The Stooges
| The Stooges | |
| The Stooges (koncert w Nowym Jorku). Od lewej: Mike Watt, Iggy Pop, Scott Asheton, Ron Asheton |
|
| Pseudonim | Iggy & The Stooges, Iggy Pop & The Stooges, The Psychedelic Stooges |
| Pochodzenie | Ann Arbor , Michigan , Stany Zjednoczone |
| Gatunek | proto-punk , rock garażowy , rock psychodeliczny , hard rock |
| Aktywność | 1967-1971, 1972-1974, 2003-obecnie |
| Wytwórnia płytowa | Elektra , Columbia , Virgin Records |
| Obecni członkowie | |
| Iggy Pop James Williamson Scott Asheton Mike Watt |
|
| Byli członkowie | |
| Dave Alexander Jimmy Recca Scott Thurston Ron Asheton Zeke Zettner Steve MacKay |
|
| Strona internetowa | |
The Stooges – amerykański zespół rockowy działający w latach 1967 - 1974 i ponownie od 2003 . W pierwszym okresie działalności nie zdobył wielkiej popularności – płyty sprzedawały się słabo, a na koncertach spotykał się z obojętną lub wrogą reakcją publiczności. Niemniej, dokonania zespołu wywarły olbrzymi wpływ na rozwijający się w późniejszych latach rock alternatywny , heavy metal , a w szczególności punkrock . Wokalista Iggy Pop (właśc. James Osterberg) i jego dzikie, prowokacyjne zachowania na scenie często stawały się centralnym punktem uwagi. W 2003 po 29-letniej przerwie The Stooges wznowili działalność, która trwa do dziś.
Spis treści |
[ edytuj ] Historia
[ edytuj ] 1967-1971: "The Stooges", "Fun House"
James Osterberg zaczynał karierę jako perkusista w grającym w Ann Arbor ( Michigan ) w połowie lat 60. zespole The Iguanas . W 1965 zostawił ten zespół i przeszedł do grupy Prime Movers, gdzie dostał przezwisko "Iggy" (od nazwy swojego poprzedniego zespołu).
Podczas pobytu w Chicago , gdzie spotkał bluesowego perkusistę Sama Laya wpadł na pomysł założenia własnego zespołu. Po powrocie do Ann Arbor postanowił zrealizować swój nowy plan z założeniem, że będzie to grupa, która stworzy na bazie bluesa nową formę muzyczną (zamiast go powielać). Wkrótce zespół, który nieco później przyjął nazwę The Psychedelic Stooges tworzyli: Dave Alexander (basista) oraz bracia: Ron (gitara) i Scott (perkusja) Ashetonowie, a Iggy dostał od nich przezwisko "Pop". Po koncercie MC5 , na który muzycy wybrali się razem – Iggy z obu swoich przezwisk utworzył swój pseudonim artystyczny "Iggy Pop" pod którym występuje do dziś.
The Psychedelic Stooges zadebiutowali w halloween 1967 roku, grając koncert zorganizowany w sali, gdzie odbywali próby. W styczniu 1968 zagrali krótki występ w Grande Ballroom w Detroit u boku m.in. MC5, gdzie Asheton po wykonaniu przez zespół pierwszej piosenki "I Wanna Be Your Dog" rozwalił gitarę, co uniemożliwiło dalsze kontynuowanie koncertu.
W tym czasie nazwa została skrócona z The Psychedelic Stooges do The Stooges, a sam zespół dzięki swoim szalonym występom, podczas których używał nietypowych instrumentów (np. odkurzacz z przyczepionym mikrofonem lub gitara hawajska ) z biegiem czasu zyskał reputację "dzikiego" i "prymitywnego". Do tego dochodziły jeszcze skandaliczne zachowania Iggy'ego Popa, który na koncertach rozcierał hamburgery na swoim ciele, następnie okaleczał się rozbitym szkłem lub też pokazywał genitalia (Iggy jest również prekursorem " stage diving ", czyli skoków ze sceny w publiczność).
W tym samym roku, dzięki Danny'emu Pole (łowca talentów – późniejszy odkrywca i menedżer Ramones ), który został wysłany przez firmę Elektra Records do Detroit w celu obserwacji zespołu MC5, The Stooges podpisali kontrakt. Zwrócili jego uwagę w czasie wspólnego występu obu zespołów.
