Marilyn Monroe – Wiki

Marilyn Monroe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji , szukaj
Marilyn Monroe
Monroe w filmie Książę i aktoreczka, 1957 rok.
Monroe w filmie Książę i aktoreczka , 1957 rok.
Prawdziwe imię i nazwisko Norma Jeane Mortenson (później Norma Jeane Baker)
Data i miejsce urodzenia 1 czerwca 1926
Los Angeles , Stany Zjednoczone
Data i miejsce śmierci 5 sierpnia 1962
Los Angeles , Stany Zjednoczone
Zawód aktorka , modelka , piosenkarka , producent filmowy
Współmałżonek James Dougherty (1942–1946)
Joe DiMaggio (1954–1954)
Arthur Miller (1956–1961)
Lata aktywności 1947 – 1962
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Marilyn Monroe w Wikicytatach
Strona internetowa

Marilyn Monroe ("MM"), właśc. Norma Jeane Mortenson, Norma Jeane Baker (ur. 1 czerwca 1926 w Los Angeles , zm. 5 sierpnia 1962 tamże) − amerykańska modelka i aktorka filmowa , gwiazda filmowa , legenda światowego kina lat 50. i 60. XX w.

Spis treści

[ edytuj ] Życiorys

[ edytuj ] Wczesne lata

Martin Edward Mortensen (piekarz) i Gladys Pearl Monroe (montażystka filmowa) rozeszli się przed narodzeniem Normy Jeane, zarejestrowanej potem w urzędzie jako Mortenson (prawdziwego, biologicznego ojca, nigdy nie ustalono, prawdopodobnie był nim Charles Stanley Gifford[ potrzebne źródło ], pracujący razem z Gladys w studiu RKO ), w młodości znanej też jako Baker po pierwszym mężu Gladys, którym był John Newton Baker i z tym nazwiskiem została ochrzczona przez matkę. Wychowywana w rodzinach zastępczych i sierocińcu.

19 czerwca 1942, w wieku 16 lat, po raz pierwszy wyszła za mąż za 21-letniego Jamesa Dougherty'ego , pracownika fabryki samolotów. 13 września 1946, po przeszło czterech latach małżeństwa rozwiedli się.

[ edytuj ] Kariera

Jako modelka prezentowała kostiumy kąpielowe. 29 lipca 1946 została zauważona przez Howarda Hughesa , szefa studia filmowego RKO, a w sierpniu wezwana do biura Bena Lyona , kierownika ds. obsady. Tam obrała pseudonim sceniczny Marilyn (imię Marilyn Miller (1898–1936), aktorki, wybrane przez Lyona) Monroe (nazwisko panieńskie matki), lecz pierwszy kontrakt (za namową agenta) podpisała z wytwórnią filmową 20th Century Fox .

W latach 1947-1948 wystąpiła w kilku filmach, z których żaden nie odniósł większych sukcesów i wytwórnia filmowa 20th Century Fox nie przedłużyła z nią kontraktu.

Wróciła do zawodu modelki oraz wstąpiła do szkoły aktorskiej. W 1949 pozowała nago do zdjęć, które w 1953 (kupione przez Hugh Hefnera ) ukazały się w pierwszym numerze Playboya .

W 1950 zagrała małe role w kilku filmach, dwie z nich zauważyli widzowie i producenci. W 1952 (już jako znana aktorka) po raz pierwszy jako "platynowa blondynka" wystąpiła w filmie Małpia kuracja, a w 1953 w filmie Mężczyźni wolą blondynki , który przyniósł jej status gwiazdy i sławę. Platynowe blond włosy i malowane na policzku znamię, charakterystyczne znaki uwodzicielskiego stylu, były tak naprawdę inspirowane wizerunkiem artystycznym Jean Harlow , aktorki lat trzydziestych wylansowanym w filmie Platynowa blondynka (1931) [1] .

Słynna scena wykonania piosenki Diamonds Are a Girl's Best Friend w filmie Mężczyźni wolą blondynki (1953 r.)

W początku lutego 1952 poznała Joego DiMaggio , słynnego baseballistę , a 14 stycznia 1954 po raz drugi wyszła za mąż. 27 października 1954, po 274 dniach burzliwego małżeństwa (ona niewierna, on zazdrosny) rozwiedli się.

