Reuniony

Reuniony ( fr. réunion - "ponowne zjednoczenie") – polityka realizowana przez króla Francji Ludwika XIV polegająca na bezkrwawym przyłączaniu do Francji pogranicznych terenów prowincji i miast Rzeszy Niemieckiej , Niderlandów i Sabaudii , na podstawie francuskich orzeczeń sądowych.

Inicjatorem polityki reunionów był intendent Alzacji Charles Colbert de Croissy , który w latach 70. XVII w. korzystnie interpretując postanowienia pokoju westfalskiego , zdołał oderwać od Rzeszy kilka miast w Alzacji. W 1679 Colbert de Croissy został sekretarzem stanu do spraw zagranicznych. Wkrótce zostały powołane trybunały królewskie w Metzu , Brisach i Besançon , których zadaniem było orzekanie o konieczności przyłączenia do Francji kolejnych terenów. Opierano się przy tym na zawieranych w przeszłości układach, z których wyciągano korzystne dla Francji wnioski. W 1679 i 1680 hrabstwo Montbéliard , własność księcia Wirtembergii przyłączono do Franche-Comté . Zabór nie spotkał się za sprzeciwem.

Zachęcony brakiem oporu król Francji przystąpił do dalszych działań. 9 sierpnia 1680 trybunał w Brisach przyznał Ludwikowi XIV prawo do części Alzacji, którą zajęto bez oporu. 30 września 1681 Louvois na czele 3000 żołnierzy zajął Strasburg , którego przynależności do Rzeszy nikt wcześniej nie kwestionował. Ofiarą francuskich aneksji padła także piemoncka twierdza Casale, część Luksemburga , Saarbrucken i Niderlandów Hiszpańskich oraz Księstwo Dwóch Mostów należące do sojusznika Francji króla Szwecji Karola XI .

Cesarz Leopold I nie zareagował na francuskie aneksje z powodu zagrożenia tureckiego . 15 sierpnia 1684 dzięki mediacji holenderskiej podpisano rozejm w Ratyzbonie pomiędzy Rzeszą a Francją, która zatrzymała zagarnięte tereny na okres 20 lat.

W 1689 wybuchła wojna Francji z Ligą Augsburską zakończona w 1697 pokojem w Rijswijk . Na jego mocy Francja utraciła większość reunionów, zachowując jedynie Strasburg oraz Saarlouis .

Bibliografia

• Wielka Historia Świata, t. 7, Warszawa 2005, s. 399-403.
• Wójcik Z., Historia powszechna. Wiek XVI-XVII, Warszawa 1991, s. 511-512.

Linki zewnętrzne

• Strona poświęcona polityce reunionów