System polityczny
System polityczny - ogół organów państwowych , partii politycznych oraz organizacji i grup społecznych ( formalnych i nieformalnych ), uczestniczących w działaniach politycznych w ramach danego państwa oraz ogół generalnych zasad i norm regulujących wzajemne stosunki między nimi.
Spis treści |
Termin pojawił się w literaturze w roku 1953 , w pracy Davida Eastona pod tym samym tytułem, zastępując używany do tej pory " system rządów ". Wcześniej występuje w piśmiennictwie polskim XIX wieku.
[ edytuj ] Główne elementy systemu politycznego
- Społeczność, której byt jest współzależny, składająca się z grup o interesach zbieżnych i sprzecznych,
- Organizacje artykułujące i reprezentujące interesy tych grup poprzez zdobywanie i sprawowanie władzy państwowej bądź wywieranie na nią wpływu,
- Instytucje władzy państwowej, dysponujące monopolem uzgadniania interesów zarówno sposobami perswazji, jak przymusu i przemocy,
- Formalne i zwyczajowe normy regulujące wzajemne relacje i funkcjonowanie wszystkich części składowych systemu,
- Ideologie i strategie polityczne, stanowiące oprogramowanie ukierunkowujące działalność systemów państwowych i partyjnych,
- Instytucje i organizacje międzynarodowe do których są afiliowane państwa i partie polityczne, których rola wzrasta w warunkach integracji kontynentalnych i globalizacji.
[ edytuj ] Typologia ujęć teoretycznych
W politologii najczęściej podaje się trzy rodzaje systemów politycznych:
[ edytuj ] Koncepcja systemowo-funkcjonalna
W tym ujęciu żadna część układu politycznego nie może istnieć bez innej, łączą je funkcjonalne zależności. Życie polityczne to system powiązanych czynności.
System polityczny jest częścią systemu społecznego obejmującego całe społeczeństwo , obejmuje trzy elementy:
Najważniejsze składniki działania politycznego to:
- wejście (input) - czyli żądanie wysunięte ze strony społeczności w stronę rządzących. Jest to wykładnia oczekiwań społecznych.
- proces wewnątrz systemowego przetwarzania (conversion) - pozyskanie poparcia dla żądania oraz następnie proces przetwarzania go w decyzję.
- wyjście (output) - ujawnienie decyzji
- sprzężenie zwrotne - przechodzi przez otoczenie- element porozumiewania się
- otoczenie - otoczenie wewnętrzne to społeczeństwo tworzy system polityczny. Otoczenie zewnętrzne to systemy międzynarodowe
Przedstawicielami tego nurtu są: David Easton , Gabriel Almond , Bingham G. Powell i Karl W. Deutsch .
[ edytuj ] Koncepcja strukturalno-instytucjonalna
W tym rozumieniu system polityczny jest równorzędnym z ekonomicznym i kulturowym, podsystemem społecznym, wyodrębnionym z działalności grup społecznych . Oprócz podmiotów związanych stricte z działaniem politycznym , w ujęciu strukturalno-instytucjonalnym mieszczą się również organizacje pozarządowe .
Na podsystem ten składają się:
- struktura polityczna
- normy polityczne i prawne
- stosunki polityczne
- świadomość polityczna
- kultura polityczna
[ edytuj ] Koncepcja instytucjonalno-normatywna
Ten model charakteryzuje się uwypukleniem znaczenia instytucji i norm politycznych, które mają decydujące znaczenie w relacji władzy i społeczeństwa. Wyróżnia się trzy elementy systemu politycznego w takim rozumieniu:
- idee i wartości polityczne
- organizacje i instytucje polityczne wywierające wpływ i uczestniczące w życiu politycznym kraju
- normy regulujące i organizujące wcielanie w życie idei politycznych oraz normujące struktury i funkcjonowanie instytucji politycznych.
[ edytuj ] Charakterystyka typowych systemów politycznych na świecie
- konkurencyjny system partyjny
- instytucjonalne zabezpieczenie praw
- silne civil society
- wolne wybory poddane społecznej kontroli
- bazowanie na demokracji większościowej lub konsensualnej
Postkomunistyczny system polityczny :
- wyznaczone na przełomie lat 80. i 90. trzy cele transformacji :
- różne tempo realizacji wytyczonych celów
- wzrastająca rola partii politycznych
- wysokie koszty społeczne transformacji
- zjawisko korupcji na szeroką skalę
Wschodnioazjatycki system polityczny :
- wzrost i budowa dobrobytu
- aprobata dla liderów silnego rządu
- szacunek dla państwa
- stosunki polityczne są zgodne z zasadami religijnymi islamu , bazują na nauce Mahometa
- występowanie odmian fundamentalistycznych islamu , np. z tendencjami absolutystycznymi ( Arabia Saudyjska ), lub też rewolucyjnego populizmu ( Iran za rządów Chomeiniego do 1989 r.);
- podporządkowanie wszystkich czynników kształtujących system polityczny władzom wojskowym ;
- występowanie różnej formy reżimu wojskowego , np. klasyczna wojskowa junta , czy też spersonalizowana dyktatura wojskowa wspierana przez armię z charyzmatycznym przywódcą
[ edytuj ] Modele ustrojowe w państwach demokratycznych
Ze względu na charakter systemu politycznego wyróżnia się modele:
- demokratyczne
- częściowo demokratyczne
- autorytarne
Ze względu na strukturę i organizację instytucji, wyróżnia się:
- system parlamentarny (Prezydent powoływany jest przez parlament . Przezeń powoływany jest także rząd . Parlament odgrywa więc w takim państwie rolę dominującą. Głowa państwa nie ponosi odpowiedzialności politycznej ze względu na jej niewysoką rangę. Jest jedynie odpowiedzialna konstytucyjnie , np. za zdradę);
- system parlamentarno-gabinetowy ;
- system gabinetowo-parlamentarny ;
- system parlamentarno-komitetowy (np. Szwajcaria - bez wyraźnie zarysowanego podziału władz. Dużą rolę odgrywa natomiast demokracja bezpośrednia ),
- system kanclerski ;
- system prezydencki (np. Stany Zjednoczone - Prezydent łączy w sobie funkcję głowy państwa i szefa rządu . Kieruje on całą władzą wykonawczą, wytycza politykę zagraniczną, wybiera rząd);
- systemy mieszane, m.in.:
- system semiprezydencki - głowa państwa ma prawo rozwiązać parlament, ponadto pochodzi ona z wyborów powszechnych. Taki system można zaobserwować np. we Francji ;
- system supersemiprezydencki (np. Rosja i inne republiki postradzieckie) - odmiana systemu prezydenckiego, w którym istnieje wprawdzie urząd premiera, jednak jego kompetencje są znacznie ograniczone na rzecz prezydenta.
Ze względu na strukturę terytorialno-organizacyjną, wyróżnia się:
[ edytuj ] Zobacz też
[ edytuj ] Literatura
- Mariusz Gulczyński , Nauka o polityce, Warszawa 2007.
- Zieliński Eugeniusz, Nauka o państwie i polityce, Warszawa 2001.
- Pułło Andrzej, Ustroje państw współczesnych, Warszawa 2006
Home Page , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

