Montgomery Clift

Montgomery Clift
Montgomery Clift około 1948 roku
Prawdziwe imię i nazwisko	Edward Montgomery Clift
Data i miejsce urodzenia	17 października 1920 Omaha
Data i miejsce śmierci	23 lipca 1966 Nowy Jork
Zawód	aktor
Lata aktywności	1935 – 1966
Multimedia w Wikimedia Commons

Edward Montgomery Clift (ur. 17 października 1920 w Omaha , zm. 23 lipca 1966 w Nowym Jorku ) – amerykański aktor filmowy i teatralny.

Biografia

Wczesne lata

Clift urodził się jako Edward Montgomery Clift w Omaha w stanie Nebraska , jako syn Williama Brooksa Clifta, wiceprezesa Narodowego Banku Omaha i Ethel Fogg (nazywana "Sunny"). Clift miał bliźniaczą siostrę Robertę (aka Ethel) oraz brata, Williama Brooksa Jr, który miał nieślubnego syna z aktorką Kim Stanley . Montgomery Clift później mieszkał w Jackson Heights w Queens , aż do rozpoczęcia kariery na Broadwayu.

Ethel wychowywała Clifta i jego rodzeństwo jakby byli arystokratami. Dzieci były uczone w domu przez matkę oraz przez prywatnych nauczycieli w Stanach Zjednoczonych i Europie. Aktor podejmował naukę w języku francuskim, niemieckim i włoskim.

Podczas II wojny światowej nie został przyjęty do służby wojskowej z powodu alergii i zapalenia jelita grubego.

Wczesna kariera

Montgomery Clift w trailerze filmu Poszukiwania .

Clint po raz pierwszy pojawił się na Broadwayu w wieku piętnastu lat i szybko osiągnął sukces. Występował na tamtejszej scenie przez dziesięć lat przed podjęciem kariery w Hollywood.

Clift zadebiutował w filmie u boku Johna Wayne'a w filmie Rzeka Czerwona , który został nakręcony w 1946 roku, a wydany dwa lata później. Następnie wystąpił w filmie wojennym Poszukiwania . Aktor był niezadowolony z jakości scenariusza i napisał go powtórnie, w większości sam. Film został nominowany do Oscara w kategorii najlepszy scenariusz , jednak oryginalni twórcy otrzymali nominacje. Rola Clifta w tym filmie przyniosła mu pierwszą nominację do Oscara dla najlepszego aktora .

Kolejnym filmem aktora był melodramat Dziedziczka . Clift ponownie skrytykował scenariusz oraz grę u boku Olivii de Havilland . Aktor wyszedł z premiery filmu przed zakończeniem, ponieważ był niezadowolony ze swojej roli.

W 1950 roku aktor wystąpił w filmie dramatycznym Podzielone miasto . Chociaż Clift ponownie zdobył uznanie krytyków, film okazał się porażką box office. Następnie Clift miał zagrać w Bulwarze Zachodzącego Słońca (który został napisany specjalnie dla niego), ale zrezygnował w ostatniej chwili, ponieważ czuł, że bohater filmu był zbyt bliski jego życiu (podobnie jak on był przystojny i spotykał się ze starszymi, bogatymi kobietami).

Lata świetności

Montgomery Clift podczas premiery Miejsca pod słońcem .

Na początku lat 50. XX wieku Clift był jednym z najbardziej poszukiwanych aktorów w Hollywood, jego bezpośrednim konkurentem był jedynie Marlon Brando. W pewnym momencie otrzymywał tak wiele propozycji ról, że przyjaciele musieli się przeciskać między stosami scenariuszy, aby wejść po schodach. Według Elizabeth Taylor (cytowanej w biografii Clifta napisanej przez Patricię Bosworth), "Monty mógł być największą gwiazdą na świecie, jeśli robiłby więcej filmów" (Clift był wybredny w wyborze ról).

