Grzegorz Ciechowski
| Grzegorz Ciechowski | |
| Imię i nazwisko | Grzegorz Ciechowski |
| Pseudonim | Obywatel G.C. Ewa Omernik Grzegorz z Ciechowa |
| Data i miejsce urodzenia | 29 sierpnia 1957 Tczew |
| Pochodzenie | |
| Data i miejsce śmierci | 22 grudnia 2001 Warszawa |
| Instrument | flet poprzeczny , instrumenty klawiszowe |
| Gatunek | rock , nowa fala |
| Aktywność | 1976-2001 |
| Powiązania | Lady Pank , Justyna Steczkowska , Kayah |
| Zespół | |
| Republika 1981 - 2001 , Obywatel G.C. 1986 - 1992 |
|
| Odznaczenia | |
| |
|
| |
|
| |
|
| Strona internetowa | |
Grzegorz Ciechowski (ur. 29 sierpnia 1957 w Tczewie [1] [2] , zm. 22 grudnia 2001 w Warszawie [3] ) – polski muzyk rockowy , pianista, flecista, poeta, kompozytor, felietonista, późniejszy lider i wokalista zespołu Republika , który swoje początki miał w toruńskim klubie studenckim Od Nowa w 1980 r. Jako solista występował m.in. pod pseudonimami Obywatel G.C. i Grzegorz z Ciechowa, pisał też teksty pod pseudonimem Ewa Omernik [4] . Grzegorz Ciechowski pisał również teksty innym zespołom m.in. Zostawcie Titanica zespołu Lady Pank oraz Justynie Steczkowskiej (pod pseudonimem Ewa Omernik) [5] .
Spis treści |
[ edytuj ] Biografia
Grzegorz Ciechowski urodził się 29 sierpnia 1957 r. w Tczewie . Był średnim z trojga dzieci prezesa tamtejszej Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej, miał siostry Aleksandrę i Małgorzatę. W Tczewie skończył podstawówkę i liceum , rozwinął swe zainteresowania muzyczne i literackie. Grał na flecie i pianinie, występował w chórze i w zespołach Nocny Pociąg (jako flecista), a od 1976 w Jazz Formation. Pisał wiersze, zbierał płyty, ćwiczył też kulturystykę. Na studia wybrał się do Torunia ( polonistyka ). Tam się po raz pierwszy ożenił, wydał tom wierszy oraz zaczął karierę muzyczną. W 1979 dołączył do zespołu Res Publica, prowadzonego przez Jana Castora , szybko został jego liderem, napisał sam większość utworów grupy, która od 1980 przyjęła nazwę Republika .
Zespół Republika zaczął publiczne występy jesienią 1981 r. w Toruniu, a na wiosnę 1982 pojawił się w Warszawie . Proponował nowe, ostre brzmienie, oryginalne teksty oraz czarno-biały styl wizualny. Utwory Republiki odbierano jako inteligentne spojrzenie na sytuację jednostki w odhumanizowanym społeczeństwie. Pierwsze nagrania to największe przeboje zespołu: "Kombinat", "Gadające głowy", "Sexy Doll", "Układ sił", "Telefony" i "Biała flaga".
We wrześniu 1982 zespół nagrał pierwszą płytę długogrającą "Nowe sytuacje", która została wydana w marcu 1983. Wszystkie 10 utworów napisał Grzegorz Ciechowski i były to tylko nowe piosenki. Zespół nagrał też anglojęzyczną wersję albumu, która ukazała się rok później w Wielkiej Brytanii jako "1984". W tym samym roku Republika wystąpiła na festiwalu w Roskilde w Danii , śpiewając po polsku i po angielsku. Ciechowski jako jeden z pierwszych w polskim show-biznesie zaczął stosować kontrowersję, jako sposób na promocję zespołu i swej osoby. Między innymi wyreżyserował reportaż radiowy prezentujący go jako gwiazdę rocka [6] .
Przez rok zespół przygotowywał materiał na nową płytę, która pojawiła się w listopadzie 1984 pod tytułem "Nieustanne tango". Znalazły się na niej przeboje: "Obcy astronom", "Zróbmy to (teraz)", "Poranna wiadomość" i piosenka tytułowa.
