Kraftwerk

Kraftwerk
Kraftwerk podczas występu w Sztokholmie 8 lutego 2004
Rok założenia	1970
Pochodzenie	Niemcy , Düsseldorf
Gatunek	muzyka elektroniczna , electropop , krautrock , synth pop , industrial
Aktywność	1970 – nadal (z wieloma przerwami w latach 1986 - 2003 )
Wytwórnia płytowa	Capitol Records ( EMI )
Powiązania	Organisation Neu!
Obecni członkowie
Ralf Hütter Henning Schmitz Fritz Hilpert Stefan Pfaffe
Byli członkowie
Florian Schneider Karl Bartos Wolfgang Flür i inni
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Kraftwerk ( niem. "elektrownia", wymowa: [ˈkʁaftvɛɐk] ) – niemiecki zespół tworzący muzykę elektroniczną , wywodzący się ze sceny krautrockowej . Został założony w 1970 roku przez Floriana Schneidera i Ralfa Hüttera .

Jest to jedna z najbardziej wpływowych grup w historii muzyki, której utwory inspirowały rzesze twórców synth popu , electro , techno , a także new wave . Zespół tworzył bardzo awangardowe, zwłaszcza jak na standardy lat 70. i 80., eksperymentalne kompozycje, dzięki którym uznawany jest za pioniera muzyki elektronicznej, a członkowie grupy postrzegani są nie tylko jako "ojcowie chrzestni" tego gatunku, ale i większości nowoczesnych nurtów muzycznych. Za najpopularniejszy przebój grupy uważa się utwór " Das Model " z 1978 roku.

Historia

Florian Schneider i Ralf Hütter poznali się w późnych latach 60. jako studenci uniwersytetu muzycznego im. Roberta Schumanna w Düsseldorfie . Wspólnie udzielali się na scenie niemieckiej muzyki eksperymentalnej, nazywanej " krautrockiem ". Występowali w kwintecie o nazwie Organisation , który w 1970 roku wydał album Tone Float i wkrótce po tym rozwiązał się.

W pierwotnym składzie Kraftwerk, oprócz Schneidera i Hüttera, znaleźli się Klaus Dinger i Andreas Hohmann. Pierwsza płyta, zatytułowana po prostu Kraftwerk , ukazała się w listopadzie 1970 roku i zawierała wyłącznie instrumentalne nagrania, powstałe przy użyciu takich instrumentów jak gitara , bębny, skrzypce czy flet . W 1971 roku powstał materiał na kolejną, również instrumentalną płytę, Kraftwerk 2 . W zespole przez pewien czas występował gitarzysta Michael Rother , jednak jeszcze w tym samym roku razem z Dingerem odszedł z Kraftwerk, by założyć formację Neu! . Przez niemal dwa kolejne lata Kraftwerk istniał jako duet i w 1973 roku ukazał się album Ralf und Florian , szerzej wykorzystujący syntezatory i automaty perkusyjne . Wkrótce do zespołu dołączył Wolfgang Flür .

Przełomowym dla zespołu momentem było wydanie płyty Autobahn w 1974 roku, z tytułową elektroniczną suitą , trwającą ponad 22 minuty. Kompozycja ta miała w zamyśle autorów oddawać monotonię długich podróży autostradami Nadrenii . Płyta prezentowała szeroki rozwój muzyczny zespołu: zastosowano na niej partie wokalne, a brzmieniowo czerpała już w większości z dźwięków wygenerowanych elektronicznie. Album przyniósł grupie prawdziwą międzynarodową popularność, plasując się w pierwszej piątce list sprzedaży w USA i Wielkiej Brytanii. Podczas trasy koncertowej promującej płytę Autobahn ukształtował się skład zespołu, uważany dziś za klasyczny. Kraftwerk tworzyło wówczas czterech muzyków: obok założycieli Floriana Schneidera i Ralfa Hüttera, byli to Wolfgang Flür i Karl Bartos . Jesienią 1975 światło dzienne ujrzał kolejny krążek, Radioaktivität , znany także pod tytułem Radio-Activity. Choć nie sprzedał się tak dobrze jak poprzednie wydawnictwo, to singel tytułowy cieszył się dużą popularnością.

