Mahamadou Issoufou
| Mahamadou Issoufou | |
| |
|
| Data i miejsce urodzenia | 1952 Dandadji |
| |
|
| Przynależność polityczna | Nigerska Partia na rzecz Demokracji i Socjalizmu (PNDS) |
| Okres urzędowania | od 7 kwietnia 2011 |
| Poprzednik | Salou Djibo |
| |
|
| Przynależność polityczna | PNDS |
| Okres urzędowania | od 17 kwietnia 1993 do 28 września 1994 |
| Poprzednik | Amadou Cheiffou |
| Następca | Souley Abdoulaye |
| |
|
| Okres urzędowania | od lutego 1995 do 27 stycznia 1996 |
| |
|
Mahamadou Issoufou (ur. 1952) – nigerski polityk, premier w latach 1993-1994, przewodniczący Zgromadzenia Narodowego w latach 1995-1996. Przewodniczący Nigerskiej Partii na rzecz Demokracji i Socjalizmu (PNDS) od 1990. Zwycięzca wyborów prezydenckich w 2011, prezydent Nigru od 7 kwietnia 2011.
Spis treści |
[ edytuj ] Edukacja i praca zawodowa
Mahamadou Issoufou pochodzi z ludu Hausa , urodził się w Dandaji w regionie Tahoua . W 1971 ukończył edukację na poziomie średnim. W 1975 uzyskał licencjat z matematyki na Uniwersytecie w Niamey . Rok później zdobył tytuł magistra matematyki na Université des Sciences et Techniques du Languedoc de Montpellier w Montpellier . W 1979 uzyskał na natomiast tytuł inżyniera górnictwa cywilnego na Ecole Nationale Supérieure des Mines w Saint-Étienne [1] .
W latach 1980-1985 zajmował stanowisko dyrektora Kopalni Narodowych w Ministerstwie Kopalnictwa i Przemysłu. W późniejszym czasie pełnił funkcję sekretarza generalnego i dyrektora spółki wydobywczej SOMAIR (1985-1992). W grudniu 1990 założył Nigerską Partię na rzecz Demokracji i Socjalizmu (PNDS, Parti Nigerien pour la Democratie et le Socialisme) [1] .
[ edytuj ] Premier i przewodniczący parlamentu
Po wprowadzeniu w kraju systemu wielopartyjnego przez prezydenta Ali Saibou , wziął udział w pierwszych demokratycznych wyborach prezydenckich w Nigrze w 1993. W pierwszej turze głosowania 27 lutego 1993 zajął trzecie miejsce, zdobywając 15, 92% głosów [2] . Po wyborach parlamentarnych z 14 lutego 1993 PNDS zdobyła 13 mandatów i uformowała koalicję rządową wspólnie z Konwencją Demokratyczną i Społeczną (CDS). 17 kwietnia 1993 Issoufou zajął stanowisko premiera Nigru [3] .
Okres jego premierostwa charakteryzował się niestabilnością polityczną w kraju i rywalizacją z prezydentem Mahamane Ousmane z CDS. We wrześniu 1994 prezydent wydał dekret ograniczający uprawnienia premiera. W rezultacie 28 września 1994 premier Issoufou podał się do dymisji i wycofał PNDS z koalicji rządzącej. Oznaczało to utratę przez nią większości parlamentarnej. W konsekwencji prezydent zarządził na styczeń 1995 nowe wybory parlamentarne. Wybory wygrała opozycyjna partia MNSD i utworzyła wspólny rząd z PNDS, na czele którego stanął Hama Amadou . Od lutego 1995 do stycznia 1996 Issoufou pełnił funkcję przewodniczącego Zgromadzenia Narodowego [4] .
W sytuacji przeciągającego się kryzysu władzy, inicjatywę przejęło wojsko. 27 stycznia 1996 oficer Ibrahim Baré Maïnassara dokonał w kraju wojskowego zamachu stanu . Mahamadou Issoufou, razem z prezydentem Ousmane i premierem Amadou, został umieszczony w areszcie domowym do 24 kwietnia 1996. W lutym, wspólnie z nimi, wystąpił z nakazu nowych władz w telewizyjnym orędziu, oświadczając że powodem zamachu było wadliwe funkcjonowanie systemu politycznego i nawołując do zmian w prawie [4] [5] .
[ edytuj ] Wybory 1996
Po dokonaniu zamachu stanu, władzę w Nigrze przejęła junta , która zakazała działalności partii politycznych i zawiesiła konstytucję. Wiosną 1996 uchwaliła nowa ustawę zasadniczą i ogłosiła nowe wybory prezydenckie [6] . W wyborach prezydenckich z 7-8 lipca Issoufou zajął czwarte miejsce, zdobywając 7, 6% głosów. Wybory wygrał Ibrahim Baré Maïnassara z wynikiem 52, 22% głosów [2] . Zdaniem obserwatorów wybory były formalnością i zostały sfałszowane [6] [5] . Od 26 lipca do 12 sierpnia 1996 Issoufou był przetrzymywany w areszcie domowym [5] .