W następnych latach grupa nagrała jeszcze kilka utworów: "Ciało", "Klatka", "Sam na linie" i "Moja krew", ale w połowie 1986 rozpadła się. Grzegorz Ciechowski związał się wtedy z późniejszą żoną Małgorzatą Potocką [7] , aktorką i reżyserką, która pomogła mu rozpocząć karierę solową. Pod koniec 1986 zadebiutował jako Obywatel G.C., rok później wydał pod tą nazwą płytę a w 1988 następną "Tak! Tak!", na której znalazły się m.in. przebój "Nie pytaj o Polskę" i "Tak... tak... to ja". W sierpniu tego roku G. Ciechowski wystąpił na festiwalu w Sopocie . Jego muzyka była bardziej osobista i łagodniejsza, a brzmienie bardziej oparte na instrumentach klawiszowych i mniej oryginalne niż wcześniej. Muzyk wyraźnie wzbogacił instrumentarium, grał m.in. na pianie Fendera i organach Hammonda. W 1989 r. wydał muzykę do filmu "Stan strachu".
Po roku na koncercie w Opolu ponownie zagrała Republika . Po fali koncertów ukazała się jej nowa płyta "1991" z utworem "Lawa". Ciechowski tworzył w tym czasie równocześnie z zespołem i solo. Zespół wydał płytę "Siódma pieczęć", składankę starych nagrań i koncert akustyczny, a Ciechowski nagrał album "Obywatel świata" i muzykę filmową do niemieckiego serialu " Schloss Pompon Rouge ". W 1991 r. Roland Rowiński napisał scenariusz do filmu "Obywatel Świata" na podstawie noweli Ciechowskiego.
Wtedy też rozpadł się związek Ciechowskiego z Małgorzatą Potocką, z którą miał córkę Weronikę.
Od połowy lat 90. Ciechowski powoli stabilizował swoje życie osobiste i karierę muzyczną. W 1993 roku jego żoną została Anna Wędrowska [8] . Doczekali się trojga dzieci: Heleny (1994), Brunona (1996) i Józefiny (2002). Ciechowski wydał składankową płytę solową "Selekcja" i tom wierszy "Wokół niej", a z zespołem nagrał płytę "Republika marzeń". W 1996 pod nazwą "Grzegorz z Ciechowa" wydał płytę "OjDADAna" z muzyką nawiązującą do polskiego folkloru, zawierającą m. in. utwór "Piejo kury, piejo".
Grzegorz Ciechowski udzielał się też jako producent płytowy. Pomagał Kayah , Kasi Kowalskiej , Justynie Steczkowskiej , Marcinowi Rozynkowi , Krzysztofowi Antkowiakowi i Katarzynie Groniec .
Przedostatnia płyta Republiki "Masakra", zawierająca przeboje takie jak: "Mamona", "Raz na milion lat" i "Odchodząc", została wydana w 1998 roku. Później ukazały się tylko wznowienia dawnych nagrań oraz muzyka Ciechowskiego do filmu "Wiedźmin" ( 2001 ). Nagrania do nowej płyty grupy przerwała niespodziewana śmierć Grzegorza Ciechowskiego, w sobotę 22 grudnia 2001 r. w szpitalu w Warszawie , po zorganizowanej w trybie nagłym operacji tętniaka serca . Tuż przed tym zabiegiem artysta spisał testament [9] .
4 stycznia 2002 r. [10] [11] urnę z prochami Ciechowskiego złożono na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera C 17, rząd 5).
Kilka gotowych piosenek, m.in. "Śmierć na pięć", wydano w następnym roku na płycie pod tytułem "Republika". Zespół zakończył działalność na specjalnym koncercie ("Kombinat"), który odbył się w ramach 23. Przeglądu Piosenki Aktorskiej 16 marca 2002 r. [12] , ale już bez lidera.