Jego kolejny film Miejsce pod słońcem (1951) ukazuje jedną z jego najbardziej rozpoznawalnych ról. Studio Paramount Pictures do ról w tym obrazie zatrudniło parę największych ówczesnych młodych hollywoodzkich gwiazd (Clift i Elizabeth Taylor). Rola Clifta w tym filmie została przychylnie przyjęta przez krytykę, a aktor ponownie otrzymał nominację do Oscara dla najlepszego aktora. Aby dobrze przygotować się do scen więziennych w tym obrazie, Clift spędził noc w prawdziwym więzieniu. Odmówił przyjęcia sugestii reżysera George'a Stevensa , żeby zrobić "coś niesamowitego", podczas gdy jego charakter idzie na krzesło elektryczne. Zamiast tego aktor zagrał tę scenę z naturalnym, przygnębionym wyrazem twarzy. Jego główny rywal do Oscara, Marlon Brando, był tak poruszony grą Clifta, że oddał na niego głos w kategorii najlepszy aktor.

Następnie Clift zagrał w thrillerze Wyznaję w reżyserii Alfreda Hitchcocka . Aktor przygotowywał się do roli mieszkając przez pewien czas w kościele oraz studiował życie księży. Film okazał się klapą komercyjną ze względu na kontrowersje wokół postaci księdza (granej przez Clifta) uwikłanego w romans z kobietą.

Szczyt kariery filmowej Clifta przypada na 1953 rok i rolę w filmie Stąd do wieczności . Do filmu nauczył się grać na trąbce, chociaż wiedział, że gra na instrumencie będzie dubbingowana przez profesjonalnego trębacza. Po raz kolejny Clift otrzymał nominację do Oscara dla najlepszego aktora, jednak przegrał z Williamem Holdenem . Clift był załamany przegraną. Od producentów filmu otrzymał mały złoty róg, który cenił przez resztę swojego życia.

Ostatnim filmem Clifta przed wypadkiem był Stazione Termini . Po raz kolejny gra aktora zwróciła uwagę krytyków.

Clift odrzucił role w filmach Bulwar Zachodzącego Słońca i Na wschód od Edenu .

Wypadek samochodowy

W dniu 12 maja 1956 roku, w okresie kręcenia zdjęć do filmu W poszukiwaniu deszczowego drzewa , aktor rozbił swój samochód na słupie telefonicznym po opuszczeniu imprezy w domu jego bliskiej przyjaciółki Elizabeth Taylor i jej ówczesnego męża, Michaela Wildinga, w Beverly Hills. Aktorka powiadomiona przez przyjaciela Kevina McCarthy, który był świadkiem wypadku, przybiegła na miejsce wypadku i ręcznie usunęła ząb z języka Clifta, który zaczął się nim dusić. Aktor doznał złamania szczęki i nosa, zmiażdżenia zatoki i kilku okaleczeń twarzy, które wymagały operacji plastycznej. Po długim okresie rehabilitacji aktor wrócił na plan, aby dokończyć film.

Po wypadku aktor popadł w alkoholizm i uzależnienie od tabletek przeciwbólowych, tak jak po wcześniejszym ataku na czerwonki, która doprowadziła do przewlekłych problemów jelitowych. W rezultacie zdrowie i wygląd Clifta znacznie się pogorszyły.

Kariera po wypadku

Jego kariera filmowa po wypadku, z powodu jego nadużywania substancji była opisywana jako najdłuższe samobójstwo w historii Hollywood. Clift kontynuował pracę przez najbliższe dziesięć lat. Jego trzy kolejne filmy to Lonelyhearts (1958), Młode lwy (1958) i Nagle, zeszłego lata (1959). Rok później Clift zagrał wraz z Lee Remick w Dzikiej rzece Elii Kazana . Następnie wystąpił w dramacie Skłóceni z życiem będącym ostatnim filmem Marilyn Monroe i Clarka Gable . Stan zdrowia Clifta zdecydowanie pogorszył się podczas nagrywania Freuda Johna Hustona (1962). Universal pozwał aktora za częste nieobecności, które spowodowało przekroczenie budżetu filmu. Strony zawarły ugodę poza sądem, a obraz odniósł sukces w box office i przyniósł wiele nagród za reżyserię i scenariuszy. Po premierze filmu aktor pojawił się w programie The Hy Gardner Show, podczas którego opowiedział o wypadku, jego karierze filmowej oraz o traktowaniu przez prasę. Podczas rozmowy Gardner powiedział, że jest to "pierwszy i ostatni występ Montgomery Clifta w wywiadzie telewizyjnym". Ostatnią nominację do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego otrzymał za rolę w Wyrok w Norymberdze .

