Paul Kagame
| Paul Kagame | |
| |
|
| Data urodzenia | 23 października 1957 |
| |
|
| Przynależność polityczna | Rwandyjski Front Patriotyczny (FPR) |
| Okres urzędowania | od 22 kwietnia 2000 |
| Poprzednik | Pasteur Bizimungu |
| |
|
| Okres urzędowania | od 19 lipca 1994 do 22 kwietnia 2000 |
| Poprzednik | urząd nie istnieje |
| Następca | urząd zniesiony |
| |
|
Paul Kagame (angielska wymowa: [kəˈɡɑːmeɪ] ; ur. 23 października 1957 w Gitaramie ), rwandyjski polityk z plemienia Tutsi , prezydent Rwandy od 22 kwietnia 2000, założyciel i lider Rwandyjskiego Frontu Patriotycznego . Wiceprezydent i minister obrony w latach 1994-2000.
Spis treści |
[ edytuj ] Młodość i pobyt w Ugandzie
Paul Kagame urodził się w rodzinie pochodzącej z plemienia Tutsi w 1957 w Gitaramie w Prefekturze Południowej w Rwandzie. W listopadzie 1959 w Rwandzie doszło do rewolty, wznieconej przez plemię Hutu i obalenia króla Kigeri V . W wyniku walk śmierć poniosło 150 tysięcy osób, w tym wiele z plemienia Tutsi. Setki tysięcy Tutsi zmuszonych było uciekać do sąsiedniej Ugandy i Burundi . Wśród nich była także rodzina Kagame, która w 1960 opuściła Rwandę i uciekła na północ do Ugandy. W 1962 osiedliła się w obozie dla uchodźców w Gahunge, w którym Paul Kagame spędził lata swojego dzieciństwa. Uczęszczał tam do Ntare Secondary School w mieście Mbarara [1] .
W 1979 Kagame rozpoczął swoją karierę wojskową. Wstąpił wówczas do Narodowej Armii Oporu (NRA, National Resistance Army), dowodzonej przez Yoweri Museveniego . Spędził w jej szeregach kilka lat, walcząc jako partyzant przeciw rządowi prezydenta Ugandy Miltona Obote w wojnie powszechnie określanej jako wojna w buszu .
W lipcu 1985 Obote został pozbawiony władzy w wyniku zamachu stanu, dokonanego przez generała Tito Okello . W 1986 Narodowy Ruch Oporu odsunął od władzy Okello, a Yoweri Museveni objął stanowisko prezydenta Ugandy.
W 1985 Kagame, razem z przyjacielem Fredem Rwigemą , założył Rwandyjski Front Patriotyczny (RPF, Rwandan Patriotic Front), który utworzyli głównie rwandyjscy uchodźcy Tutsi, walczący wcześniej w szeregach NRA. RPF rezydował w Ugandzie, a w 1986 Kagame został szefem jego wywiadu wojskowego .
[ edytuj ] Walki i wojna domowa w Rwandzie
W październiku 1990 w czasie gdy Paul Kagame przebywał na szkoleniu militarnym w bazie Fort Leavenworth w Kansas w USA , siły RPF dokonały inwazji na Rwandę w obronie uciskanego plemienia Tutsi. W walkach zginął Rwigema, a Kagame został nowym dowódcą Frontu. Inwazja Rwandyjskiego Frontu Patriotycznego powtórzyła się rok później, a Rwanda pogrążyła się w wojnie domowej [2] .
Zakończenie walk przyniosło dopiero porozumienie w Aruszy ( Tanzania ), podpisane 4 sierpnia 1993 [3] . Zakładało ono włączenie RPF do rządu jedności narodowej, udział RPF w obradach parlamentu oraz przeprowadzenie w ciągu 22 miesięcy wyborów generalnych. Jednak pomimo porozumienia konflikt etniczny między Hutu i Tutsi nie został rozwiązany i tlił się nadal.
6 kwietnia 1994 w Rwandzie doszło do wybuchu kolejnej fazy konfliktu, który przerodził się w wojnę domową i jedno z największych ludobójstw XX wieku . Katalizatorem jego wybuchu był zamach w Kigali na samolot i śmierć, lecącego nim prezydenta Rwandy Juvénala Habyarimany (z Hutu ) i prezydenta Burundi Cypriena Ntaryamirę . Hutu oskarżyli o śmierć prezydenta Tutsi i rozpoczęli ich eksterminację. W ciągu 100 dni walk, zamordowano od 800 tysięcy do 1 mln Tutsi. W lipcu 1994 pod dowództwem Kagame RPF ostatecznie pokonały wojska rządowe Rwandy, bojówki Interahamwe oraz Impuzamugambi i przejęły władzę w kraju. W obawie przed zemstą tysiące Hutu opuściło kraj i uciekło do sąsiedniego Zairu [4] [5] [6] .
Prezydentem Rwandy w lipcu 1994 został Pasteur Bizimungu . 19 lipca 1994 mianował on Paula Kagame wiceprezydentem i ministrem obrony. Obie funkcje Kagame pełnił do marca 2000.
Jako wiceprezydent i minister obrony, Kagame był szczególnie aktywny podczas I wojny domowej w sąsiedniej Demokratycznej Republice Konga w latach 1996-1997, a następnie w czasie II wojny domowej w tym kraju w latach 1998-2003, w której Rwanda wspierała w walkach bojowników z plemienia Tutsi w walkach z organizacjami partyzanckimi Hutu - uchodźcami z Rwandy z 1994 [7] .