Archiwalne nagrania Ciechowskiego i grupy Republika ukazały się po jego śmierci w kilku obszernych wydawnictwach płytowych. Album z koncertem zespołu, zarejestrowanym w 1998 r. w studiu Programu Trzeciego , dołączono 7 listopada 2007 r. [13] do dziennika " Rzeczpospolita ". Od kilku lat odbywają się w Tczewie festiwale jego muzyki "In memoriam". Toruń przyznaje nagrodę artystyczną jego imienia. Pod koniec lata 2007 r. przygotowano książkę o Obywatelu G.C. pod tytułem Grzegorz Ciechowski 1957 - 2001 . Wybitny artysta rodem z Tczewa. Tę publikację zredagował jego szkolny kolega, poseł Jan Kulas . Książka ukazała się w 50. urodziny muzyka.
[ edytuj ] Nagrody
Jego zespół Republika został uhonorowany w Toruniu w Piernikowej Alei Gwiazd , specjalną płytą mosiężną na trotuarze na Rynku Staromiejskim .
Corocznie, podczas koncertu pamięci Grzegorza Ciechowskiego w Klubie Studenckim Od Nowa na toruńskich Bielanach , przyznawana jest specjalna nagroda jego imienia dla młodych, utalentowanych muzyków.
Prezydent Aleksander Kwaśniewski odznaczył go pośmiertnie Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski [10] [11] .
[ edytuj ] Dyskografia
[ edytuj ] Jako Obywatel G.C.
- 1986 : Obywatel G.C.
- 1988 : Tak! Tak!
- 1989 : Citizen G.C. (EP)
- 1989: Stan strachu (ścieżka dźwiękowa)
- 1992 : Obywatel świata
- 1995 : Selekcja
- 2007 : Gwiazdy polskiej muzyki lat 80.
[ edytuj ] Jako Grzegorz z Ciechowa
[ edytuj ] Jako on sam
- 1991 : Schloss Pompon Rouge (ścieżka dźwiękowa)
- 2001 : Wiedźmin (ścieżka dźwiękowa)
[ edytuj ] Inne wydawnictwa
- 2004 : Kolekcja - 10-płytowa antologia dokumentująca działalność artysty poza zespołem Republika
- 2005 : Republique – muzyka Grzegorza Ciechowskiego w aranżacji Stefana Sendeckiego wykonywana przez Kwartet Śląski
- 2007 : Grzegorz Ciechowski 1957-2001 Wybitny artysta rodem z Tczewa – książka pod redakcją Jana Kulasa
- 2010 : Ciechowski. Moja krew – największe przeboje Ciechowskiego i Republiki wykonane przez Kasię Kowalską w studiu imienia Agnieszki Osieckiej
Przypisy
- ↑ Witold Filler: Gwiazdozbiór estrady polskiej: od Zimińskiej do Kayah. Philip Wilson, 1999, s. 27. ISBN 9788372360977 .
- ↑ Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński: Encyklopedia Polskiego Rocka. Warszawa: Świat Książki, 1997, s. 322. ISBN 83-7129-570-7
- ↑ Grzegorz Ciechowski nie żyje ( pol. ). muzyka.interia.pl, 24-12-2001.
- ↑ ciechowski.art.pl ( pol. ). [dostęp 5 grudnia 2009].
- ↑ Wideoteka Dorosłego Człowieka ; program poświęcony Grzegorzowi Ciechowskiemu; wywiad z Januszem Panasewiczem (powtórka TVP Polonia 2011). Maria Szabłowska, Krzysztof Szewczyk TVP 2. TVP Polonia, Warszawa. 20:25-21:05. Odcinek odc 4, sezon 10.
- ↑ Posłuchaj, jak Ciechowski wkręcił całą Polskę ( pol. ). torun.gazeta.pl, 22-12-2011.
- ↑ Małgorzata Potocka na filmweb
- ↑ Anna Ciechowska o mężu
- ↑ Grzegorz Ciechowski – Informacje .
- ↑ 10,0 10,1 Pogrzeb Grzegorza Ciechowskiego . muzyka.interia.pl.
- ↑ 11,0 11,1 Pogrzeb Grzegorza Ciechowskiego . wyborcza.pl.
- ↑ REPUBLIKA – 23. Przegląd Piosenki Aktorskiej .
- ↑ Pierwsza strona "Rzeczpospolitej" z 7 listopada 2007 .
[ edytuj ] Linki zewnętrzne
|
||||||||||||||
Home Page , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