W kwietniu 1969 ukazał się ich debiutancki album zatytułowany The Stooges . Płyta nie sprzedawała się dobrze i zebrała niezbyt przychylne recenzje. Materiał został nagrany pod producencką opieką Johna Cale (muzyk Velvet Underground ). Trzy z ośmiu utworów muzycy stworzyli w ciągu nocy poprzedzającej pierwszą sesję.
W maju 1970 zespół w składzie poszerzonym o saksofonistę Steve'a MacKaya przystąpił do pracy nad nagraniem kolejnego materiału. 13 czerwca fragment występu muzyków na festiwalu "Midsummer Rock Festival" w Cincinnati został zarejestrowany przez telewizję (wykonanie utworów "T.V. Eye" i "1970"). W następnym miesiącu Elektra Records wypuściła na rynek drugi studyjny album zespołu: Fun House , który tak jak jego poprzednik został słabo przyjęty przez publiczność i ówczesna krytykę. W sierpniu został usunięty z zespołu Alexander (przez menedżera Jimmy'ego Silvera), po tym jak upił się przed występem na " Goose Lake International Music Festival " w Jackson (Michigan) . W The Stooges zastępowali go kolejno Zeke Zettner (1970) i James Recca (1971). W składzie pojawił się również drugi gitarzysta Billy Cheatham, którego wkrótce wymienił James Williamson .
W tym okresie wszyscy muzycy zespołu (z wyjątkiem Rona Ashetona) uzależnili się od heroiny . Narkotyki zostały wprowadzone przez Johna Adamsa – nowego wówczas menedżera grupy, co znalazło niewiele później odbicie na koncertach, których przebieg stawał się coraz bardziej nie do przewidzenia. Iggy z powodu ich częstych nadużyć miał problem z utrzymaniem równowagi na scenie. Konsekwencją tych zdarzeń było wyrzucenie The Stooges z wytwórni, po czym ich aktywność całkowicie spadła.
[ edytuj ] 1972-1974: "Raw Power"
Od zapomnienia zespół został uratowany przez Davida Bowiego – ich wielkiego fana (a szczególnie Iggy'ego). Bowie, któremu na rok 1972 przypadł czas triumfu płytą The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars ściągnął Popa i Williamsona do Wielkiej Brytanii , gdzie załatwił im kontrakt z Columbia Records . Podjęto próbę odtworzenia The Stooges z brytyjskimi muzykami, lecz nie znaleziono nikogo odpowiedniego, czego efektem było ściągnięcie z USA braci Ashetonów. Uformowany na nowo zespół w składzie: Iggy Pop (wokal), James Williamson (gitara), Ron Asheton (gitara basowa) i Scott Asheton (perkusja) przystąpił do pracy nad nowym materiałem. Na przełomie września i października 1972 w Studiu CBS w Londynie muzycy nagrali nowy album Raw Power (Bowie był jego producentem), który został wypuszczony na rynek w lutym 1973 pod szyldem "'Iggy & the Stooges'". Płyta sprzedawała się źle i została uznana od strony komercyjnej za wpadkę.
Począwszy od lutego 1973, muzycy zaczęli koncertować przez kilka miesięcy w składzie powiększonym o grającego na klawiszach Scotta Thurstona. W tym czasie dokonali też szereg nowych nagrań znanych później jako Detroit Rehearsal Tapes , które mogły wejść na czwarty album The Stooges, jednak wytwórnia Columbia Records zrezygnowała ze współpracy z zespołem tuż po wydaniu Raw Power. W lutym 1974 drogi muzyków rozeszły się – Iggy, który wówczas coraz bardziej pogrążał się w narkotykowym uzależnieniu, nie był w stanie dalej pracować.
[ edytuj ] 1974-2003: Przerwa
10 lutego 1975 w szpitalu w Ann Arbor zmarł na obrzęk płuc Dave Alexander. W tym samy okresie Iggy Pop poddał się leczeniu i w 1976 rozpoczął prace (pod producencką opieką Bowie) nad swoją pierwszą płytą solową The Idiot ( 1977 ). W 1976 ukazał się również koncertowy album Iggy & the Stooges Metallic K.O. (nagrany dwa lata wcześniej). Bracia Ashetonowie utworzyli zespół The New Order (nie mylić z brytyjskim New Order ), który jednak dość szybko rozpadł się. Ron Asheton dołączył wówczas do Destroy All Monsters . James Williamson pracował w 1975 jako producent przy pierwszych nagraniach solowych Iggy'ego ( Kill City – wydane w 1977 jako "Iggy Pop and James Williamson").