Kraftwerk w roku 1976

Album uznawany za jeden z najlepszych w dyskografii zespołu, Trans-Europe Express , wydany został w 1977 roku. Tematycznie odnosił się do osiągnięć kultury europejskiej i prądów takich jak ekspresjonizm i futuryzm . Spotkał się z dużym sukcesem komercyjnym, a single " Trans-Europe Express " i " Showroom Dummies " trafiły na listy przebojów. W 1978 roku na rynku pojawił się siódmy album, Die Mensch-Maschine , który miał stać się kolejnym przełomowym momentem w karierze Kraftwerk. Płyta została nagrana także w wersji angielskiej i wydana jako The Man-Machine. 1 kwietnia odbyły się dwa koncerty promujące album: w Paryżu i Nowym Jorku . Członkowie zespołu nie wystąpili na nich jednak osobiście - zamiast nich na scenie pojawiły się roboty. Były tak wiernym odwzorowaniem artystów, że publiczność nie spostrzegła tego od razu. Zespół był wówczas u szczytu sławy, a piosenka " Das Model " stała się ich największym hitem.

Vocoder użyty na płycie Ralf und Florian

Po wydaniu płyty Die Mensch-Maschine nastąpiła trzyletnia przerwa zespołu w tworzeniu nowych kompozycji, która zakończyła się wydaniem albumu Computerwelt (Computer World). Podobnie jak poprzednie, również i ten album był wydawnictwem koncepcyjnym . Poruszał tematykę związaną z komputerami, które w tamtym okresie odgrywały coraz większą rolę w życiu człowieka. Z płyty pochodził hit " Pocket Calculator ". Tego samego roku zespół wyruszył w światową trasę koncertową, zawierającą ponad 90 występów. W jej ramach grupa zagrała 7 koncertów w Polsce.

W 1982 roku Kraftwerk rozpoczął prace nad nową płytą. Jej wydanie zapowiedziano na rok 1983, podano również planowany tytuł: Techno Pop . Miał się na nim znaleźć utwór nawiązujący do corocznego wyścigu kolarskiego Tour de France , wydany na singlu pod takim samym tytułem . Cały album jednak nigdy nie ukazał się, choć materiał został niemal ukończony. Główną przyczyną okazał się poważny wypadek rowerowy, jakiemu uległ Ralf Hütter. Większość nagrań pojawiła się jednak w zmienionych wersjach na kolejnej płycie, Electric Café (1986). Był to ostatni album nagrany w klasycznym składzie Hütter-Schneider-Flür-Bartos, a zarazem pierwszy stworzony w systemie cyfrowym. Wydawnictwo promowały dwa single, z nowatorskim teledyskiem towarzyszącym piosence " Musique Non-Stop ".

Na przełomie lat 80. i 90. zespół opuścili Wolfgang i Karl, których zastąpili dwaj nowi członkowie. W 1991 roku ukazała się płyta z remiksami starszych utworów, zatytułowana The Mix . Spotkała się ona z mieszanym przyjęciem ze strony fanów i krytyków, głównie ze względu na brak premierowego materiału. Po wydaniu tej kompilacji nastąpiła długa przerwa w działalności Kraftwerk. Jedynie w drugiej połowie lat 90. zespół pojawiał się sporadycznie na koncertach. W 1999 roku Wolfgang Flür opublikował autobiografię Kraftwerk - I Was a Robot, która wzbudziła sporo kontrowersji, a zespół wydał singel " Expo 2000 ", nagrany z okazji wystawy w Hannowerze .

