Nafta

Lampa naftowa

Cysterna dostarczająca naftę w Japonii

Nafta — ciekła frakcja ropy naftowej wrząca w granicach 170-250 °C, mająca gęstość 0, 78–0, 81 g/cm³. Żółtawa, palna ciecz o charakterystycznym zapachu, będąca mieszaniną węglowodorów , których cząsteczki zawierają 12–15 atomów węgla. Stosowana jako paliwo lotnicze (pod nazwą „kerozyna” lub „nafta lotnicza”), jako rozpuszczalnik oraz do celów kosmetycznych.

Historia

Jako pierwszy wyekstrahował ją z ropy naftowej i zbadał jej właściwości polski chemik Filip Walter . Nafta stała się towarem powszechnego użytku, gdy polski farmaceuta Ignacy Łukasiewicz skonstruował lampę naftową . Oświetlenie naftowe, obok oświetlenia gazowego , było głównym źródłem światła w budynkach, aż do upowszechnienia się elektryczności .

Współczesne zastosowania

Nafta jest częściowo przerabiana na benzynę i inne produkty w procesach krakingu i reformingu . Ponadto znalazła zastosowanie głównie jako paliwo do silników rakietowych (głównie w silnikach produkcji rosyjskiej i radzieckiej ^{[ potrzebne źródło ]}), odrzutowych , turboodrzutowych , turbowałowych , turbośmigłowych i dziś już historycznych silnikach średnioprężnych . Z uwagi na niską liczbę cetanową i liczbę oktanową , jest nieprzydatna do zasilania silników zarówno o zapłonie iskrowym ( benzynowych ), jak i samoczynnym ( wysokoprężnych – Diesla ). Ponieważ jest paliwem znacznie tańszym od benzyny oraz oleju napędowego, jest stosowana w dużych ilościach w lotnictwie . Produkcja kerozyny jest relatywnie tania, ponieważ paliwo to powstaje praktycznie wyłącznie w procesie rektyfikacji ropy naftowej , bez dodatkowych procesów uszlachetniających, stosowanych przy produkcji innego rodzaju paliw.

Zobacz też

• Abraham Pineo Gesner
• Filip Walter
• Ignacy Łukasiewicz
• Szlak naftowy