Sztuka dla sztuki
Sztuka dla sztuki ( fr. L'art pour l'art, także: sztuka jest celem sama w sobie) – hasło propagowane przez niektórych twórców polskiego i europejskiego modernizmu .
Po raz pierwszy użył go w 1818 w swojej książce pt. O prawdzie, o dobru i o pięknie Victor Cousin . Hasło było wyrazem sprzeciwu wobec utylitaryzmu w sztuce, spełnianiu przez nią innych oprócz estetycznych funkcji. Dzieło miało być doskonałe w swej formie, bez przypisywania nadmiernego wydźwięku, np. edukacyjnego, czy politycznego. Koncepcja ta przewija się w poglądach wielu pisarzy i filozofów. Przedstawicielami tego nurtu byli m.in. Oscar Wilde , Théophile Gautier , a w Polsce Stanisław Przybyszewski (np. w Confiteorze ), Zenon Przesmycki , Ignacy Matuszewski .
[ edytuj ] Zobacz też
Home Page , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

