Ludwik August Burbon
Ludwik August Burbon, fr. Louis-Auguste de Bourbon (ur. 31 marca 1670 w Saint-Germain-en-Laye , zm. 14 maja 1736 w Sceaux ) - najstarszy nieślubny syn króla Ludwika XIV , i jego oficjalnej metresy - Françoise-Athénaïs, markizy de Montespan .
Ludwik August był ulubionym synem Ludwika. 19 marca 1692 r. poślubił on Annę Ludwikę Benedyktę Burbon-Condé ( 8 listopada 1676 - 23 stycznia 1753 ), córkę Henryka Juliusza Burbona , księcia de Condé , i Anny Henrietty, córki Edwarda Wittelsbacha księcia Palatynatu-Simmern. Para miała 7 dzieci, ale wszystkie one zmarły bezdzietnie:
- córka ( 11 - 26 września 1694 ), Mademoiselle de Dombes
- Ludwik Konstantyn ( 27 listopada 1695 - 28 września 1698 ), książę de Dombes
- córka ( 21 grudnia 1697 - 24 sierpnia 1699 ), Mademoiselle d'Aumale
- Ludwik August II ( 4 marca 1700 - 30 września 1755 ), książę d'Aumale i de Dombes
- Ludwik Karol ( 15 października 1701 - 13 lipca 1775 ), hrabia d'Eu
- Karol ( 31 marca 1704 - 2 września 1708 ), książę d'Aumale
- Ludwika Franciszka ( 4 grudnia 1707 - 19 sierpnia 1743 ), mademoiselle du Maine
[ edytuj ] Plany Ludwika XIV
Podobnie jak wszystkie inne nieślubne dzieci króla z Markizą de Montespan, Ludwik August został uznany przez ojca. Stało się to 20 grudnia 1673 r. Został również księciem Maine. Później został pułkownikiem-generałem oddziałów szwajcarskich. Brał udział w licznych wojnach toczonych wówczas przez Francję u boku marszałka Luksemburskiego . W 1681 r. otrzymał tytuły księcia de Dombes i hrabiego d'Eu. W 1686 r. został księciem d'Aumale i kawalerem Orderu Świętego Ducha . W 1688 r. otrzymał awans na generała-porucznika.
W lecie 1714 Ludwik XIV umieścił Ludwika Augusta razem z jego braćmi w linii sukcesji tronu, na wypadek gdyby jego ślubni potomkowie wymarli. Tą kontrowersyjną decyzję podjął, ponieważ w ciągu jednego roku, zmarli nagle aż trzej jego kolejni następcy, i jedynym jego spadkobiercą został mały Ludwik , książę Andegawenii . Gdyby ten ostatni zmarł, mogłaby rozpocząć się we Francji wojna domowa o francuską sukcesję - między potomkami Filipa V , króla Hiszpanii , a potomkami Filipa II , księcia Orleanu . W tym celu król uznał swoje nieślubne dzieci, ale spotkało się to oczywiście z niechęcią innych francuskich książąt np. książąt Kondeuszy czy książąt Orleańskich.
W sierpniu 1715 zdrowie króla znacznie się pogorszyło. 22 sierpnia Ludwik nie był w stanie uczestniczyć w paradzie wojskowej w ogrodach Wersalu, i Ludwik August zastąpił ojca. To publiczne wywyższenie Ludwika Augusta, jeszcze bardziej zaniepokoiło książąt Orleańskich. 1 września 1715 król zmarł. Jego testament ustanowił nad nowym małoletnim królem dwóch regentów : księcia Orleanu i księcia Maine. Już następnego dnia książę Orleanu w Parlamencie unieważnił ten testament.
[ edytuj ] Koniec nadziei
Pokłócony z księciem Orleanu, Ludwik August razem ze swoją żoną dołączyli do spisku Cellamare'a . Ufali, że nowym regentem zostanie król Hiszpanii. Intryga nie powiodła się, spiskowcy zostali ujawnieni i zesłani na wygnanie, co ostatecznie pogrzebało ich królewskie ambicje. Ludwik został osadzony w Doullens , a jego żona w Dijon . Uwolnieni w 1720 r. nie mieszali się już do polityki. Ludwik zamieszkał z żoną w swojej posiadłości w Sceaux , gdzie zmarł w 1736 r.
Home Page , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

