Steve Vai

Steve Vai
Steve Vai
Imię i nazwisko	Steven Siro Vai
Data i miejsce urodzenia	6 czerwca 1960 Nowy Jork
Pochodzenie	Stany Zjednoczone ( Nowy Jork )
Instrument	gitara akustyczna , gitara elektryczna , gitara siedmiostrunowa , gitara dwunastostrunowa , gitara bezprogowa
Gatunek	rock instrumentalny , heavy metal , hard rock , fusion , jazz
Zawód	wokalista , gitarzysta , kompozytor , producent muzyczny
Aktywność	od 1980
Wytwórnia płytowa	Favored Nations, Relativity Records, Urantia Records, Akashic Recors, Epic Records
Powiązania	G3 , Joe Satriani
Zespół
Frank Zappa (1980–1982) David Lee Roth Band (1985–1989) Whitesnake (1989–1991) Alcatrazz (1984–1985)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Strona internetowa

Steven Siro Vai (ur. 6 czerwca 1960 w Nowym Jorku ) - amerykański wirtuoz gitary, kompozytor , a także producent muzyczny . Zdobywca nagrody Grammy (oraz 9 nominacji). Uznawany za jednego z najwybitniejszych gitarzystów wszech czasów^{[ potrzebne źródło ]}. Przyznaje się do inspiracji twórczością Jimiego Hendriksa . Uczeń Joe Satrianiego i absolwent Berklee College of Music . Założyciel fundacji Make A Noise , corocznie przydzielającej stypendia dla gitarzystów i innych muzyków szukających finansowego wsparcia. Od połowy lat osiemdziesiątych jest inspiracją dla wielu instrumentalistów na całym świecie.

W 2004 roku muzyk został sklasyfikowany na 53. miejscu listy 100 najlepszych gitarzystów heavymetalowych wszech czasów wg magazynu Guitar World .

Początki

Steve przeżywał wtedy także fascynację muzyką Franka Zappy . Postanowił wysłać Zappie opracowane własnoręcznie transkrypcje jego solówek. Ten zaprosił go na spotkanie i był pod takim wrażeniem gry młodego Vaia, że włączył go do zespołu. Steve mógł pokazać swój talent w takich utworach jak "Moggio" i "Stevie's Spanking". Jeździł z Zappą także w trasy koncertowe i podpatrywał muzyków na scenie wiele się przy tym ucząc. Wraz z nim nagrał 6 płyt ( 1980 - 84 ).

Kariera

Po opuszczeniu Zappy w 1982 roku Vai przeniósł się do Kalifornii , gdzie nagrał swój pierwszy solowy album zatytuowany Flex-Able ( 1984 ) i występował w kilku zespołach. W 1985 roku zastąpił Yngwie Malmsteena w zespole Alcatrazz Grahama Bonneta , ale nie pozostał w nim długo. Zdążył jednak nagrać album Disturbing the peace.

Jeszcze w tym samym roku Steve dołączył do grupy byłego frontmana formacji Van Halen , Davida Lee Rotha . Nagrał z nią dwa albumy: Eat'em And Smile oraz Skycraper. Jako że Roth prowadził wówczas publiczną walkę na słowa z byłymi członkami Van Halen, opinia zaczęła porównywać ówczesnego gitarzystę z jego zespołu – Steve'a, z byłym – Eddiem Van Halenem . O Vaiu zrobiło się głośno.

W 1989 roku Steve dołączył do zespołu Whitesnake byłego wokalisty Deep Purple , Davida Coverdale'a , po tym jak na krótko przed rozpoczęciem sesji nagraniowych do nowej płyty kontuzji nabawił się Adrian Vandenberg . Współpraca zaowocowała albumem Slip Of The Tongue. Po opuszczeniu Whitesnake Vai poświęcił się solowej działalności. Począwszy od wydanego w 1990 roku albumu Passion and Warfare, wydaje kolejne płyty i bardzo dużo koncertuje.

Instrumentarium

Używa głównie gitar elektrycznych firmy Ibanez – pomógł podczas projektowania serii Ibanez JEM , oraz siedmiostrunowych Universe które firmuje swoim nazwiskiem. Ma również zaprojektowane na indywidualne zamówienie trzygryfowe gitary Ibanez JEM Tripleneck i Ibanez Heart Tripleneck.

Efekty gitarowe

• Ibanez Jemini Dual Pedal
• Boss DS-1 (Keeley modded)
• Ibanez Tube Screamer TS-9 (Keeley modded)
• Morley Bad Horsie
• Morley Little Alligator Volume Pedal
• Digitech Whammy
• MXR Phase 90
• TC Electronics G system
• Peterson Strobostomp Tuner

Wzmacniacze

• Carvin Legacy

Dyskografia

Albumy studyjne

• Flex-Able (1984)
• Passion and Warfare (1990)
• Sex and Religion (1993)
• Fire Garden (1996)
• The Ultra Zone (1999)
• Real Illusions: Reflections (2005)

Minialbumy

• Alien Love Secrets (1995)
• Flex-Able Leftovers (1984)

Albumy koncertowe

• Alive In An Ultra World (2001)
• Live in London (2004)
• Sound Theories Vol. I & II (2007)
• Where the Wild Things Are (2009)

Kompilacje

• The Seventh Song (2000)
• The Elusive Light and Sound, Vol. 1 (2002)
• The Infinite Steve Vai: An Anthology (2003)
• Steve Vai Original Album Classics (2008)

Wideografia

• Live at the Astoria, London (2004)
• Visual Sound Theories (2007)
• Where The Wild Things Are (2009)

Filmografia

• The Genius of Lenny Breau (1999, film dokumentalny, reżyseria: Emily Hughes)
• Rock Prophecies (2009, film dokumentalny, reżyseria: John Chester)
• Lemmy (2010, film dokumentalny, reżyseria: Greg Olliver, Wes Orshoski)
• Jason Becker: Not Dead Yet (2012, film dokumentalny, reżyseria: Jesse Vile)

Linki zewnętrzne

• Strona oficjalna ( ang. )