Leopold Cehak

	Leopold Cehak
	generał brygady
Data i miejsce urodzenia	29 października 1889 ; Przemyśl
Data i miejsce śmierci	8 maja 1946 ; Nicea
	Przebieg służby
Lata służby	od 1914
Stanowiska	dowódca 30 DP
Główne wojny i bitwy	I wojna światowa , ; wojna polsko-bolszewicka , ; wojna obronna 1939 r.
	Odznaczenia

Leopold Jan Cehak (ur. 29 października 1889 w Przemyślu , zm. 8 maja 1946 w Nicei we Francji ) – kapitan artylerii Cesarskiej i Królewskiej Armii , generał brygady Wojska Polskiego .

[ edytuj ] Życiorys

[ edytuj ] Młodość i I wojna światowa

W 1909 ukończył gimnazjum w Przemyślu i zdał maturę. W latach 1909-1914 studiował na Wydziale Prawno-Politycznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie . Po wybuchu I wojny światowej służył w armii austriackiej. Został wysłany do jednorocznej Oficerskiej Szkoły Rezerwy w Przemyślu, po czym podjął służbę wojskową kolejno w 30 Pułku Artylerii Polowej , 21 Dywizji Strzelców i 24 Pułku Artylerii Polowej . Walczył w 1916 na froncie rumuńskim, a w 1918 na froncie włoskim.

[ edytuj ] Wojna z bolszewikami

Od 2 listopada 1918 służył w odrodzonym Wojsku Polskim. Pełnił następujące funkcje: dowódcy baterii zapasowej w 11 Pułku Artylerii Polowej (do 1 marca 1919), dowódcy dywizjonu w 2 Pułku Artylerii Ciężkiej , a następnie dowódcy 2 pac (do 16 października 1919) i dowódcy dywizjonu w 4 Pułku Artylerii Ciężkiej .

[ edytuj ] Okres międzywojenny

15 marca 1920 ukończył VIII kurs w Centrum Studiów Artyleryjskich w Warszawie , a w 1921 – kurs dowódców dywizjonów w Szkole Strzeleckiej Artylerii w Toruniu . Od 17 kwietnia 1921 pełnił funkcję dowódcy 4 Dywizjonu Artylerii Ciężkiej, a następnie – dowódcy dywizjonu w 8 Pułku Artylerii Ciężkiej . 12 grudnia 1921 objął stanowisko instruktora na kursie dowódców dywizjonów w Szkole Strzeleckiej Artylerii w Toruniu. Od 24 stycznia 1923 pełnił funkcję zastępcy dowódcy, a następnie dowódcy 3 Pułku Artylerii Polowej Legionów w Zamościu . W styczniu 1930 mianowany został dowódcą 6 Grupy Artylerii we Lwowie ^[1]. 14 marca 1932 został II dowódcą piechoty dywizyjnej 19 Dywizji Piechoty w Wilnie ^[2]. W grudniu 1934 mianowany został szefem Departamentu Artylerii Ministerstwa Spraw Wojskowych ^[3]. Rozkazem Ministra Spraw Wojskowych z 28 stycznia 1938 został wyznaczony na stanowisko dowódcy 30 Poleskiej Dywizji Piechoty w Kobryniu .

[ edytuj ] Kampania wrześniowa 1939

W marcu 1939 30 DP została zmobilizowana i przewieziona transportem kolejowym w rejon koncentracji koło Działoszyna , wchodząc w skład Grupy Operacyjnej "Piotrków" ( Armia "Łódź" , gen. Juliusza Rómmla ). Od 1 września 1939 toczyła ciężkie walki graniczne przeciwko dwóm niemieckim dywizjom. Następnie prowadziła ciężkie walki opóźniające. Stoczyła krwawe bitwy pod Szczercowem , Jeżowem , Żyrardowem . Od 13 września broniła twierdzy Modlin na odcinku "Twierdza" – aż do jej kapitulacji 29 września.

[ edytuj ] Niewola niemiecka i lata powojenne

Po kapitulacji przebywał w niewoli niemieckiej, w oflagu VIIIE Johannisbrunn (od 30 października 1940 do 27 kwietnia 1942) i oflagu VIIA Murnau (od 29 kwietnia 1942 do 29 kwietnia 1945). Po uwolnieniu przez wojska amerykańskie, wyjechał do Nicei do Francji , gdzie zamieszkał w hotelu "Imperator" wraz z innymi polskimi generałami przybyłymi z obozów jenieckich. Zmarł 8 maja 1946 w Nicei, gdzie został pochowany na miejscowym cmentarzu.

[ edytuj ] Ordery i odznaczenia

List gen. L. Cehaka z Oflagu w Murnau

[ edytuj ] Awanse

chorąży – 1913
podporucznik – 1914
porucznik – 1915
kapitan – 1918
major – 1920
podpułkownik – 1922
pułkownik – 1924
generał brygady – 1936

Przypisy

↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 1 z 21.01.1930 r.
↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 6 z 23.03.1932 r.
↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 14 z 22.12.1934 r.

[ edytuj ] Bibliografia

Piotr Stawecki, Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 1994, ISBN 83-11-08262-6 .
Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generałowie Polski Niepodległej, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione.

[0] Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 1 z 21.01.1930 r.

[1] Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 6 z 23.03.1932 r.

[2] Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 14 z 22.12.1934 r.

[1]

[2]

[3]

Wikipedia - Wolna Encyklopedia