją , pogrobową córką króla Sycylii Rogera II , po bezpotomnej śmierci króla Sycylii Wilhelma II w 1189 r. roszczenia do korony sycylijskiej wysunął niemiecki ród Hohenstaufów . Jednak koronę Sycylii zagarnął Tankred z Lecce, nieślubny syn księcia Apulii Rogera, najstarszego syna króla Rogera II. Tankred utrzymał władzę w Królestwie Sycylii do swej śmierci w lutym 1194 r; w kilka miesięcy po jego śmierci Henryk VI Hohenstauf przeprowadził udaną inwazję na Królestwo i 20 listopada 1194 r. wkroczył do Palermo , gdzie w dzień Świąt Bożego Narodzenia 1194 r. koronowano go na króla Sycylii.

[ edytuj ] XIII-XVII wiek

Hohenstaufowie władali królestwem w latach 1194 - 1266 . 1266 r. koronę sycylijską otrzymał Karol I Andegaweński , po zwycięstwie w bitwie pod Benewentem , w toku której zginął syn cesarza i króla Sycylii Fryderyka II , dotychczasowy król Sycylii Manfred . Wkrótce, w 1282 r, wybuchło w Palermo powstanie przeciwko Karolowi i Francuzom (tzw. nieszpory sycylijskie ). Wyspa Sycylia przeszła w ręce Aragonii , natomiast Karol Andegaweński utrzymał się w kontynentalnej części królestwa (od tej pory nieformalnie określanego jako Królestwo Neapolu - choć formalnie nadal państwo to nosiło nazwę Królestwa Sycylii).

Po śmierci króla Jana II Aragońskiego Sycylia, wraz z wszystkimi posiadłościami aragońskimi, weszła w skład zjednoczonej Hiszpanii , i pozostała we władaniu hiszpańskim do 1707 r.

[ edytuj ] XVIII wiek

W 1707 r, w toku wojny o sukcesję hiszpańską Królestwo Sycylii zostało zajęte przez wojska koalicji antyburbońskiej; w wyniku tej wojny Sycylia przeszła pod panowanie księcia Sabaudii . W 1720 r. przejęła ją Austria, która w zamian oddała Sabaudii wyspę Sardynię . W wyniku wojny o polską sukcesję od 1735 Królestwa Neapolu i Sycylii znalazły się pod panowaniem młodszej linii Burbonów hiszpańskich (w osobie Karola , syna króla Hiszpanii Filipa V ).

W latach 1734 - 1759 Królem Neapolu i Sycylii był Karol VII (Carlo VII), który w 1734 roku (jeszcze jako Don Carlos) podbił na czele armii hiszpańskiej austriacki wówczas Neapol .

Ministrowie Karola (Santostefano, Montealgre i Tanucci) utworzyli Real Giunta di Sicilia ("rade Królewska Sycylii") według wzorów hiszpańskich, by ułatwić nadzór stolicy - Neapolu nad wyspą i by zabezpieczyć jej autonomię.

Gdy Karol VII został w 1759 roku królem Hiszpanii (jako Karol III ) pozostawił władze w ręku swego małoletniego syna Ferdynanda IV (panował 1759-1806 i 1816-1825) i jego opiekuna pierwszego ministra Bernardo Tanucciego , byłego profesora uniwersytetu w mieście Piza ). Był to minister reformator. W jego programie reform uczestniczył także Leopoldo de Gregorio, markiz Esquilache , którego Karol III Hiszpański zabrał ze sobą do Madrytu .

Tanucci nałożył w 1741 roku podatki na Kościół neapolitański, a uzyskane fundusze przeznaczył na budowę dróg i pałaców reprezentacyjnych i siedzib urzędów.

W 1776 roku znajdujący się w niełasce Tanucci uciekł z Neapolu . Jego następca Domenico Caracciolo był raczej nieudanym reformatorem.

Ferdynand (z siedziby na Sycylii) i jego żona (od 1768 ) Maria Karolina Habsburg odważnie wystąpili ( 1799 ) przeciw agresji Napoleona i jego ogromnej armii. Do walki królewską parę namówili dowódca neapolitańskiej floty, Anglik z pochodzenia John Acton, 6. baronet Acton (od 1779 roku minister marynarki) i ambasador brytyjski w Neapolu William Douglas Hamilton Dysproporcja sił był jednak tak wielka, że Napoleon zdołał podbić państwo.

[ edytuj ] XIX wiek

W czasie wojen z okresu rewolucji francuskiej i wojen napoleońskich wyspa Sycylia - dzięki ochronie floty brytyjskiej - pozostawała pod panowaniem Burbonów . W 1816 r. Królestwa Neapolu i Sycylii zostały formalnie połączone w Królestwo Obojga Sycylii

[ edytuj ] Władcy Sycylii

Dynastia Hauteville Hrabiowie Sycylii, 1071-1130

Roger I 1071-1101
Szymon 1101-1105
Roger II 1105-1130

Dynastia Hauteville Królowie Sycylii 1130-1198

Roger II 1130 - 1154
Wilhelm I 1154 - 1166
Wilhelm II 1166 - 1189
Tankred 1189 - 1194
- Roger III - współwładca 1193 - 1194
Wilhelm III 1194
Konstancja 1194 - 1198

Dynastia Hohenstaufen Królowie Sycylii, 1194 - 1266

Dynastia Andegawenów Królowie Sycylii, 1266-1442 (od 1282 tylko w Neapolu)

Karol I 1266 - 1285 (utrata Sycylii 1282)
Karol II 1285 - 1309
Robert I Mądry 1309 - 1343
Joanna I 1343 - 1382
Karol III 1382 - 1386
Ludwik I 1383 - 1384
Władysław I 1389 - 1414
Ludwik II 1390 - 1399
Joanna II 1414 - 1435
René I 1435 - 1442

Dynastia Aragońska Królowie Sycylii, 1282-1409

Do Hiszpanii 1409-1713, do Sabaudii 1713-1720, do Austrii 1720-1735

Dynastia Aragońska Królowie Neapolu, 1442-1500

Do Francji 1495.

Ferdynand II Neapolitański 1495 - 1496
Fryderyk IV 1496 - 1501

Podzielone między Francję a Hiszpanię 1501-1504, w całości do Hiszpanii 1504-1707, do Austrii 1707-1735.

Dynastia Burbonów Królowie Neapolu i Sycylii 1735-1806

Karol III Burbon 1735-1759
Ferdynand IV 1759-1806 (1806 utrata Neapolu - Napoleon tworzy nowe Królestwo Neapolu , po 1816 z pozostałych ziem powstaje Królestwo Obojga Sycylii )

[ edytuj ] Zobacz też

[ edytuj ] Literatura

Giuseppe Bonomo, Pitrè la Sicilia e i siciliani, Sellerio, Palermo 1989.
Isidoro La Lumia, Palermo, il suo passato, il suo presente, i suoi monumenti, Antares editrice, 2004, 1° edizione Pedone Lauriel, 1875.
Francesco Renda, Storia della Sicilia , Sellerio, Palermo, 2003.
Rosario Romeo, Il risorgimento in Sicilia, La Terza, Bari, 1982.
Giuseppe Pitrè, La vita in Palermo cento e più anni fa, Editrice Il Vespro, Palermo, prima edizione Barbera, Firenze, 1904.
Leonardo Sciascia, Le Parrocchie di Regalpetra- Morte dell’Inquisitore, La Terza, Bari, 1982.

Wikipedia - Wolna Encyklopedia