Philémon Yang

Philémon Yang
Data i miejsce urodzenia	14 czerwca 1947 Jiketem-Oku
Premier Kamerunu
Przynależność polityczna	Rassemblement démocratique du Peuple Camerounais (RDPC)
Okres urzędowania	od 30 czerwca 2009
Poprzednik	Ephraïm Inoni

Philémon Yunji Yang (ur. 14 czerwca 1947), kameruński polityk, były minister i ambasador, premier Kamerunu od 30 czerwca 2009.

Biografia

Philémon Yang urodził się w 1947 w Jiketem-Oku w departamencie Bui w prowincji Północno-Zachodniej . Uczęszczał do szkoły podstawowej i średniej prowadzonej przez misjonarzy w Bali . W 1972 ukończył prawo i nauki ekonomiczne na Uniwersytecie w Jaunde . Następnie kształcił się w Ecole nationale d’administration et de magistrature (ENAM). W 1974 rozpoczął pracę w Międzynarodowym Instytucie Administracji Publicznej w Paryżu (l’Institut international d’Administration publique de Paris).

W styczniu 1975 objął stanowisko prokuratora Sądu Apelacyjnego w Buéa . 30 czerwca 1975 został mianowany wiceministrem administracji terytorialnej. 8 listopada 1979 objął funkcję ministra kopalń i energii i sprawował ją przez 4 lata. 23 października 1984 został mianowany ambasadorem Kamerunu w Kanadzie . W 1995, po przystąpieniu Kamerunu do Wspólnoty Narodów , zmienił tytuł na Wysokiego Komisarza. W Ottawie rezydował przez ponad 20 lat. Przez 10 lat był dziekanem korpusu dyplomatycznego w Kanadzie.

8 grudnia 2004 Yang został mianowany podsekretarzem generalnym prezydencji Republiki. 17 grudnia opuścił Ottawę i 21 grudnia został zaprzysiężony na stanowisku.

30 czerwca 2009 prezydent Paul Biya mianował go premierem Kamerunu . Zastąpił na stanowisku Ephraïma Inoniego . Były to największe zmiany w rządzie od ponad czterech lat. W skład nowego gabinetu weszło 6 nowych ministrów, a 3 dotychczasowych zmieniło zajmowane stanowiska. Nowi ministrowie objęli resorty: obrony, poczty i telekomunikacji, komunikacji, edukacji, równouprawnienia kobiet oraz zasobów wodnych, energii i sportu. Zmiany w gabinecie miały być odpowiedzią prezydenta na coraz powszechniejsze niezadowolenie społeczne, spowodowane wzrostem cen żywności i wysokim poziomem korupcji w organach władzy.