W 1997 ukazała się reedycja Raw Power zremasteryzowana na nowo przez Iggy'ego Popa (ostrzejsze brzmienie niz w oryginale z 1973). W 1999 firma Rhino Records wypuściła siedmiopłytowy zapis z sesji Fun House pt. 1970: The Complete Fun House Sessions .
[ edytuj ] 2003-obecnie: Powrót, "The Weirdness"
W 2003 roku Pop i bracia Ashetonowie ponownie nawiązali współpracę przy okazji nagrywania kolejnego albumu solowego Iggy'ego Popa Skull Ring . Wspólnie nagrali na płytę cztery nowe utwory. Niewiele później oficjalnie ogłosili reaktywację The Stooges z Steve'em MacKayem i Mikiem Wattem (gitara basowa, ex – Minutemen i fIREHOSE ) po czym zagrali serie koncertów w USA i Europie .
16 sierpnia 2005 Electra Records i Rhino Records wydały zremasteryzowane wersje dwóch pierwszych albumów The Stooges.
6 marca 2007 ukazał się nowy studyjny album zespołu pt. The Weirdness , który został nagrany w Abbey Road Studios w Londynie pod okiem Steve'a Albiniego . Płyta zebrała różne recenzje.
Między 2003, a 2008 muzycy wystąpili na wszystkich pięciu kontynentach. Brali w tym czasie udział m.in. w festiwalach: " All Tomorrow's Parties " oraz " Lollapalooza ". 24 czerwca 2007 zagrali jedyny koncert w Polsce we Wrocławiu . Od czasu reaktywacji w 2003 repertuar koncertowy The Stooges zawierał utwory jedynie z płyt: The Stooges, Fun House, Skull Ring oraz The Weirdness. W 2008 poszerzoo go o piosenki: "Search & Destroy", "I Got a Right" i "Raw Power". Ostatni koncert z Ronem Ashetonem w składzie zespół zagrał 29 września 2008 w Lublanie ( Słowenia ).
6 stycznia 2009 Ron Asheton został znaleziony martwy w swoim domu w Ann Arbor – zmarł na atak serca prawdopodobnie kilka dni wcześniej.
W maju 2009 Iggy Pop w wywiadzie ogłosił, że wspólnie z S. Ashetonem i M. Wattem zamierzają ściągnąć ponownie do zespołu byłego gitarzystę Jamesa Williamsona i działać dalej jako "Iggy & the Stooges" wykonując repertuar z płyty Raw Power. Iggy powiedział: "..chociaż The Stooges umarło wraz z Ronem, to istnieje jeszcze Iggy & the Stooges"
W 2010 r zespół uzyskał nominację do Rock and Roll Hall of Fame [1] .
[ edytuj ] Muzycy
- Iggy Pop – wokal (1967-1971, 1972-1974, 2003-obecnie)
- Ron Asheton – gitara (1967-1971, 2003-2009); gitara basowa (1972-1974)
- Dave Alexander – gitara basowa (1967-1970)
- Scott Asheton – perkusja (1967-1971, 1972-1974, 2003-obecnie)
- Steve MacKay – saksofon (1970-1971, 2003-2009)
- James Williamson – gitara (1971, 1972-1974, 2009-obecnie)
- Zeke Zettner – gitara basowa (1970)
- Bill Chetham – gitara (1970)
- James Recca – gitara basowa (1971)
- Scott Thurston – instrumenty klawiszowe (1973-1974)
- Mike Watt – gitara basowa (2003–obecnie)
[ edytuj ] Dyskografia
- The Stooges – (Elektra Records, 1969)
- Fun House – (Elektra Records, 1970)
- Raw Power – (Columbia Records, 1973)
- The Weirdness – (Virgin Records, 2007)
Przypisy
- ↑ Rock 'n' Roll Hall of Fame Inductees 1986 - 2010 ( ang. ). digitaldreamdoor.nutsie.com. [dostęp 2010-05-01].
|
|||||||||||||||||
Home Page , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