Śmierć

Montgomery Clift zmarł 23 lipca 1966 roku na zawał serca. Ceremonia pogrzebowa odbyła się w kościele St. James, w której uczestniczyło 150 gości, w tym Lauren Bacall , Frank Sinatra i Nancy Walker . Następnie aktor został pochowany na cmentarzu Quaker w Brooklynie . Elizabeth Taylor , która była w tym czasie w Paryżu, wysłała kwiaty, podobnie jak Roddy McDowall , Myrna Loy i Lew Wasserman .

Życie prywatne

Patricia Bosworth, autorka biografii aktora, miała dostęp do rodziny Clifta i ludzi, którzy go znali i pracowali z nim, napisała w swojej książce: "Monty miał romanse z mężczyznami i kobietami. Po wypadku samochodowym wpadł w uzależnienie od środków przeciwbólowych i spoważniał. Jego kontakty stały się emocjonalne i zarezerwowane dla starych znajomych: Elizabeth Taylor , Libby Holman , Ann Walker i Nancy Lincoln. Clift walczył całe życie z jego biseksualizmem, powiedział kiedyś: "Uwielbiam mężczyzn w łóżku, ale tak naprawdę kocham kobiety!".

Elizabeth Taylor była znaczącą postacią w jego życiu. Poznali się podczas premiery Dziedziczki . Pojawili się razem w Miejscu pod słońcem , gdzie ich sceny romantyczne otrzymały uznanie za swoją naturalność. Clift i Taylor zagrali także razem w filmach W poszukiwaniu deszczowego drzewa i Nagle, zeszłego lata . Para pozostała dobrymi przyjaciółmi aż do śmierci aktora.

Filmografia

• 1948 : Poszukiwania (The Search) jako Ralph Stevenson
• 1948: Rzeka Czerwona (Red River) jako Matthew "Matt" Garth
• 1949 : Dziedziczka (The Heiress) jako Morris Townsend
• 1950 : Podzielone miasto (The Big Lift) jako Danny MacCullough
• 1951 : Miejsce pod słońcem (A Place in the Sun) jako George Eastman
• 1953 : Wyznaję (I Confess) jako Ojciec Michael William Logan
• 1953: Stazione Termini (Terminal Station) jako Giovanni Doria
• 1953: Stąd do wieczności (From Here to Eternity) jako szeregowiec Robert E. Lee "Prew" Prewitt
• 1957 : W poszukiwaniu deszczowego drzewa (Raintree County) jako John Wickliff Shawnessy
• 1958 : Lonelyhearts jako Adam White
• 1958: Młode lwy jako Noah Ackerman
• 1959 : Nagle, zeszłego lata (Suddenly, Last Summer) jako Dr Cukrowicz
• 1960 : Dzika rzeka (Wild River) jako Chuck Glover
• 1961 : Skłóceni z życiem (The Misfits) jako Perce Howland
• 1962 : Freud jako Sigmund Freud
• 1962: Wyrok w Norymberdze (Judgment at Nuremberg) jako Rudolph Petersen
• 1966 : The Defector jako Prof. James Bower

Nagrody i nominacje

Montgomery Clift otrzymał gwiazdę na Hollywood Walk of Fame oraz otrzymał następujące nominacje do nagród:

• 1949: Oscar dla najlepszego aktora pierwszoplanowego za Poszukiwania (nominacja)
• 1952: Oscar dla najlepszego aktora pierwszoplanowego za Miejsce pod słońcem (nominacja)
• 1954: Oscar dla najlepszego aktora pierwszoplanowego za Stąd do wieczności (nominacja)
• 1962: Oscar dla najlepszego aktora pierwszoplanowego za Wyrok w Norymberdze (nominacja)
• 1962: Złoty Glob dla najlepszego aktora drugoplanowego za Wyrok w Norymberdze (nominacja)
• 1962: Nagroda BAFTA dla najlepszego aktora pierwszoplanowego za Wyrok w Norymberdze (nominacja)

Linki zewnętrzne

• Montgomery Clift w bazie Internet Movie Database (IMDb) ( ang. )
• Montgomery Clift w bazie filmweb.pl
• Montgomery Clift w NNDB ( ang. )
• Montgomery Clift w bazie TCM Movie Database ( ang. )