Wade-Giles
Angielska transkrypcja sinologiczna Wade'a i Gilesa – transkrypcja stosowana do zapisu wymowy języka chińskiego przy pomocy alfabetu łacińskiego na potrzeby użytkowników języka angielskiego . Jej nazwa pochodzi od nazwisk dwóch brytyjskich sinologów, Thomasa Wade'a i Herberta Gilesa.
Transkrypcja ta została stworzona przez Thomasa Wade'a w 1859 roku (w pracy Peking Syllabary) [1] . Zyskała popularność dzięki wersji zmodyfikowanej autorstwa Herberta Gilesa z Chinese-English Dictionary ( 1912 ) [1] .
Dzięki dominującej pozycji języka angielskiego, w XX wieku była to najpopularniejsza forma latynizacji chińskich nazw, jednak w latach 80. zaczęła tracić popularność na rzecz opracowanej przez samych Chińczyków transkrypcji pinyin .
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Edward Kajdański: Chiny. Leksykon. Warszawa: Książka i Wiedza, 2005, s. 297. ISBN 83-05-13407-5 .
|
||||||||||
Home Page , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