[ edytuj ] Lider opozycji
17 października 1999 wziął udział w wyborach prezydenckich, które zorganizowano po obaleniu i zabójstwie prezydenta Ibrahima Baré Maïnassary w czasie zamachu stanu. W pierwszej turze wyborów 17 października 1999 zajął drugie miejsce z wynikiem 22, 79%, przegrywając z Mamadou Tandją . W drugiej turze 24 listopada 1999 przegrał z Tandją stosunkiem głosów 40, 1% do 59, 9% [2] . W listopadowych wyborach parlamentarnych dostał się za to do Zgromadzenia Narodowego z okręgu Tahoua [7] .
W 2004 po raz kolejny uczestniczył w wyborach prezydenckich. W pierwszej turze 16 listopada 2004 zdobył 24, 6% głosów, przegrywając z urzędującym Mamadou Tandją (40, 67%). W drugiej turze głosowania 4 grudnia 2004 przegrał z Tandją, uzyskując 34, 47% głosów [2] [8] . W wyborach parlamentarnych 4 grudnia 2004 został ponownie wybrany deputowanym do Zgromadzenia Narodowego [9] .
[ edytuj ] Prezydent
Po obaleniu prezydenta Tandji w wyniku zamachu stanu w lutym 2010, po raz kolejny wziął udział w wyborach prezydenckich , zorganizowanych przez juntę wojskową, która zadeklarowała powrót do rządów cywilnych w ciągu jednego roku. W pierwszej turze wyborów z 31 stycznia 2011 zajął pierwsze miejsce, uzyskawszy 36% głosów poparcia. Jego partia PNDS zdobyła natomiast najwięcej mandatów w parlamencie. W drugiej turze z 12 marca 2011 zdobył 58% głosów, pokonując byłego premiera Seyniego Oumarou [10] [11] . 7 kwietnia 2011 został zaprzysiężony na 5-letnią kadencję [12] .
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Portrait de ELHADJ MAHAMADOU ISSOUFOU ( fr. ). pnds-tarayya.net. [dostęp 2011-03-15].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Elections in Niger ( ang. ). African Elections Database. [dostęp 2 lipca 2009].
- ↑ Elections in Niger ( ang. ). Africam Elections Database. [dostęp 2 lipca 2009].
- ↑ 4,0 4,1 The rise to power of an opposition party the MNSD in Niger Republic ( ang. ). UNISA Online. [dostęp 2 lipca 2009].
- ↑ 5,0 5,1 5,2 Niger: A major step backwards ( ang. ). Amnesty International, 15 października 19. [dostęp 2 lipca 2009].
- ↑ 6,0 6,1 Alison Behnke: Niger in Pictures (s.33-35) ( ang. ). [dostęp 2 lipca 2009].
- ↑ LISTE DES Députés ET LEURS Suppléants PAR CIRCONSCRIPTIONS Électorales ( fr. ). National Assembly website. [dostęp 2 lipca 2009].
- ↑ Incumbent wins Niger presidential poll ( ang. ). Afrol News, 8 grudnia 2004. [dostęp 2 lipca 2009].
- ↑ List of deputies elected in the 2004 election by constituency ( fr. ). National Assembly website. [dostęp 2 lipca 2009].
- ↑ Junta hails "model" vote as Niger chooses leader ( ang. ). Reuters, 12 marca 2011. [dostęp 2011-03-13].
- ↑ Niger's Issoufou wins poll to end junta rule ( ang. ). Reuters, 14 marca 2011. [dostęp 2011-03-15].
- ↑ Niger: Junta hands over to President Mahamadou Issoufou ( ang. ). BBC News, 7 kwietnia 2011. [dostęp 2011-04-07].
|
|||||||||||
|
|||||||
| Walka na noże w amerykańskiej kampanii prezydenckiej |
|
Zaostrza się kampania prezydencka w USA, pełna wzajemnych oskarżeń i ataków personalnych. Prezydent Barack Obama określa swego republikańskiego oponenta Mitta Romney'a mianem bezlitosnego kapitalisty, Romney natomiast oskarża go o powiększenie długu publicznego. |
| Największe organizacje lekarzy powołały sztab kryzysowy |
|
Najważniejsze organizacje lekarskie w Polsce powołały sztab kryzysowy. Wezwał on medyków i świadczeniodawców do niepodpisywania umów z NFZ na wystawianie recept refundowanych. |
| Nowy wiersz Grassa, tym razem na temat Grecji |
|
W niecałe dwa miesiące po opublikowaniu krytykującego Izrael wiersza niemiecki laureat literackiej nagrody Nobla Guenter Grass ponownie wdał się w poetycką polemikę na aktualny polityczny temat - tym razem postępowania UE wobec pogrążonej w kryzysie Grecji. |
| Odwrócenie trendów? PO już nie traci |
|
Platforma Obywatelska zyskuje na poparciu, PiS traci. Różnica między tymi partiami wynosi 10 procent - takie są wyniki najnowszego sondażu telefonicznego TNS Polska dla programu Forum w Telewizji Polskiej. |
| Kombatanci upokorzeni na granicy? PiS interweniuje |
|
Klub Parlamentarny PiS domaga się od premiera reakcji na potraktowanie kombatantów na granicy polsko-białoruskiej. Weterani, którzy jechali do Polski na zjazd łagierników-żołnierzy AK, zostali - według PiS - upokorzeni przez polską Straż Graniczną. |