Kolejny studyjny album został wydany dopiero w 2003 roku. Nosił tytuł Tour de France Soundtracks i był nawiązaniem do powstałego 20 lat wcześniej pomysłu zespołu. Płyta spotkała się z dużym sukcesem i zebrała pozytywne opinie, a w kolejnym roku Kraftwerk zagrał długą, trwającą 10 miesięcy trasę koncertową. W roku 2005 grupa wydała pierwszy w swojej dyskografii album koncertowy, Minimum-Maximum , wraz z towarzyszącym DVD . Składał on się z utworów nagranych podczas tournée z poprzedniego roku. Album zyskał nominację do nagrody Grammy w kategorii na najlepszy album elektroniczny lub taneczny .

Od kwietnia 2008 zespół wznowił działalność koncertową, jednak bez Floriana Schneidera w składzie. Zastąpił go Stefan Pfaffe , dotychczas będący technikiem odpowiedzialnym za wizualizację koncertów. Kraftwerk dał występy m.in. w Irlandii , na Ukrainie oraz w Krakowie , gdzie trzema koncertami finałowymi w hucie im. T. Sendzimira uświetnił festiwal Sacrum Profanum , poświęcony współczesnej muzyce niemieckiej. W styczniu 2009 Florian Schneider oficjalnie rozstał się z zespołem, tym samym pozostawiając Ralfa Hüttera jako jedynego członka oryginalnego składu grupy. W październiku tego samego roku ukazało się 8 albumów Kraftwerk w wersjach zremasterowanych , dostępnych także w formie boxu The Catalogue.

Wpływ na muzykę popularną

Zespół Kraftwerk wywarł wpływ na szerokie grono artystów wykonujących różne gatunki muzyczne. W latach 70. muzyką kwartetu w dużej mierze inspirował się David Bowie , czemu dał wyraz na trzech płytach tworzących tzw. "trylogię berlińską". Były to albumy Low , "Heroes" i Lodger , wydane w latach 1977-1979. Muzyka zespołu stanowiła przede wszystkim inspirację dla szeregu twórców synth popu przełomu lat 70. i 80., takich jak Ultravox , The Human League , Gary Numan , Visage , Depeche Mode , Soft Cell czy Eurythmics , co w konsekwencji dało poczatek takim gatunkom jak techno , house , drum and bass i wszelkim formom muzyki industrialnej .

Członkowie zespołu

• Ralf Hütter (od 1970) - wokal wiodący, vocoder , syntezatory, organy, perkusja, gitara basowa, pianino
• Florian Schneider (od 1970 do 2009) - syntezatory, wokal wspierający, wokal generowany komputerowo, vocoder, flet elektroniczny i akustyczny, saksofon, perkusja, gitara elektryczna, skrzypce
• Klaus Dinger (od 1970 do 1971) - bębny
• Andreas Hohmann (1970) - bębny
• Michael Rother (1971) - gitara elektryczna
• Wolfgang Flür (od 1973 do 1987) - perkusja elektroniczna
• Klaus Röder (1974) - gitara elektryczna, skrzypce elektroniczne
• Karl Bartos (od 1975 do 1991) - perkusja elektroniczna, wibrafon, instrumenty klawiszowe
• Fernando Abrantes (1991) - perkusja elektroniczna, syntezatory
• Henning Schmitz (od 1978) - perkusja elektroniczna, instrumenty klawiszowe
• Fritz Hilpert (od 1987) - perkusja elektroniczna
• Stefan Pfaffe (od 2008) - wizualizacje

Dyskografia

• 1970: Kraftwerk
• 1972: Kraftwerk 2
• 1973: Ralf und Florian
• 1974: Autobahn
• 1975: Radioaktivität (ang. Radio-Activity)
• 1977: Trans-Europe Express (niem. Trans-Europa Express)
• 1978: Die Mensch-Maschine (ang. The Man-Machine)
• 1981: Computerwelt (ang. Computer World)
• 1986: Electric Cafe
• 1991: The Mix
• 2003: Tour de France Soundtracks
• 2005: Minimum-Maximum

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona Kraftwerk
• Kraftwerk na MySpace
• Kraftwerk w Discogs.com ( ang. )