Sylvius Leopold Weiss

Sylvius Leopold Weiss

Nagrobek Wiessa na Starym Cmentarzu Katolickim w Dreźnie

Sylvius (zamiennie Silvius, Sylvio, Silvio) Leopold (Leopoldus) Weiss (ur. 12 października 1687 prawdopowodnie w Grodkowie (Grottkau), zm. 16 października 1750 w Dreźnie ) – śląski kompozytor i lutnista .

Biografia

Jego ojcem był Johann Jacob ( 1662 - 1754 ), matką Anna Margaretha . Miał brata Sigimunda oraz siostrę Juliannę Margarethę . Cała rodzina muzykował, nie tylko na lutni. Miał żonę oraz siedmioro dzieci, w tym syna Johanna Adolfa Faustinusa ( 1741 - 1814 ).

Silvius Leopold Weis pierwsze lata życia spędzie we Wrocławiu . Jego pierwszym nauczycielem był ojciec. W wieku 7 lat grał przed Leopoldem I Habsburgiem ( 1640 - 1705 ) o czym wspomina większość leksykonów i książek muzycznych z tego okresu.

W kwietniu 1706 wyjechał wraz z Karolem Filipem III Wittelsbachem na dwór brata, Jana Wilhelma Wittelsbacha ( 1658 - 1716 ) gdzie Weiss wykonał Sonatę c-moll nr 7. Sonata ta uznawana jest za najwcześniejszy utwór S. L. Weissa, a poprzedzająca ją fantasia jest obecnie chyba najbardziej znaną kompozycją tego artysty. Po miesiącu muzyk wrócił do Wrocławia. W lipcu otrzymał zaproszenie od Karola III Filipa Wittelsbacha ( 1661 - 1742 ) na rejs prywatnym, specjalnie dla Karola Filipa zbudowanego, statkiem po Odrze na trasie Brzeg -Wrocław. W Brzegu istniała orkiestra Karola III Filipa. Bardzo możliwe, iż S. L. Weis był jej członkiem kiedy jego ojciec i brat wyjechali do Innsbrucku (kiedy Karol został księciem Palatynatu po śmierci swojego brata Jana Wilhelma w 1716 r.

Z kolei w 1708 r. lub wcześniej S. L. Wiess poznał Aleksandra Benedykta Sobieskiego ( 1677 - 1714 ), który później objął go swoim artystycznym mecenatem i umożliwił mu wyjazd do Rzymu w 1708 lub 1710 gdzie przybywał do śmierci Aleksandra Sobieskiego w 1714 . W stolicy Włoch związany był z teatrem Marii Kazimiery d'Arquien ( 1641 - 1716 ) współpracując z muzykami takimi jak Aleksandro Scarlatti ( 1660 - 1725 ), Domenico Scarlatti ( 1685 - 1757 ) czy Arcangelo Corelli ( 1653 - 1713 ), a także protektorami sztuki np. kardynałem Pietro Ottoboni Pietro Ottobonim. Być może spotkał się również z Georgiem Friedrichem Händlem ( 1685 - 1759 ), a także lutnistą pracującym w straży papieskiej – Julienem Bloivinem.

Po powrocie z Rzymu S. L. Wiess miał problemy ze znalezieniem pracy. Krótki czas przebywał na dworze Karola III Filipa Wittelsbacha. Następnie w 1718 r. otrzymał posadę w drezdeńskiej kapeli Augusta II Mocnego ( 1670 - 1733 ) kierowanej przez Johanna Adolfa Hassego ( 1699 - 1783 ), w której pozostał do śmierci. Był w owym czasie najlepiej opłacanym muzykiem w zespole. Zabiegały o niego liczne zespoły działające przy dworach w całej Europie. Wcześniej, bo w 1716 r. odwiedził lutniczy warsztat Thomasa Edlingera w Pradze, co przyniosło efekt w postaci nowego modelu lutni 13-chórowej. W 1739 S. L. Wiess spotkał się z Johannem Sebastianem Bachem ( 1685 - 1750 ) i odbyli tam słynny "pojedynek" na improwizowanie fantazii i fug, z czego nie było wyraźnego przegranego. Silvius Leopold Weiss pochowany został 19 października 1750 na Starym Cmentarzu Katolickim w Dreźnie .

Twórczość

Na twórczość Sylviusa Leopolda Weissa składa się ponad 850 utworów, z czego większość to rękopisy (ponad 60) rozproszone po bibliotekach niemalże całego świata. Znacząca większość przeznaczona jest głownie na lutnię solo oraz różne składy kameralne . Największe zbiory utworów, w tym rękopisów , S. L. Wiessa znajdują się w Londynie oraz Dreźnie. Biblioteka Jagiellońska posiada manuskrypty PL-Kj Mus. ms. 40620 Menueta c-moll i PL-Kj Mus. ms. 40633 "Gigue a-moll" na f. 18v i f. 21v. W polskich zbiorach znajduje się również dziesięć tabulatur rękopisów związanych ze zbiorem zachowanych dwunastu z trzynastu rękopisów powiązanych z Opactwem Cysterskim w Krzeszowie , w których odnaleźć można utwory Weissa.

Bibliografia

• Grzegorz Joachimiak. Najlepiej opłacany muzyk. „Twoja Muza” . 6 (37), s. 22, 12 2009. Adam Wojciechowski – redaktor naczelny. Warszawa: Twoje Zdrowie. ISSN 17317975 ( pol. ).