15 września 1954 wystąpiła w słynnej scenie z uniesioną podmuchem z kanału wentylacyjnego metra białą sukienką, w trakcie realizacji filmu Słomiany wdowiec w Nowym Jorku . Podczas zdjęć Monroe, spotkała tam aktorkę Ginę Lollobrigidę .

12 grudnia 1955 spotkała podczas premiery filmu Tatuowana róża aktorkę Jayne Mansfield .

29 czerwca 1956 po raz trzeci wyszła za mąż za Arthura Millera , dramaturga , dokonując konwersji na judaizm reformowany . W trakcie najdłuższego małżeństwa dwukrotnie poroniła . 29 października 1956 uczestniczyła (między innymi z Brigitte Bardot ) w dorocznej gali z udziałem Elżbiety II w Empire Theatres w Londynie . 20 stycznia 1961, po przeszło czterech latach małżeństwa, para rozwiodła się. Rozstanie przypieczętowali wspólnym filmem (o sobie) Skłóceni z życiem, którego scenariusz napisał Miller, a wystąpiła w nim Marilyn.

Nadużywała alkoholu i barbituranów , popadała w coraz częstsze i dłuższe depresje , chorowała na bulimię , sprawiała coraz większe problemy na planie, opóźniając realizację filmów. Wraz z rozpoczęciem zdjęć do filmu Słodki kompromis stała się bardziej punktualna. Niechęć reżysera do aktorki, złe traktowanie przez wytwórnię Fox (oskarżającą ją niesłusznie o opóźnianie zdjęć) spowodowało rozwiązanie umowy z wytwórnią. Kroplą przelewającą czarę było opuszczenie planu, aby zaśpiewać Happy Birthday z okazji 45 urodzin Johna F. Kennedy'ego .

[ edytuj ] Śmierć

5 sierpnia 1962 znaleziono ją martwą w jej domu w Brentwood w Los Angeles , nagą na łóżku ze słuchawką telefoniczną w dłoni. Przyczyną zgonu, wg protokołu z sekcji zwłok, było przedawkowanie środków nasennych ( barbituranów ), choć nadal niewyjaśnione są ostatecznie tajemnicze okoliczności jej śmierci [2] [3] .

Istnieją hipotezy, iż nie był to przypadek, a morderstwo (zaaplikowanie leków) upozorowane na samobójstwo, z powodu jej związków z rodziną Kennedych oraz komunistami [4] . Aktorka romansowała zarówno z Johnem F. Kennedym , jak i jego bratem, Robertem F. Kennedym [5] . Pojawiały się więc spekulacje, że miała dostęp nie tylko do sypialni tych dwóch polityków, ale także do tajemnic państwowych i stała się z tego powodu zagrożeniem dla wpływowych kręgów politycznych. Za śmierć Marilyn obwiniano amerykańskie służby specjalne, a nawet samą rodzinę Kennedych. Silny wpływ na popularność hipotezy o morderstwie miał fakt, że zamordowano Johna F. Kennedy'ego i jego brata Roberta F. Kennedy'ego.