[ edytuj ] Prezydent
Kagame został wybrany prezydentem przez Zgromadzenie Narodowe 17 kwietnia 2000, po usunięciu z tego stanowiska Pasteura Bizimungi. Powodem odsunięcia go od władzy był konflikt Bizimungi z Kagame. 22 kwietnia 2000 został uroczyście zaprzysiężony na stanowisku.
25 sierpnia 2003 w kraju przeprowadzono wybory prezydenckie, w których Kagame zdobył 95% głosów poparcia i został wybrany szefem państwa na 7-letnią kadencję [8] [9] .
W czasie prezydentury Kagame doszło do szczególnego pogorszenia stosunków rwandyjsko-francuskich. W marcu 2004 Kagame publicznie skrytykował Francję za brak zaangażowania w przeciwdziałanie ludobójstwu w Rwandzie , co wywołało pierwszy poważny kryzys dyplomatyczny. W listopadzie 2006 Rwanda zerwała stosunki dyplomatyczne z Francją i nakazała opuszczenie kraju w ciągu 24 godzin przez dyplomatów francuskich [10] , po tym jak francuski sąd oskarżył 9 wysokich rangą urzędników rwandyjskich o dokonanie zamachu na samolot prezydenta Habyarimany w kwietniu 1994 z rozkazu Kagame [11] .
W styczniu i w lutym 2009 rwandyjskie wojska wzięły udział w ofensywie w Demokratycznej Republice Kongo przeciw siłom FLDR .
W maju 2010 prezydent Kagame został kandydatem RPF w wyborach prezydenckich [12] . W wyborach 9 sierpnia 2010 na przeciw niego stanęło jeszcze troje kontrkandydatów, wszyscy wywodzący się z partii wspierających politykę RPF. Według oficjalnych wyników zdobył 93, 08% głosów poparcia, uzyskując tym samym reelekcję na drugą 7-letnią kadencję. Opozycja uznała wybory za "grę pozorów" i odrzuciła ich wyniki, oskarżając władze o tłamszenie w kraju demokracji [13] .
Kagame jest od 1989 żonaty z Jeanette Nyiramongi i ma czworo dzieci.
Przypisy
- ↑ "President attends Ntare School day" , State House of the Republic of Uganda.
- ↑ "Rwanda Civil War" , Global Security.org.
- ↑ Arusha Agreement
- ↑ "Rwanda: How the genocide happened" , BBC News, 1 kwietnia 2004.
- ↑ Kalendarium wydarzeń wojny domowej (en.)
- ↑ Wojna domowa w 1994 (en.)
- ↑ "Q&A: DR Congo conflict" , BBC News, 15 grudnia 2004.
- ↑ Elections in Rwanda , AFRICAN ELECTIONS DATABASE.
- ↑ "Incumbent wins in Rwanda's first presidential vote since genocide" , USAToday, 26 sierpnia 2003.
- ↑ "Ties frayed by decades of tension" , BBC News, 24 listopada 2006.
- ↑ ".Rwanda leader defiant on killing claim" , BBC News, 30 stycznia 2007.
- ↑ Rwanda: Kagame Elected RPF Candidate ( ang. ). allAfrica.com, 16 maja 2010. [dostęp 2010-08-11].
- ↑ Rwanda's Kagame wins election by landslide ( ang. ). Reuters, 11 sierpnia 2010. [dostęp 2010-08-11].
[ edytuj ] Linki zewnętrzne
- Strona oficjalna prezydenta
- "Profile: Rwanda's strongman" , BBC News, 25 stycznia 2007.
|
|||||||
| Walka na noże w amerykańskiej kampanii prezydenckiej |
|
Zaostrza się kampania prezydencka w USA, pełna wzajemnych oskarżeń i ataków personalnych. Prezydent Barack Obama określa swego republikańskiego oponenta Mitta Romney'a mianem bezlitosnego kapitalisty, Romney natomiast oskarża go o powiększenie długu publicznego. |
| Największe organizacje lekarzy powołały sztab kryzysowy |
|
Najważniejsze organizacje lekarskie w Polsce powołały sztab kryzysowy. Wezwał on medyków i świadczeniodawców do niepodpisywania umów z NFZ na wystawianie recept refundowanych. |
| Nowy wiersz Grassa, tym razem na temat Grecji |
|
W niecałe dwa miesiące po opublikowaniu krytykującego Izrael wiersza niemiecki laureat literackiej nagrody Nobla Guenter Grass ponownie wdał się w poetycką polemikę na aktualny polityczny temat - tym razem postępowania UE wobec pogrążonej w kryzysie Grecji. |
| Odwrócenie trendów? PO już nie traci |
|
Platforma Obywatelska zyskuje na poparciu, PiS traci. Różnica między tymi partiami wynosi 10 procent - takie są wyniki najnowszego sondażu telefonicznego TNS Polska dla programu Forum w Telewizji Polskiej. |
| Kombatanci upokorzeni na granicy? PiS interweniuje |
|
Klub Parlamentarny PiS domaga się od premiera reakcji na potraktowanie kombatantów na granicy polsko-białoruskiej. Weterani, którzy jechali do Polski na zjazd łagierników-żołnierzy AK, zostali - według PiS - upokorzeni przez polską Straż Graniczną. |

