Post-rock

Post-rock
Pochodzenie	krautrock , rock progresywny , jazz , rock eksperymentalny
Czas i miejsce powstania	połowa lat 80
Instrumenty	gitara , gitara elektryczna , gitara basowa , perkusja , skrzypce , wiolonczela i inne
Największa popularność	lata 90 - dziś
Podgatunki
brak
Podgatunki powstałe z połączenia z innym stylem muzycznym
post-metal

Post rock – gatunek rocka alternatywnego, w którym charakterystyczne jest użycie instrumentów typowych dla muzyki rockowej, lecz rytm , progresja , harmonika i barwa dźwięku przy ich pomocy tworzone, są różne od rockowej. Typowa w gatunku jest też redukcja roli wokalu. Estetyka postrockowa jest pod silnym wpływem utworów Velvet Underground , Public Image Ltd. , rytmu krautrocka i improwizacyjności jazzowej.

Pochodzenie terminu

Określenie post-rock zostało po raz pierwszy użyte na łamach magazynu Mojo przez recenzenta i krytyka Simona Reynoldsa, w marcu 1994 roku, dla opisania albumu Hex zespołu Bark Psychosis . Jak pisał Reynolds, terminu użył do opisania muzyki w której typowa instrumentacja rockowa zostaje użyta z zamiarami stworzenia nie-rocka.

Historia

Za pierwszą płytę postrockową można uznać Metal Box brytyjskiej grupy Public Image Ltd z 1979 roku- pomimo że ukazała się w czasach, gdy gatunek jeszcze się nie rozwinął, konstrukcja utworów spełnia wymogi estetyki post-rockowej. Późne lata osiemdziesiąte są okresem rosnącej popularności shoegaze , stylu, który również utorował drogę zespołom lat dziewięćdziesiątych, przyzwyczajając publiczność do niestereotypowych pasaży gitarowych.

Na początku dziewiątej dekady XX wieku, zostały wydane dwa istotne dla gatunku albumy. Pierwszy z nich to Laughing Stock zespołu Talk Talk : pełen długich jazzowych improwizacji, z artrockową instrumentacją (np. użycie aż siedmiorga skrzypiec) album, który jednak zdobył ogromną popularność. Drugi to Spiderland formacji Slint , zawierający narracyjny wokal Briana McMahana (melorecytacyjne opisy, mówienie często przeplatane ze śpiewem) i kompozycje instrumentalne, ambientowe . Spiderland i Laughing Stock ukazały sie w roku 1991 i zostały przez krytykę uznane za narodziny gatunku. W latach dziewięćdziesiątych nastąpił rozkwit post-rocka, publiczność zdobyły takie grupy jak Seefeel , Pram i inne elektroniczne, krautrockowe grupy. Twórcy muzyki elektronicznej tacy jak Tortoise czy Jim O'Rourke , również stali się częścią historii post-rocka. Obecnie koncertujące zespoły zaliczane do nurtu przez krytyków, to m.in Mogwai , Sleep Dealer , Sigur Rós , Explosions in the Sky , I'msonic rain , God Is an Astronaut , Grace Cathedral Park czy Caspian .

Cechy charakterystyczne muzyki

1. Występowanie w utworach metrum nieregularnego lub zmiennego.
2. Utwory są długie (często pow. 5 minut) i bardzo często są instrumentalne, ze zmniejszoną rolą wokalu.
3. Kompozycja utworu zawiera repetycje, podobne jak w minimalizmie .
4. Cechuje się odejściem od linearnie rozwijanej linii melodycznej, na rzecz luźnej kompozycji plam dźwiękowych ( ambientalność ), przez co barwa dźwięku staje się istotniejszą wartością od melodii .
5. Występowanie improwizacji.

Bibliografia

• allmusic
• Mark Edwards "The Times"
• 1001 Albumów Muzyki Rozrywkowej - Historia Muzyki Rozrywkowej, Robert Dimery, ISBN 978-83-245-9506-8
• Sto Płyt, które wstrząsnęły światem, G. Brzozowicz, F.Łobodziński, ISBN 83-207-1647-0
• Star FK Radium
• Nitsuh Abebe The Lost Generation