[ edytuj ] Filmografia

Pół żartem, pół serio , film z 1959 roku.
Filmy fabularne
  • 1962: Something's Got to Give jako Ellen Wagstaff Arden
  • 1961: Skłóceni z życiem (The Misfits) jako Roslyn Taber
  • 1960: Pokochajmy się (Let's Make Love) jako Amanda Dell
  • 1959: Pół żartem, pół serio (Some Like It Hot) jako Sugar Kane Kowalczyk
  • 1957: Książę i aktoreczka (The Prince and the Showgirl) jako Elsie Marina
  • 1956: Przystanek autobusowy (Bus Stop) jako Cherie
  • 1955: Słomiany wdowiec (The Seven Year Itch) jako Dziewczyna
  • 1954: Rzeka bez powrotu (River of No Return) jako Kay Weston
  • 1954: Nie ma jak show (There's No Business Like Show Business) jako Vicky
  • 1953: Jak poślubić milionera (How to Marry a Millionaire) jako Pola Debevoise
  • 1953: Mężczyźni wolą blondynki (Gentlemen Prefer Blondes) jako Lorelei Lee
  • 1953: Niagara jako Rose Loomis
  • 1952: Małpia kuracja (Monkey Business) jako Panna Lois Laurel
  • 1952: Na krawędzi (Clash by Night) jako Peggy
  • 1952: Uprzejmie informujemy, że nie są państwo małżeństwem (We're Not Married!) jako Annabel Jones Norris
  • 1952: O. Henry przy pełnej widowni (Full House) jako Prostytutka (fragment "The Cop and the Anthem")
  • 1952: Proszę nie pukać (Don't Bother to Knock) jako Nell Forbes
  • 1951: Pobierzmy się (Let's Make It Legal) jako Joyce
  • 1951: Pamiętniki Don Giovanniego (Love Nest) jako Roberta 'Bobbie' Stevens
  • 1951: As Young as You Feel jako Harriet
  • 1951: Opowieść z rodzinnych stron (Home Town Story) jako Iris Martin
  • 1950: Wszystko o Ewie (All About Eve) jako Panna Claudia Casswell
  • 1950: Asfaltowa dżungla (The Asphalt Jungle) jako Angela Phinlay
  • 1950: Right Cross jako Dusky Ledoux (niewymieniona w czołówce)
  • 1950: Podróż do Tomahawk (A Ticket to Tomahawk) jako Clara (niewymieniona w czołówce)
  • 1950: Błyskawica (The Fireball) jako Polly
  • 1949: Szczęśliwa miłość (Love Happy) jako Klientka
  • 1948: Dziewczęta z chóru (Ladies of the Chorus) jako Peggy Martin
  • 1948: Green Grass of Wyoming jako Epizod z Square Dance (niewymieniona w czołówce)
  • 1948: Scudda-Hoo! Scudda-Hay! jako Dziewczyna w kajaku (niewymieniona w czołówce)
  • 1948: You Were Meant for Me (niewymieniona w czołówce)
  • 1947: Dangerous Years jako Evie, kelnerka w Gopher Hole
  • 1947: Szokująca panna Pilgrim (The Shocking Miss Pilgrim) jako Operatorka telefonu (niewymieniona w czołówce)
Producent wykonawczy

[ edytuj ] Nagrody i nominacje

W filmie Książę i aktoreczka z 1957 roku.
Złote Globy
Henrietta Award
  • 1962 − ulubiona aktorka filmowa na świecie
  • 1954 − ulubiona aktorka filmowa na świecie
Nagrody BAFTA
David di Donatello

[ edytuj ] Upamiętnia ją


Przypisy

  1. Kronika Kobiet, Warszawa 1993, s.474.
  2. Marilyn Monroe's Official Web site .::. Biography
  3. Adam Victor The Marilyn Encyclopedia ISBN 1-58567-188-6
  4. Marilyn, ostatnie seanse, Warszawa 2008
  5. Kronika Kobiet, Warszawa 1993, s.554.

[ edytuj ] Linki zewnętrzne

Nagrody
Poprzednik
Rosalind Russell
za Ciotka Mame
Złoty Glob dla Najlepszej aktorki w filmie komediowym lub musicalu
1960
za Pół żartem, pół serio
Następca
Shirley MacLaine
za Garsoniera


Walka na noże w amerykańskiej kampanii prezydenckiej
Zaostrza się kampania prezydencka w USA, pełna wzajemnych oskarżeń i ataków personalnych. Prezydent Barack Obama określa swego republikańskiego oponenta Mitta Romney'a mianem bezlitosnego kapitalisty, Romney natomiast oskarża go o powiększenie długu publicznego.



Największe organizacje lekarzy powołały sztab kryzysowy
Najważniejsze organizacje lekarskie w Polsce powołały sztab kryzysowy. Wezwał on medyków i świadczeniodawców do niepodpisywania umów z NFZ na wystawianie recept refundowanych.



Nowy wiersz Grassa, tym razem na temat Grecji
W niecałe dwa miesiące po opublikowaniu krytykującego Izrael wiersza niemiecki laureat literackiej nagrody Nobla Guenter Grass ponownie wdał się w poetycką polemikę na aktualny polityczny temat - tym razem postępowania UE wobec pogrążonej w kryzysie Grecji.



Odwrócenie trendów? PO już nie traci
Platforma Obywatelska zyskuje na poparciu, PiS traci. Różnica między tymi partiami wynosi 10 procent - takie są wyniki najnowszego sondażu telefonicznego TNS Polska dla programu Forum w Telewizji Polskiej.



Kombatanci upokorzeni na granicy? PiS interweniuje
Klub Parlamentarny PiS domaga się od premiera reakcji na potraktowanie kombatantów na granicy polsko-białoruskiej. Weterani, którzy jechali do Polski na zjazd łagierników-żołnierzy AK, zostali - według PiS - upokorzeni przez polską Straż Graniczną.



Home Page , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,