Mantua

	Mantua
	Herb
Państwo	Włochy
Region	Lombardia
Prowincja	Mantua
Powierzchnia	63 km²
Populacja (2004); - liczba ludności ; - gęstość	; 46 372; 736, 1/km²
Numer kierunkowy	0376
Kod pocztowy	46100
Patron	św. Anzelm z Lukki
Kod ISTAT	020030
	Położenie na mapie Włoch ; Mantua
	45°10′N 10°48′E / 45.167, 10.8 Na mapach: 45°10′N 10°48′E / 45.167, 10.8

Ten artykuł dotyczy miasta i gminy we Włoszech. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa .

Palazzo ducale

Mantua ( wł. Mantova, w lokalnym dialekcie emilijskim Mantua) – miasto i gmina we Włoszech , w regionie Lombardia , w prowincji Mantua .

Według danych na rok 2004 gminę zamieszkują 46 372 osoby, 736, 1 os./km². Miasto położone jest między trzema sztucznymi jeziorami: Lago Superiore, Lago di Mezzo i Lago Inferiore, przez które przepływa rzeka Mincio . Czwarte jezioro, położone na południe od miasta Lago Pajolo, wyschło pod koniec XVIII w. Mantua przez wiele wieków stanowiła ośrodek niezależnego margrabstwa (a następnie księstwa) rządzonego przez ród Gonzagów .

Mantuę, jako miejsce drugoplanowe akcji wybrał William Szekspir w dramacie " Romeo i Julia ". Mantua jest także miejscem akcji opery " Rigoletto ", Giuseppe Verdiego .

[ edytuj ] Historia

Panorama

Pierwsze ślady osadnictwa pochodzą z 2000 r. p.n.e. W VI w. p.n.e. powstała osada etruska . Według tradycji etruskiej Mantua została założona przez Ocnusa . Nazwa miasta miała pochodzić od imienia boga świata podziemnego Mantusa . Miasto zostało zdobyte przez celtyckie (galijskie) plemię Cenomanów , a następnie między I i II wojną punicką przez Rzym . W 70 r. p.n.e. w miejscowości Andes (obecnie Virgilio ) pod Mantuą urodził się Wergiliusz . W późniejszym okresie miasto zostało zasiedlone przez weteranów Oktawiana Augusta . Po upadku cesarstwa zachodniorzymskiego Mantuą władali Odoaker , Ostrogoci , Bizancjum ( Egzarchat Rawenny ), Longobardowie i Frankowie .

W 593 ^[1] zdobyta przez Agilulfa , króla Longobardów . W 774 Longobardowie zostali pobici przez Karola Wielkiego , a Mantua weszła w skład państwa Franków.

W I połowie XI w. Mantuą rządził komes , a później markiz Bonifacy III z Toskanii , który tu umiejscowił swą stolicę. Po jego śmierci władzę przejęła jego najmłodsza córka Matylda Toskańska , która wg podania ufundowała kościół Rotonda di San Lorenzo ( 1082 ). Po śmierci Matyldy w 1115 Mantua stała się wolną komuną. W 1198 Alberto Pitentino zmienił bieg rzeki Mincio i utworzył cztery jeziora otaczające miasto, zwiększając jego obronność. W 1215 lub 1216 podestą został Gwelf Rambertino Buvalelli . W czasie wojen Gibelinów z Gwelfami władzę w mieście zdobył w 1273 Pinamonte Bonacolsi zapoczątkowując rządy Bonacolsich . 16 sierpnia 1328 został obalony ostatni z Bonacolsich, Rinaldo , a władzę przejął Kapitan Ludu (wł. Capitano del Popolo) Luigi I Gonzaga , który wcześniej, w 1318 był podestą. Gonzagowie rządzili miastem aż do 1708 , kiedy po śmierci ostatniego z nich Karola IV przejęli je Habsburgowie . Pod ich rządami powstała w Mantui Królewska Akademia Nauk i Sztuk, teatr oraz wiele pałaców.

4 czerwca 1796 miasto zajęły wojska Napoleona . Od marca 1797 tworzony jest tutaj trzeci batalion "Legionów Polskich posiłkujących Lombardię" pod szefem Ludwikiem Dembowskim. W 1799 r. miasto było oblegane przez wojska austriackie, które walczyło z Francją w ramach drugiej wojny koalicyjnej. Obrońcami byli m.in. legioniści polscy. 29 lipca podpisano układ kapitulacyjny, zgodnie z którym legioniści – dawni żołnierze austriaccy – mieli zostać wydani Austriakom. Z Mantui wydostało się tylko ok. 300 Polaków, którzy wmieszani pomiędzy Francuzów uniknęli zatrzymania.

W 1866 Mantua weszła w skład Królestwa Włoch .

W 2008 roku Mantua wraz z pobliską Sabbionetą zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO .

[ edytuj ] Zabytki

Do najciekawszych miejsc i zabytków Mantui należą:

Piazza Sordello
Pałac Książęcy (Palazzo Ducale)
Duomo ( katedra )
Palazzo Te
Basilica di Sant'Andrea
Piazza delle Erbe
Rotonda di San Lorenzo
Torre dell'Orologio
Palazzo della Ragione
Palazzo del Podestà
Torre della Gabbia
Tempio di San Sebastiano
Palazzo di San Sebastiano (Largo XXIV Maggio)
Casa del Mantegna
Palazzo D'Arco
Teatro Bibiena
Casa di Rigoletto
Palazzo Valenti Gonzaga
Casa della beata Osanna Andreasi

[ edytuj ] Miasta partnerskie

Przypisy

↑ Praca zbiorowa: Oxford - Wielka Historia Świata. Średniowiecze. Wędrówka ludów - Merowingowie. T. 15. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2006, s. 235. ISBN 83-7425-025-9 .

[ edytuj ] Linki zewnętrzne

Źródło danych: Istituto Nazionale di Statistica

[0] Praca zbiorowa: Oxford - Wielka Historia Świata. Średniowiecze. Wędrówka ludów - Merowingowie. T. 15. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2006, s. 235. ISBN 83-7425-025-9 .

[1]

Wikipedia - Wolna Encyklopedia