SAKO

SAKO (System Automatycznego Kodowania Operacji) to język algorytmiczny polskich komputerów: XYZ , ZAM-2 , ZAM-21 i ZAM-41 nastawiony na otrzymywanie efektywnego kodu. Miał statyczny przydział adresów i strukturę blokową . Można w nim było wstawiać kod w makroasemblerze SAS .

Najbardziej charakterystyczną cechą SAKO są polskie komendy np. CZYTAJ, SKOCZ DO.

Przeznaczony przede wszystkim do programowania obliczeń numerycznych. Z większych systemów w WAT powstał w nim system obliczeń metodą elementów skończonych .

Przykład rozkazów

Polecenia obsługi pamięci bębnowej komputera ZAM-2:

PISZ NA BEBEN OD 100: A,  B,  *C

Zapisuje na bębnie, począwszy od adresu 100, kolejno: słowa A i B oraz blok (tablicę) C o wcześniej zadeklarowanej wielkości.

CZYTAJ Z BEBNA OD 100: A,  B,  *C

Czyta z bębna, począwszy od adresu 100, kolejne słowa i umieszcza w zmiennych A i B oraz bloku (tablicy) C.

Przykład programu

Poniższy program ma za zadanie wydrukowanie (wtedy nie było monitorów) znanego tekstu Hello World:

K) PROGRAM DRUKUJE NAPIS HELLO WORLD
   LINIA
   TEKST:
   HELLO WORLD
   KONIEC

Literatura

• Prace Zakładu Aparatów Matematycznych PAN, "System Automatycznego Kodowania SAKO - opis języka", PAN - Warszawa 1961,
• Leon Łukaszewicz, Antoni Mazurkiewicz "System automatycznego kodowania SAKO" Zakład Narodowy im. Ossolińskich , Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk , Wrocław-Warszawa-Kraków 1966 r.