Lenno
Lenno ( łac. feudum) – w ustroju lennym dobro będące przedmiotem kontraktu lennego , tj. nadawane przez seniora wasalowi w użytkowanie i pobieranie części pożytków w zamian za wsparcie militarne lub finansowe. Później przez lenno rozumiano całość stosunków pomiędzy seniorem a wasalem typowych dla feudalizmu . W Europie instytucja ta wywodzi się z połączenia wczesnośredniowiecznych beneficjum i komendacji [1] .
W Bizancjum lenno nosiło nazwę pronoia.[ potrzebne źródło ]. W feudalizmie japońskim lenno nazywane było han 藩[ potrzebne źródło ]. Czeskie léno, dolnoniemiecki len czy polskie lenno wywodzą się od wyrazu Lehen występującego w języku staro-wysoko niemieckim i oznaczającego pierwotnie dzierżawę ziemi [2] . Przedmiotem lenna była z reguły nieruchomość , choć także urząd lub renta feudalna .
Spis treści |
[ edytuj ] Historia
W historii wiele państw europejskich miało swoje lenna – terytoria podległe.
- Polska posiadała lenna: Mołdawia (XV w.), Prusy Książęce 1526–1657, Kurlandia i Semigalia 1562–1795, Ziemia lęborsko-bytowska 1526–1772 (od 1657 praktycznie posiadłość Brandenburgii ).
- Francja : Flandria , Burgundia
- Imperium osmańskie podporządkowało sobie jako lenna następujące państwa: Wołoszczyzna , Siedmiogród , Mołdawia , Algieria , Tunezja oraz Chanat krymski .
[ edytuj ] Współczesność
- Andora – do 1991 stanowiła formalnie lenno Francji i biskupa hiszpańskiego miasta La Seu d'Urgell . Obecnie jest suwerennym państwem pod zwierzchnictwem obydwu tych podmiotów (współksiążąt).
- Sark – wyspa należąca do archipelagu Wysp Normandzkich , praktycznie jedyne współczesne lenno na świecie. Sark jest dependencją i administracyjnie częścią Baliwatu Guernsey (który sam jest z kolei dependencją Korony Brytyjskiej ); i jest feudalną monarchią dziedziczną pod władzą seniora , uznając zwierzchność króla Anglii jako wasala, któremu płacony jest symboliczny trybut.
[ edytuj ] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Michał Sczaniecki : Powszechna historia państwa i prawa. Warszawa: LexisNexis, 2003, s. 77. ISBN 83-7334-030-0 .
- ↑ Kazimierz Tymieniecki . Historia chłopów polskich do końca XIII w. 1969.; Władysław Kowalenko . Słownik starożytności słowiańskich: encyklopedyczny zarys kultury T. 3, Część 1, 1991; Benedykt Zientara . Dzieje gospodarcze Polski do 1939. 1969. s.90; Leszek Bednarczuk . Języki indoeuropejskie, T. 2, 1986 s. 772
[ edytuj ] Bibliografia
- Michał Sczaniecki : Powszechna historia państwa i prawa. Warszawa: LexisNexis, 2003, s. 77. ISBN 83-7334-030-0 .
Home Page , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

