Proces ministerstw

Proces ministerstw (oficj. proces USA vs. Ernst von Weizsäcker i inni, znany także jako proces Wilhelmstrasse) - jedenasty z 12-stu procesów norymberskich przeprowadzonych przed Amerykańskimi Trybunałami Wojskowymi po zakończeniu głównego procesu zbrodniarzy wojennych przed Międzynarodowym Trybunałem Wojskowym w Norymberdze . Na ławie oskarżonych znaleźli się przedstawiciele różnych ministerstw III Rzeszy . Proces toczył się w dniach 6 stycznia 1948 - 13 kwietnia 1949 (sędziowie potrzebowali aż 5 miesięcy na sporządzenie wyroku wraz z uzasadnieniem, był to więc najdłuższy z procesów norymberskich).

Sędziowie podczas procesu ministerstw

Sędziowie

Jako przewodniczący funkcję sprawował Amerykanin William C. Christianson , były sędzia Sądu Najwyższego stanu Minnesota , który piastował funkcję sędziego w procesie Flicka . Poza tym do składu sędziowskiego neleżeli Robert T. Maguire i Leon W. Powers.

Oskarżeni

Wśród oskarżonych znaleźli się: Walter Schellenberg (SS-Brigadeführer, szef Departamentu SD zajmującego się wywiadem zagranicznym w ramach RSHA , a pod koniec wojny szef także wywiadu wojskowego, po zlikwidowaniu Abwehry ), Hans Lammers (szef Kancelarii Rzeszy, faktyczny twórca niemal wszystkich aktów normatywnych wydawanych przez Adolfa Hitlera ), Ernst von Weizsäcker i Gustav Adolf Steengracht von Moyland (sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych pod Joachimem von Ribbentropem ), Gottlob Berger (szef Głównego Urzędu SS , czyli SS-Hauptamt), hrabia Lutz Schwerin von Krosigk (Minister Finansów Rzeszy), Wilhelm Stuckart (sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych) czy Edmund Veesenmayer (pełnomocnik Rzeszy na Węgry ). Herbert Backe (Minister Rolnictwa), który również miał znaleźć się na ławie oskarżonych popełnił samobójstwo w więzieniu 6 kwietnia 1947 podczas oczekiwania na rozpoczęcie procesu.

Zarzuty

Oskarżonym przedstawiono osiem zarzutów, takich jak: dokonanie zbrodni przeciw pokojowi (przez wszczęcie wojny napastniczej z pogwałceniem prawa międzynarodowego ), zbrodni wojennych i przeciw ludzkości (przez dopuszczenie się morderstw i maltretowania, a także organizowania pracy przymusowej jeńców wojennych, alianckich żołnierzy oraz ludności cywilnej krajów okupowanych), bezprawne plądrowanie i eksploatacja krajów okupowanych, dyskryminacja Niemców w latach 1933 - 1939 na gruncie politycznym i rasowym oraz przynależność do organizacji przestępczych ( SS i korpus kierowniczy NSDAP ).

Wyrok

Z 21 oskarżonych za winnych uznano 19 (zostali oni skazani na terminowe kary pozbawienia wolności, dodatkowo na ich poczet zaliczono okres przebywania oskarżonych w areszcie przed i w trakcie procesu), a 2 uniewinniono. Kary pozbawienia wolności, i tak bardzo łagodne, zostały w późniejszym czasie jeszcze bardziej skrócone.

Ława oskarżonych w procesie ministerstw

Wyrok Amerykańskiego Trybunału Wojskowego w tzw. procesie ministerstw:

1. Gottlob Berger - 25 lat pozbawienia wolności (kara zamieniona na 10 lat pozbawienia wolności w 1951, zwolniony w 1951)
2. Edmund Veesenmayer - 20 lat pozbawienia wolności (kara zamieniona na 10 lat pozbawienia wolności w 1951, zwolniony w 1951)
3. Hans Lammers - 20 lat pozbawienia wolności (kara zamieniona na 10 lat pozbawienia wolności w 1951, zwolniony w 1951)
4. Paul Körner - 15 lat pozbawienia wolności (kara zamieniona na 10 lat pozbawienia wolności w 1951, zwolniony w 1951)
5. Paul Pleiger - 15 lat pozbawienia wolności (kara zamieniona na 10 lat pozbawienia wolności w 1951, zwolniony w 1951)
6. Hans Kehrl - 15 lat pozbawienia wolności (zwolniony w 1951)
7. hrabia Lutz Schwerin von Krosigk - 10 lat pozbawienia wolności (zwolniony w 1951)
8. Wilhelm Keppler - 10 lat pozbawienia wolności (zwolniony w 1951)
9. Ernst von Weizsäcker - 7 lat pozbawienia wolności (kara zamieniona na 5 lat pozbawienia wolności w 1949, zwolniony w 1950 )
10. Gustav Adolf Steengracht von Moyland - 7 lat pozbawienia wolności (kara zamieniona na 5 lat pozbawienia wolności w 1949, zwolniony w 1950)
11. Ernst Wörmann - 7 lat pozbawienia wolności (kara zamieniona na 5 lat pozbawienia wolności w 1949, zwolniony w 1951)
12. Richard Walther Darré - 7 lat pozbawienia wolności (zwolniony w 1950)
13. Otto Dietrich - 7 lat pozbawienia wolności (zwolniony w 1950)
14. Karl Raschke - 7 lat pozbawienia wolności
15. Walter Schellenberg - 6 lat pozbawienia wolności
16. Ernst Wilhelm Bohle - 5 lat pozbawienia wolności
17. Emil Johann Puhl - 5 lat pozbawienia wolności
18. Carl Ritter - 4 lata pozbawienia wolności (zwolniony po ogłoszeniu wyroku)
19. Wilhelm Stuckart - zwolniony po ogłoszeniu wyroku, gdyż trybunał uznał iż odsiedział już karę w trakcie przebywania w areszcie przed i w trakcie procesu (w sumie spędził w nim 3 lata i 10 miesięcy)
20. Otto von Erdmannsdorf - uniewinniony
21. Otto Meissner - uniewinniony

Linki zewnętrzne

• Akta procesowe (PDF) ( ang. )