Rozejm w Altmarku

Pomnik pod Urzędem Gminy w Starym Targu, upamiętniający podpisanie rozejmu w 1629

Rozejm w Altmarku (rozejm altmarski) – sześcioletni rozejm kończący wojnę polsko-szwedzką 1626–1629 . Zawarty został 26 września 1629 w Altmarku (dzisiaj Stary Targ ) pomiędzy Szwecją a Rzecząpospolitą przy mediacji dyplomacji francuskiej, angielskiej i brandenburskiej.

Na jego mocy Szwedzi zatrzymali Inflanty na północ od Dźwiny wraz z Rygą , wszystkie porty pruskie z wyjątkiem Gdańska , Królewca i Pucka . Na mocy postanowień tego rozejmu Malbork , Sztum , Gdańska Głowa i Żuławy Wiślane przechodziły pod panowanie elektora brandenburskiego (w zamian za część wybrzeża z Piławą ), a Mitawa wracała do księcia kurlandzkiego .

Rozejmowi towarzyszył układ pomiędzy Szwecją a Gdańskiem, na mocy którego Szwedzi mieli prawo do pobierania 5, 5% cła od przewożonych towarów, przy czym 3, 5% miał otrzymywać król szwedzki, 1% król polski i 1% Gdańsk. Cła te potem wydzierżawiono finansiście holenderskiemu Pieterowi Spiernckowi, który znacznie je zawyżył dzięki swoim manipulacjom i doprowadził do poziomu 14, 5%.

W 1635 jego postanowienia zmieniono, podpisując rozejm w Sztumskiej Wsi .